Remko van Lent en 'De verzonnen ontmoeting'...

Het strafproces tegen Harry Stoeltie en Donald Groen haalde eind mei even alle media. Remko van Lent verklaarde tijdens dat proces dat hij in 2005 toenmalig officier van Justitie Fred Teeven, Willem Holleeder en Dick Vrij samen met Panorama’s misdaadverslaggever Bas van Hout in Café Danzee in Zandvoort had gezien. Dat zou heel opmerkelijk zijn geweest, omdat Holleeder in 2006 werd opgepakt voor het afpersingsproces, waarin hij werd veroordeeld tot negen jaar celstraf. Teeven was de aanklager in die zaak. Waarom Van Lent dit verklaarde, is nog steeds een groot vraagteken. Was het een slip of the tongue of wilde hij interessant doen? In ieder geval leidde zijn bewering tot een onderzoek van justitie; ook misdaadverslaggever Bas van Hout van Panorama werd gebeld.

Bas van Hout: “Vijf korte vragen,” stelt rechercheur A. van de Nationale Recherche me gerust. Hij heeft opdracht gekregen van de officier van justitie om getuigen te horen. Dat mag telefonisch: “Het gaat over de ontmoeting in Zandvoort.”
“Dat vermoedde ik al,” zeg ik cynisch.
“Volgens de getuigenverklaring van Remko van Lent voor de rechtbank in het Briard-proces zou Teeven in 2005 een ontmoeting hebben gehad met Dick Vrij, Willem Holleeder en u. Dat zou zijn gebeurd in Café Danzee, in Zandvoort. Kent u Café Danzee?”
“Ja.”
“Bent u daar weleens geweest?”
“Ja.”
“Heeft u Fred Teeven daar ooit gezien?”
“Nee.”
“Heeft u Holleeder daar ooit gezien?”
“Ja, twee keer.”
“Dan eigenlijk een overbodige vraag: heeft u Holleeder en Teeven daar ooit samen gezien?”
“Als dit symptomatisch is voor de kwaliteit van kroongetuige Remko van Lent, dan kunt u zijn hele getuigenverklaring in het Briard-proces tegen Hells Angels-topman Harry S. door de plee spoelen.”
De rechercheur lacht schamper.

Het antwoord is inderdaad overbodig. Ik heb Teeven en Holleeder nooit samen gezien. Met de onbegrijpelijke verklaring van Remko lijkt er zand te komen in de motor van het megaproces waar justitie zo hoog op heeft ingezet.

Ook Serge van Lent weet het zeker: “Willem Holleeder heeft nooit een ontmoeting gehad met Fred Teeven in mijn zaak. Dat zou ik hebben geweten. Teeven is weleens in de zaak geweest. Als bezoeker. Hij had zijn hond op het strand uitgelaten of zo, en gewoon iets gedronken.”

Serges verontwaardiging is overtuigend. “Mijn broer Remko is een fantast, een leugenaar.Ik wist alles wat er gebeurde in mijn café. En dan zou ik het weten als Holleeder, Vrij, Teeven en jij hier een ontmoeting hadden gehad. Ik was altijd in de zaak, Remko was er zelden. Nee, als die zaak drijft op de betrouwbaarheid van mijn broer, dan is die strafzaak de Titanic…”

BRON: Panorama  

Bondtehond

'Met TRUST heeft La Serpe nooit meer rust'

Iedereen die het liquidatieproces Passage heeft gevolgd de afgelopen jaren zal zich wellicht wel eens hebben afgevraagd: Hoe zou het tegenwoordig gaan met kroongetuige Peter la Serpe? Het is sinds het einde van het grootste onderwereldproces ooit in Nederland nogal stil rondom de getuige. Waarschijnlijk probeert hij momenteel een nieuw leven op te bouwen met behulp van de lieve som van 1,4 miljoen euro die het paradepaardje van het OM en TGB (Team Getuigen Bescherming) in totaal opstreek voor zijn verradersrol. Verder is er weinig tot niets bekend over het doen en laten van La Serpe en heerst er dus ook mediastilte rondom zijn persoon. Daar is deze week verandering in gekomen.

Aantal weken geleden was ik aanwezig bij een bespreking tussen een bekend persoon uit het Amsterdamse milieu en Nico Meijering, de advocaat van twee hoofdverdachten uit het liquidatieproces te weten Dino Soerel en Ali Akgün. Het zit zo: Kort daarvoor werd ik benaderd door een jongedame die zich voorstelde als de dochter van Hugo Broers, de persoon in kwestie. Of ik als rechtbankverslaggever, onder meer van het liquidatieproces, tijd had om een boek over het bewogen leven haar vader te schrijven nu het proces er eindelijk op zat. Dat klonk wel interessant, aangezien ik Hugo nog wel kende van vroeger. Die man moet ontzettend veel hebben meegemaakt.

Wie in Amsterdam kent Hugo Broers eigenlijk niet? Jarenlang bestierde de markante Amsterdammer, bekend van zijn lijfspreuk 'Oké dan!', security- en incassobedrijf 'Trust' aan de Nieuwendijk. Boven een van de grootste sexshops van Amsterdam hield hij kantoor en verzorgde jarenlang via vele camera's en videoschermen de veiligheid voor vele winkel - en horecabedrijven rondom de Nieuwendijk, Damrak en op de Walletjes. Eerder nog dan de politie van Amsterdam. Je zou kunnen zeggen dat Broers de uitvinder is van de camerabeveiliging in de stad. Vele bedrijven, waaronder McDonalds, vielen destijds onder zijn grote klantenkring. Hugo is ook een harde werker en je kan op hem bouwen.

Tevens verzorgde Hugo Broers de incasso van grote openstaande bedragen voor zowel boven- als onderwereld en fungeerde hij regelmatig als bodyguard. Zo ook op de begrafenis van Sam Klepper, waar hij diens weduwe Sandra Klepper met zijn jas afdekte voor al te opdringerige persfotografen. Het landelijke nieuws haalde Hugo nog even als degene die Thomas van der Bijl een kaakslag verkocht bij diens strandtent Venice Beach in Zandvoort. Overigens heeft Broers altijd ontkent dat dit in opdracht zou zijn geweest van de op een afstandje toekijkende Willem Holleeder, zoals Van der Bijl beweerde. Er waren wel meer mensen die geld tegoed hadden van de caféhouder die kort daarop werd geliquideerd in zijn café 'De Hallen', onder meer dus Hugo Broers zelf.

Thomas van der Bijl beheerde volgens Broers panden in de stad voor oud Heinekenontvoerder Cor van Hout die toen nog leefde. Broers waren twee huurpanden beloofd in de Amsterdamse Jordaan door Thomas van der Bijl die wel wat in de pap te brokkelen had inzake die panden van Cor, aldus Broers. ‘Hij maakt panden schoon en samen met Cees Houtman verbouwde hij sommige panden'. Na de liquidatie van Cor van Hout ging dat afgesproken dealtje met die twee panden waar Broers zelf in wilde gaan wonen na een kort verblijf in Amerika niet door en bleef Broers zitten met een schadepost van rond de 5000 euro. Toen Broers kort daarop over de boulevard aan het strand van Zandvoort liep, kwam hij Thomas van der Bijl “toevallig” tegen.

Broers zegt daarover: ‘Ik zag hem Popi Jopie staan met die lijfwacht van hem, die ‘Flappie’. Toen dacht ik: Die pak ik. Ik had geld tegoed van hem en dacht: Jij bent de mijne. Dat grapje had me 5000 gekost en dat geld wilde ik terug. Plus rente, dat waren als het ware strafpunten. Ik zeg: Hé gap, je kunt me dat geld geven, maar daarna heb ik nog wel een ander puntje. Dat ging over twee koffertjes. Toen Cor van Hout na zijn liquidatie nog koud lag te worden onder een lakentje op de stoep voor dat Chinese restaurant in Amstelveen, kwam Thomas van der Bijl al bij Boxie thuis, dat is de zus van Willem Holleeder, Sonja. Hij kwam de twee koffertjes ophalen met onbekende inhoud. Dat had Van der Bijl niet mogen doen. Er zaten camera’s in huis en daar stond het op. Dat heb ik rechtgetrokken voor Boxie, zo ben ik. Ik kan niet tegen onrecht. In heb er drie maanden voor vastgezeten, maar dat had ik er wel voor over’.

Broers wil overigens niets zeggen over de inhoud van de bewuste koffertjes. Het is niet uitgesloten dat het in opdracht was van Willem Holleeder, maar ook daar wil Hugo niets over zeggen. Via Hugo's dochter had ik een afspraak gemaakt op het nieuwe kantoor van Trust-Incasso en hoorde eerst aan wat Hugo zoal in gedachte had. Al gauw kwamen we tijdens het gesprek uit op andere onderwerpen, zoals mijn website met Passage-rechtbankverslagen en de uiteindelijke afloop met de flinke straffen die sommige verdachten ten deel vielen, waaronder drie keer levenslang.

'Schande!', zei Hugo, 'een regelrechte aanfluiting voor de rechtsstaat als jij weet wat ik nu weet'. Ik vroeg: 'Hoezo dan?' Het hoge woord kwam eruit: In de tijd dat La Serpe nog vrij rondliep, schijnt hij samen met de zoon van een ondernemer een plan te hebben opgevat om een zakelijke onderneming op te starten. Kennelijk een coffeeshop aan de Warmoesstraat. Daarvoor heeft La Serpe het flinke bedrag van 280.000 euro afhandig weten te maken van de goedgelovige zakenman en zijn vrouw die het de vriend van hun zoon in goed vertrouwen hebben uitgeleend tegen 10%. Slot van het liedje is dat zij tot op de dag van vandaag nog geen cent terugbetaald hebben gekregen en hoe het met La Serpe is afgelopen weten we inmiddels. Die is in een beschermd getuigentraject verdwenen, dus onvindbaar, en het geld is eveneens foetsie. Dat deze mensen ten einde raad hebben aangeklopt bij Incasso-bureau 'Trust Incasso' van hun oude bekende Hugo Broers, hun enige hoop, is dus niet zo vreemd.

Kortom: Er loopt dus een flinke incasso-opdracht van een kleine 3 ton op de kroongetuige van niet de eerste de beste incassoman. Over de opdrachtgever van die incasso zwijgt Broers in alle talen, zoals het een zakenman betaamt die discretie hoog in het vaandel heeft. Of ik misschien wist 'waar we daar nu mee heen moesten?' Wist ik toevallig waar La Serpe uithing? 'Oh ja', zei ik tegen Hugo, 'natuurlijk weet ik dat'. 'Oh ja?!' Hugo's ogen schoten vuur. 'Waar dan?', hij keek me ongelovig aan. 'La Serpe? Ergens op een hangmatje tussen twee palmbomen op een tropisch eiland', antwoordde ik “bloedserieus”. Hugo keek me aan, liet het even op zich inwerken, maar tegelijkertijd schoten we in de lach. 'Je hebt me tuk ouwe', krijste Hugo. ‘Oké dan!’ Hij gaf me een high five en vanaf dat moment besloot Hugo met me in zee te gaan: 'Dat boek gaat er straks komen en jij bent de man! Dat staat! Oké dan!'

Maar goed, alle gekheid op een stokje, een eventueel boek staat natuurlijk los van dit verhaal. Een heel schokkend verhaal bovendien als je beseft dat er mensen radeloos rondlopen die bijna al het zuurverdiende spaargeld voor hun oude dag in rook hebben zien opgaan door een vent die naar nu gebleken is tijdens het Passageproces zelf een kille moordenaar bleek te zijn en mogelijk betrokken is geweest bij meerdere levensdelicten. Een killer die door TGB stilletjes is weggeloodst via een achterdeurtje, maar waar moeten deze mensen nu heen? Ze wisten ten einde raad maar een rots in de branding te vinden en dat was de hun bekende en vertrouwde Hugo Broers met zijn Incassobureau. Een man die wel vaker niet voor één gat bleek te vangen als het gaat om incasseren van grote openstaande bedragen in zowel onder- als bovenwereld. Toen deze mensen in januari hoorden dat Hugo Broers als intermediair ‘Trust Incasso’ nieuw leven had ingeblazen, was de beslissing hem in te schakelen snel gemaakt.

De ontwikkelingen volgden elkaar snel op, want dit leek mij persoonlijk eerder een taak voor een goed advocatenkantoor en niet zo zeer voor een incassobureau dat waarschijnlijk toch bot zou vangen bij justitie omdat La Serpe voorgoed onbereikbaar zou zijn. Dat was dan ook het enige advies dat ik Hugo kon geven.

Zo gezegd, zo gedaan. Er werd nog diezelfde dag een afspraak gemaakt bij het bekende advocatenkantoor ‘Meijering, Van Kleef, Ficq en Van der Werf advocaten’ Voor Nieuwe Revu mocht ik aanwezig zijn bij de eerste bespreking. Laatste nieuws is dat de slachtoffers van La Serpe binnenkort in gesprek gaan met advocaat Nico Meijering op zijn kantoor.

Het ziet er vooralsnog naar uit dat er vier getuigen zijn, de vader, de moeder, de zoon en één onafhankelijke, een kennis die bij het betalen van de 280.000 aanwezig is geweest. Verder zal moeten blijken wat er uit de gesprekken gaat voortkomen. Zeker is wel dat er feitelijk reeds een aanbetaling is gedaan op de incasso-opdracht aan Trust Incasso. Bijbehorende stukken zijn door mij ingezien. Mr. Meijering behield nog enige reserves, maar gaat het onderzoek wel aan. Wellicht dat straks in Hoger Beroep een en ander aan de orde komt. De anonieme slachtoffers en mogelijke getuigen zijn op Hugo’s verzoek reeds uitgenodigd voor een inleidend gesprek op het kantoor van Meijering.
Ongetwijfeld gaan we hier dus meer over horen.

In het betalingsbewijs van de incasso opdracht is opgenomen: Uit angst voor dhr. La Serpe, die 1,4 miljoen en bescherming krijgt van de Staat, willen opdrachtgevers hun gegevens zolang mogelijk beschermd houden tot de advocaat Mr. Nico Meijering voldoende bewijzen heeft dat deze mensen niets meer kan overkomen. Hugo sluit zijn in drievoud getekende incasso-contact af met de volgende opmerkelijke zin: ‘Met TRUST heeft La Serpe nooit meer rust… Oké dan!’

Bondtehond

Jesse Remmers overgeplaatst naar PI De Marwei

Jesse Remmers zit niet meer in de EBI. Dat bevestigen meerdere bronnen rondom de tot levenslang veroordeelde 45-jarige gedetineerde. Remmers is overgeplaatst naar een ‘gewone’ gevangenis, PI Marwei in Leeuwarden. In januari van dit jaar kreeg Remmers levenslang opgelegd omdat de rechtbank hem schuldig achtte aan een hoofdrol in de reeks liquidaties die in het Passageproces aan de orde zijn gekomen. Vrijwel vanaf zijn aanhouding zit Remmers in het extreem zware EBI-regime. Justitie gaf eerder nog te kennen niets in overplaatsing naar een lichter regime te zien. Dit schrijft Crimesite Camilleri.nl.

Remmers zou extreem vluchtgevaarlijk zijn en de gevolgen van een eventuele ontsnapping waren niet te overzien. Justitie voerde ook aan dat Remmers na een eerdere ontsnapping in 2004 vrijwel onmiddellijk nieuwe opdrachten voor liquidaties zou hebben aangenomen. Ook zouden er voorbereidingen zijn geweest in zijn familie om hem met geweld uit een gevangenis in Marokko te bevrijden. Remmers werd in 2007 in het kader van het Passage-onderzoek opgepakt in Marokko.

De EBI hanteert het zwaarst mogelijke regime van alle gevangenissen in Nederland. Het regime staat al jarenlang bloot staat aan veel kritiek. Zo bestempelde het Europees comité ter voorkoming van folteringen het EBI-regime als ‘een onmenselijke behandeling’. Remmers heeft tegen zijn verblijf in de EBI bezwaar gemaakt bij de RSJ, de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming. Zijn advocate Hettie Cremers heeft, met succes dus, betoogd dat justitie verlenging van Remmers’ verblijf in de EBI baseert op verouderde informatie. De RSJ heeft dat als gegrond beoordeeld. Dat betekent dat de zogenaamde selectiefunctionaris van justitie binnen drie weken de verlengingsbeslissing moet herzien. Waar justitie bij Dino Soerel maandenlang hardnekkig de poot stijf hield, heeft Remmers dus wel op relatief korte termijn succes gehad.

Het EBI-regime
De minister van Justitie besluit tot plaatsing in de EBI op basis van informatie van het zogeheten Gedetineerden recherche informatiepunt. Als deze politieafdeling meent dat een gedetineerde extreem vluchtgevaarlijk is – wat getoetst wordt door de landelijk officier van justitie – dan gaat hij naar de EBI. Veertig pagina’s lang wordt tot in elk detail beschreven aan welke voorschriften de bewoner zich dient te houden. De EBI-gedetineerde mag in zijn cel onder meer twee pyjama’s, zeven paar sokken, drie paar schoenen en ‘een broekriem met kleine gesp waarbij de grootte van de gesp niet groter mag zijn dan die van de riem welke door de inrichting kan worden verstrekt’. Maximaal mag hij op cel vijftien foto’s bezitten ‘waarbij de totale grootte de grootte van het foto- of ophangbord niet mag overschrijden’.

Lees verder: Crimesite Camilleri.nl

Bondtehond

'Als dit het kookpunt is, dan valt het nog wel mee'

Kerngetuige Remko van Lent verscheen vanaf dinsdag eindelijk voor het eerst in de Bunker om te getuigen over de vermeende afpersing door onder andere Donald Groen en Harrie Stoeltie. Zijn vrouw Jessica was niet met hem meegekomen. Indien nodig zou zij vrijdag via een videoverbinding vragen kunnen beantwoorden, zei voorzitter Mr. Jacco Janssen voor het verhoor van Van Lent door de advocaten van de verdachten zou beginnen. Zo was de planning van de rechtbank: eerst de advocaten van Groen en Stoeltie die vragen konden stellen, daarna één voor één de andere advocaten. De rechters hielden intussen 'de vinger aan de pols'.

Fotobron: Marian Husken/Harry Lensink - VN

Vier dagen verhoor dacht de rechtbank nodig te hebben. De advocaten spraken daar wel hun zorg over uit. Mr. Nico Meijering stelde dat Van Lent dagen lang(er) door de recherche was gehoord, dus hij maakte zich wel zorgen gezien de belangen van z'n cliënt. Ook Mr. Els van Nieuwenhuizen wilde wel weten hoe het opgelost ging worden indien zou blijken dat die 4 dagen onvoldoende zijn. Mr. Nienke Hoogervorst, die de verdediging van Stoeltie kortgeleden overnam van ex-advocaat Bram Moszkowicz, stelde voor anders maar 's avonds door te gaan. Ze dacht met name aan het schorsingsverzoek dat er lag namens cliënt Harrie Stoeltie, nog niet wetende dat getuige Van Lent een verrasing voor haar cliënt in petto had, waar hij later mee zou komen.


Voordat Van Lent eenmaal in de zaal zat, was de zitting alweer een uur verder. De verdediging wilde de getuigen liefst buiten het gepantserde getuigenhokje verhoren. Men wilde de bodylanguage van Remko van Lent graag kunnen waarnemen. Het OM verzette zich daar echter tegen. Mr. Van Nieuwenhuizen, de advocate van Michel Groen, vroeg: Waarom dan? Immers Van Lent was reeds met foto's en al in de media verschenen. Maar er zouden ook andere belangen spelen, aldus de officier van justitie. Hij doelde op de tribune en de aanwezige pers, die dan de uiterlijke kenmerken zouden kunnen waarnemen. Mr. Mark Teurlings merkte terecht op: Mag ik u erop wijzen dat hij zelf contact heeft gezocht met de pers? De rechtbank wilde zich hier eerst over beraden en besloot na de pauze toch dat Van Lent in de getuigen-box zou plaatsnemen. Voorzitter Mr. Janssen grapte tot slot van zijn beslissing: 'Van Lent ziet er zo uit als hij eruit ziet'. (gelach in de zaal)

Het verhoor van alleen Remko heeft intussen vier dagen in beslag genomen. Zijn vrouw Jessica, zo bleek later, kon vrijdag niet naar de locatie gaan waar de camera stond omdat een van de kinderen ziek was. Remko nam dus de hele week alleen plaats in de cabine, ook zonder zijn advocaat. Die was wel ergens in het gebouw aanwezig, aldus Van Lent. De kerngetuige praat zeer rustig en bedachtzaam. Op vragen wordt door hem behoorlijk gedetailleerd geantwoord. Die rust in zijn manier van praten en z'n bijna monotoon klinkende stemgeluid waarmee hij langdradig uitleg geeft, leek de verdediging op momenten zelfs te irriteren.

Donderdag was er ook weer zo'n moment. Het ging over een keer dat Donald Groen Van Lent meenam op een wandeling in een laantje bij de woonboerderij van Groen in Nieuw-Buinen. Van Lent sprak met Groen, in bijzijn van verdachte Pim K. en Remko's broer Serge die achter hen aan liepen. Eigenlijk was dit moment de eerste keer dat het feitelijk over de dreiging ging die zou uitgaan van Donald Groen. Zo zou hij volgens Van Lent hebben gezegd dat hij met een oplossing moest komen voor de problemen die hij zou hebben veroorzaakt. Hij kreeg vervolgens tot het einde van het laantje om met die oplossing te komen. Daarover straks meer.

Groot gedeelte van de 4 dagen ging het eerst over het financiële plaatje, de bedrijven van Van Lent en de bedragen die hij steeds aan zijn afpersers moest betalen, volgens hem. De verdediging trachtte in ieder geval beter inzicht te krijgen of Van Lent niet één groot spel speelt om onder bescherming van het TGB-OM van zijn enorme schuldenlast af te komen. Dat is wel wat de verdachten en hun advocaten wel vermoeden. Bijvoorbeeld: Het miljoen dat kerngetuige Van Lent had geïnvesteerd in een vastgoedproject in de VS was toch gewoon geld dat zijn broer Serge voor Kris Jagernath had geparkeerd op een rekening? En dat Jagernath boos werd toen die z'n geld terug wilde zien en het geld toen vast bleek te zitten in dat vastgoedproject was toch ook niet zo heel vreemd?

Hoe dan ook, er is dus veel tijd besteed aan het helderder krijgen van de hele financiële wirwar, de vele bedrijven waar het over gaat in het dossier Briard, waaronder talloze BV's met allerlei klinkende namen en de vraag of Remko werkelijk wel zo'n genie is met cijfers en geld verdienen. Dat dit erg moeizaam ging op momenten lag niet zozeer alleen aan de vraagstelling van verdediging als wel die zeer kalme, bijna trage monotone wijze van praten door de kerngetuige en het vermogen om over bijna iedere vraag een discussie aan te gaan met de verdediging over de kleinste details.

De rechtbank wees de verdediging er een aantal keren op dat het nu maar eens gewoon over de feiten moest gaan. 'Anders zouden de rechters mogelijk zelf vragen gaan stellen', waarschuwde voorzitter Mr. Jacco Janssen zelfs een keer. Elkaar afwisselend stelden de vele raadslieden vragen aan de getuige, elkaar soms aanvullend, dan weer nam de ene advocaat het even over van de ander. Iedere advocaat met eigen (cliënten-)belangen, maar hetzelfde doel: de (on)geloofwaardigheid van Van Lent proberen aan te tonen en de waarheid voor hun cliënten boven tafel zien te krijgen.

Terug naar het laantje. Mr. Nico Meijering begon over het incident op het bewuste laantje in Nieuw-Buinen.

(samengevat)
Meijering: Ik maak even een sprongetje. U liep bij dat laantje bij de woonboerderij in Nieuw-Buinen.
Donald Groen: Waar meneer Van Lent over zegt dat er toen recherche in de greppel lag.
Rechter: Dat er observatie was.
Groen: Ja.

De rechters lazen een stukje voor uit de verklaring van Van Lent over dat incident. Van Lent zou zijn ontboden bij Donald Groen te komen en was met zijn broer Serge naar Nieuw-Buinen gegaan. Daar is een wandeling geweest in een laantje van zo'n 2,5 km vlakbij de woonboerderij van Groen. Van Lent zou daar zijn bedreigd door Groen. Er zou o.a. gezegd zijn door Groen dat hij Van Lent naakt naar huis zou sturen als hij niet met een oplossing voor schulden kwam. Met name deze laatste bedreiging zou Van Lent getriggerd hebben om met de politie te gaan praten, naar eigen zeggen omdat de vernedering zo groot was dat hij op dat moment brak. Zijn broer Serge die ook op dat laantje aanwezig was, heeft dat nog net gehoord, maar zwaardere bedreigingen niet. De verdediging van Groen vroeg aan Van Lent of hij kon verklaren hoe het nou toch kan dat zijn broer Serge in een veel mildere vorm verklaart over die wandeling en hetgeen daar gezegd zou zijn door Donald Groen dan Remko daar zelf over verklaart?

Rechter: Verbalisanten hielden Serge voor wat Donald tegen Remko gezegd zou hebben op dat laantje. Hij kon zich er zelf niet veel meer over herinneren, maar Serge zei: "Wat ik nog weet, is dat we bij de boerderij een heel stuk over de weg hebben gelopen. Donald liep samen met Remko en ik liep samen met Pim, ongeveer een meter of 10 achter Remko aan. Ik kon niet precies horen wat Donald tegen Remko zei. Wat ik nog wel weet is dat Donald aangaf dat Remko voor het einde van de weg een oplossing moest hebben voor het terugbetalen van het geld aan Donald". En dan zegt de verbalisant: "Remko heeft over deze ontmoeting gezegd dat Donald aldaar bedreigingen heeft geuit in de vorm van: "Ik ga vandaag beslissen of ik jou ga begraven. Ik ga vandaag beslissen of ik jullie met z'n tweeën ga begraven. Als je niet met een oplossing komt steek ik je lek, ik prik je lek, ga me tevreden stellen want anders neem ik afscheid van je en ga je naakt naar huis". En dan wordt er gevraagd: "Wat is jouw reactie daarop?" En dan zegt Serge: "Ik kan me wel herinneren dat Donald het inderdaad had over 'naakt teruglopen naar huis', dat heb ik wel kunnen opvangen toen Donald dat riep toen we daar aan het lopen waren".

Donald Groen merkt op: Dit is waar ik op doelde, maar ik wou nou juist Remko laten vertellen of hij dat nog wist. Misschien kunnen we vragen waarom er anders verklaard wordt in soortgelijke situatie waarover wordt verklaard door zowel Remko als Serge van Lent, maar wat Serge dus niet beaamt.
Voorzitter Janssen: Ja, dat kunnen we doen. Meneer Van Lent, er wordt terecht geconstateerd door meneer Groen, maar ook door meneer Meijering, dat Serge over dit incident in mildere vorm verklaart dan u. Uw eigen broer, over een situatie die niet mis is zoals u het beschrijft.
RvL: Ja volgens mij, nogmaals, volgens mij heeft u een situatie beschreven dat hij 10 meter daarachter liep, dat hij niet alles gehoord heeft en dat hij wel gehoord heeft van 'naakt naar huis'. Dus het is ook niet zo dat Serge gezegd heeft dat het niet gezegd is. Kijk, als u wilt weten wat er wel gezegd is dan kan ik dat wel herhalen...
Voorzitter: Nou ja, vertelt u maar. Want dat hebben wij nog niet voorgehouden. U eh...wat wilt u daarover zeggen?

RvL: Donald heeft dingen gezegd: 'Ik weet niet wat ik met jou moet doen'. En eh...'Ik ga naar de Forbo en koop ik een bijl' en: 'In het bijzijn van je kinderen sla ik die in je hoofd' en uh, hij heeft ook geroepen: 'Anders begraaf ik je levend', of : 'jullie, met je broer'. Uhm... dat zijn de uitspraken die hij op dat moment gedaan heeft. Uhm, mij staat nu niet bij dat hij gezegd heeft dat hij me lek zou steken, hij heeft paar weken hiervoor gezegd dat hij me in stukken zou laten snijden.
Meijering: En nu even, ehm... ik heb daar ook allemaal vragen over hè, maar wat voor persoon is Donald? Is-ie net.. zo.. rustig.. als.. u.. bent.. of kan hij ook heel opgewonden zijn?
RvL: Donald is op heel veel momenten heel rustig, en op latere momenten en dat was met name in de laatste fase, was-ie uh... agressief en zeer intimiderend.
Meijering: En u? (met zeer rustige stem) U bent altijd rustig of kunt u ook agressief en intimiderend zijn? Of bent u eigenlijk altijd zo. Ik vind het wel opmerkelijk hoor. Ik heb nog nooit zo'n getuige meegemaakt... maar bent u altijd zo rustig of heeft u medicijnen ook, of zo, dat u zo rustig bent?
RvL: Nee, ik heb geen medicijnen.
Meijering: Nee, maar bent u dan altijd zo rustig, of ?
RvL: Uh... ik ben over het algemeen rustig.
Meijering: Ja.

RvL: Als ik boos wordt of confrontaties heb, was dat over het algemeen in een relatie met mijn broer. En eh... ik heb geloof ik in augustus/september 2009 een confrontatie gehad met Michel Groen.
Meijering: Hij was op het laatst agressiever hè Donald, zegt u?
RvL: Tijdens de eerste betalingen die te laat waren was het altijd Donald die met Michel sprak, want ik had geen rechtstreeks contact en dan hoorde je op de achtergrond geschreeuw en dan moest Michel de boodschap overbrengen dat-ie boos was en naar mijn huis zou komen en in een latere fase, met name, en ik heb nooit goed begrepen waarom dat gebeurd is, want eerst in oktober 2009 bood hij aan dat ik het kon afkopen en er was nog een bedrag nodig van 32.000 euro om het af te kopen en plotseling, twee maanden later, wordt dat bedrag ongeveer 360.000 euro en toen werd Donald steeds bozer, van: 'Je moet komen, we halen je op' en 'Serge moet komen', en dat soort dingen.
Meijering: Was het ook wel een schreeuwen aan de telefoon? Door Donald?
RvL: Nou eh, het was wel eens zo dat als je de telefoon niet opnam of je reageerde niet op een sms, dan kwam er vrij snel een sms achteraan van: 'Ik ben het'. Met andere woorden, je moet reageren. En uhm... er was voor mij geen keuze om niet te reageren.
Meijering: Het gaat mij even om de toonzetting, van eh... meneer Groen. Dus nu weer even bij het laantje. (citeert): "Ik weet niet meer wat ik moet doen. Een bijl. Anders begraaf ik je levend. Naakt teruglopen". Nou, die hoorde ik net niet trouwens in dat rijtje, maar dat zal ook wel schreeuwend zijn gegaan, of niet?
RvL: Dat is op de manier waarop Donald praat en dat is niet altijd schreeuwend, want Donald is in veel gevallen ook voorzichtig...
Meijering: Hoe ging het toen?
RvL: Hoe ging het... ja eh, dat gi.. uh, dat kan ik-uh.. bijna niet nadoen hoe-die dat deed.
Meijering: Nee, maar dat is ook een antwoord. Probeer het maar hoor...
RvL (plots harde stem): Nou heel, heel, heel, eh heel, eigenlijk in eerste instantie koel, beredeneerd uitleggen waarom ik een heel groot probleem heb, daaraan gevolgen verbinden en de actie die hij daarop gaat ondernemen, de straf die hij gaat opleggen en wat-ie eventueel met mij of mijn broer gaat doen.
Meijering: Maar u loopt op dat laantje en nou willen we eigenlijk heel graag dat u dat gaat nadoen. Of loopt hij naast u en zegt hij dan eh: (Meijering praat weer heel rustig) 'Nou ja Remko, dan zal ik toch wel een bijl in uw hoofd moeten zetten'. Of gaat dat met veel agitatie en boosheid, van: 'En dat niet! en 'Wat is dat?' en 'Die praatjes van je altijd!', hoe ging dat?
RvL: Zo uh uh...
Meijering: Hoe ging dat?
RvL: Zo ging dat niet, uh...
Meijering: Zeg het maar, hoe?
RvL: Donald is heel, heel berekend en weet precies wat hij zegt en welke boodschap hij wil overbrengen en op welke manier hij duidelijk wil maken dat er een eh... dat doet-ie op een bepaalde manier met z'n handen, hij legt het uit op een manier alsof het voor jou een heel groot probleem is en hij dwingt op die manier af, hij dwingt af dat je voelt dat je geen andere keus hebt dan te betalen.
Meijering: U wilt het niet zeggen hè? U wilt het niet voordoen hoe-ie dat nou zei? En we hebben het nu over een bijl, we hebben het over... ik kijk nu ook even naar de griffier... dan hadden we de bijl, levend begraven, wat hadden we nog meer? 'Ik weet niet meer wat ik met je aan moet', 'Naakt naar huis', 'Bijl in je hoofd zetten', ja eh, we kunnen hier bij wijze van spreken wel even door de zaal lopen, dat we even samen lopen en dat u het nadoet. Dan ben ik Donald Groen en dat u gewoon... sorry, ik ben dan u en dat u even nadoet wat Donald Groen doet en hoe hij dat dan gezegd heeft. Hoe zei die dat nou?
Groen: Mag ik dat voorzetje even maken?
Rechter: Dat moet u aan uw advocaat vragen.
Meijering: Ja hoor.
Groen: Dat laantje begint bijna bij mijn huis. Als je van mij af bij de rotonde aankomt, sta je meteen op het laantje, dat laantje gaat rechtsaf, dat laantje eindigt ergens...
Voorzitter: Bij een hek?
Groen: Nee, dat eindigt bij een bosje, niet bij een hek. Bij een soort bosstruik. Ik schat dat dat laantje is: 2 a 2,5 kilometer. Het moment dat we dat laantje oplopen, daar heb je geen stoep. Je hebt gras of meteen de weg. Daar rijden auto's en die auto's moeten er zachter rijden omdat ze niet makkelijk tegenover mekaar kunnen eh... ze moeten bijna in het gras omdat, het is er allemaal smal. Waarom eh... wat ik ermee wil zeggen, je kunt er niet met z'n vieren op de weg lopen, want dan loop je op het gras en dat loopt een beetje ongemakkelijk. Voorop liepen Remko en ik, achterop liepen Pim en Serge. Remko zegt dat er 10 meter tussen zat....
RvL: Nee, dat verklaart Serge.
Groen: Dat verklaart Serge?
RvL: Dat werd net voorgelezen.
Groen: En wat verklaart...
Meijering: Nee, maak maar even af.

Groen: Dus hij verklaart dat daar 10 meter tussen zou zitten. Ze zijn achter ons gaan lopen omdat het verkeer er anders niet langs kan en dan moet je alsnog achter gaan lopen. Tussen ons in zal niet meer dan een meter zijn geweest. Zou jij kunnen vertellen wat er vanaf het begin tot het bosje aan het einde van de weg kunnen herhalen wat er dan gezegd is? En hoe ik dan gereageerd heb en wat voor gebaren, met handen of met mij voeten of wat dan ook gemaakt heb? En wat ik dan gezegd zou hebben? Zou je dat nog alsjeblieft kunnen herhalen?
RvL: Ik herhaal. Ik zal nog één stapje terugdoen. Serge en ik parkeerden de auto, en uh... we kregen meteen te horen de opmerking dat we de mobiele telefoons achter moesten laten. En we liepen eh...eh... wij liepen voor, Serge en Pim liepen achter en de opmerkingen die ik beschreven heb werden gedurende die wandeling gemaakt, waarbij je ook gezegd heb dat ik langdurig stil ben geweest, waarbij jij voornamelijk aan het woord bent geweest, dingen geuit hebt, dingen geroepen hebt, gezegd hebt, in de trant van: "Ik weet niet wat ik met je aan moet, ik ben boos, ik wil uh.. ik ga naar de Forbo en dan koop ik een bijl en sla hem ik je hoofd", je hebt gezegd tijdens die wandeling: "Ik laat je levend begraven met je broer", dat soort gedachtes kwamen er allemaal bij je op en ik kreeg tot wat ik noem het hekje, maar dat was misschien een bosje wat misschien lijkt op een hekje omdat het een bosje als hekje is, uh... kreeg ik de tijd om met een oplossing te komen voor de betalingen die ik allemaal nog moest doen. Tijdens die wandeling heb je ook gezegd dat ik een schulden heb aan vrienden van jou en dat je daar ook een oplossing voor uh... wilde.

Groen: Was dat op de heenweg of op de terugweg?
RvL: Uh... ook op de heenweg en op de terugweg is er, omdat we dichter bij het hekje kwamen, door mij met een oplossing genoemd en die heb je op dat moment geaccepteerd. Het heeft heel lang geduurd voor ik wat gezegd heb omdat ik niet wist wat ik moest zeggen op dat moment.
Groen: Maar... waar blijven die uitingen van mij en die handgebaren van mij?
RvL: Die zijn gemaakt op de heenweg en wat mij bijstaat is dat op de helft die uitspraken kwamen, dus je was eerst heel berekend en heel koel en we kregen vooraf heel duidelijk de instructie om de mobiele telefoon achter te laten en gedurende de wandeling ging je over tot uitingen en dit soort dreigingen, waarbij je wel, en dat doe je altijd, de indruk wekt dat er oplossingen moeten komen en dat je me daar dan ook wel weer bij zou willen helpen. Uiteindelijk leidt dat dan weer tot nieuwe verplichtingen en nieuwe betalingen.
Meijering: En hoe zit het met die stemverheffingen? (nu met fluister-stem): Ik ga een bijl kopen, die sla ik in je hoofd? Hoe ging dat?
RvL: Het ging op dezelfde manier waarop Donald nu praat, waarbij hij ook zijn handen gebruikte, waarbij hij op momenten waarop hij dit soort ingrijpende opmerkingen maakte iets verhoogd sprak, maar niet schreeuwend of iets dergelijks.
Meijering: Maar hoe heeft u er nu een verklaring voor dat uw broer voor zover we kunnen overzien bij de rechter-commissaris het alleen over 'naakt naar huislopen' heeft gehad?
RvL: Volgens mij heb ik gehoord dat mijn broer gezegd heeft dat-ie dat wel gehoord heeft en dat andere niet gehoord heeft.
Meijering: Ja, u zegt dus: Dat is het enige dat ie gehoord heeft, over dat naakt naar huis lopen en dat andere heeft hij dus niet gehoord? Zo moet het zijn geweest?
RvL: Dat is wat hij gezegd heeft.
Meijering: Nee maar, heeft u er een verklaring voor? Wat waarom hoort ie nu wel het ene en waarom nou niet het andere?
RvL: Nee, maar ik heb er wel een persoonlijke mening over.
Meijering: En dan gaan we weer terug naar dat-ie bang is?
RvL: Inderdaad.
Meijering: Hèhè... ok. Dank u.

Rechter: Dat was het incident F33 in Nieuw-Buinen?
.....
Donald Groen: Ok, dan zijn we op de heenweg en jij zegt dat ik heb lopen dreigen en zelfs een oplossing aan het zoeken ben, dus alle twee, het goede en het slechte, toch?

Rechter tegen getuige: Is dat de manier waarop meneer Groen sprak toen, op die eh...?
RvL: Op dat moment is dat de manier waarop Donald uh.. uh.. een gesprek aangaat. Het is uh... aan de ene kant een probleem en de andere kant een oplossing.
Voorzitter: Ja ik stel deze vraag niet uit het niks, meneer Groen, hoor. Want we hebben ook in het dossier een moment van eh... ja, ik zal er niet veel over uitweiden, maar soms heeft u dat wat u nu ook heeft, dat toontje heeft u dan. Dus vandaar dat ik de vraag stel. Iets wat er op lijkt. U begint iets harder te praten, niet veel harder, maar wel een eh... op z'n minst een eh...
Groen: Gaat het nu over mijn toontje?
Voorzitter: Ja..ja... nee, ik heb er geen mening over. Ik heb geen mening over uw toontje, maar ik constateer soms wanneer u gaat praten....dat eh...
Michel Groen merkte kennelijk op (microfoon stond nog uit): Dat-ie aandacht wil?
Voorzitter: Nou, wat uw broer zegt: ik wil even de aandacht. En dat is hier natuurlijk ook, want u wilt nu ook de aandacht, maar daarom stel ik de vraag nu: Was dat toen ook, een beetje dezelfde toon?
RvL: De manier waarop Donald zeg maar nu praat, dat is de indruk die ik heb en die me altijd bijbleef. Op het moment dat het indringender wordt, gaat het licht omhoog en er zijn momenten dat-ie bozer is, maar daarvan weet ik niet of dat echt of gespeeld is.
Voorzitter: Mag ik daar nog iets over zeggen? Misschien een hele gekke opmerking, maar u moet me niet verkeerd begrijpen. Je zou ook kunnen denken, als u zo praat, komt dat op een bepaalde manier ook binnen. Daar kunt u niets aan doen, misschien? Maar u heeft ook meteen die aandacht.... Ja, dat is een waarneming van de rechter.

Groen: Maar eh, kom ik dan bij u eh... raar over of is dat alleen eh...
Voorzitter: Nee, het is niet altijd. Als u gewoon hier bent is dat niet, maar er zijn momenten en dat was net, dat je dan eh... ik eh... dat je dan schrikt wel. Ja schrikken, niet schrikken in de zin van bang of zo hoor, maar wel van: Meneer Groen is aan eh... eh... (het woord?)
Groen: En dat had u net niet toen meneer ineens zijn stem verhoogde?
Voorzitter: Jawel toen hoorde ik...
Groen: Dat ging nog effe een toontje hoger.
Voorzitter: Ja zeker, het zit hem dus niet in de... Ja, daar schrok ik ook van.
Meijering: Maar zou dat ook kunnen zijn, en ik werp het maar op hoor, dat zo'n beeld wordt neergezet van iemand, variërend van het beeld wat in het dossier terechtkomt tot ook nog aan de zijlijn een beeld (media?), een beeld dat niet altijd even gunstig is, dat je dan dat beeld vervolgens...
Voorzitter: Combineert...?
Meijering: ...dat je vervolgens dat beeld neemt en als iemand praat, dat je dan 'oeps!' denkt?
Voorzitter: Ja, ik zeg het maar hoor, omdat...
Meijering: Ik bedoel, ik kan mijn stem ook verheffen, ook naar de getuige toe en als je dan net zo'n beeld dan dat u eh... dan ben je al lang de zaal uit geknikkerd.
Voorzitter: Jazeker maar ik eh...
Er volgde wat geroezemoes in de zaal onder de advocaten en verdachten over een 'wel heel persoonlijke mening van de voorzitter' .... (er volgde nog net geen wrakingsverzoek (grapje)

Donald Groen doorbrak het geroezemoes: Nou, daar wil ik dan we even wat op zeggen. Want als u dat zo ervaart en als een ander dat misschien ook zo ervaart en Remko zegt: Dat laantje was zo'n beetje de laatste fase, dan zou je dat dus als het kookpunt kunnen zien?
Voorzitter: Ja...
Donald Groen: Dus als dit het kookpunt is...
De voorzitter vulde Donald aan: Dan valt het nog wel mee...
Donald Groen: ...dan valt het nog wel mee. Zo kun je het dan ook zien! (hard gelach in de zaal én op de tribune)

Later kreeg Donald Groen nog een keer gelegenheid van de rechtbank om gerichte vragen te stellen aan kerngetuige Van Lent over die voornoemde wandeling in het laantje naast zijn boerderij. Het is dan ook een belangrijke gebeurtenis: Na die ontmoeting, die als een soort ijkpunt wordt gezien omdat Van Lent naar eigen zeggen toen 'brak' na een mededeling dat hij 'naakt naar huis kon' als hij niet met een oplossing voor zijn schulden zou komen. Remko liet vervolgens in een telefoongesprek met zijn broer Serge ineens allerlei strafrechtelijk relevante termen vallen over een telefoonlijn die al getapt werd, zoals: bedreiging, intimidatie, afpersing, mishandeling, en ontvoering.

In elk geval hebben Donald Groen en zijn verdediging de overtuiging dat er reeds contact met de recherche moet zijn geweest en dat Remko van Lent die termen toen bewust is gaan gebruiken, terwijl hij voorheen die termen nooit gebruikte. Op deze wijze zou hij zijn vermeende afpersers incrimineren en mogelijk daardoor worden gearresteerd, om vervolgens zelf in een TGB-traject (getuigenbeschermings-programma) te kunnen verdwijnen samen met zijn gezin om op deze wijze van zijn miljoenenschuld(en) af te komen. Deze laatste theorie is overigens door de verdediging van Groen naar voren gebracht tijdens een eerdere zitting in april.

(samengevat)
Donald Groen: Meneer van Lent, kunt u zich herinneren na de wandeling op het bewuste laantje, hoe wij afscheid van elkaar hebben genomen? ........ Het moment dat we uit elkaar gingen. Kun je dat herinneren?... of, kunt u zich dat herinneren?
Remko van Lent: Ik was eh... opgelucht. Volgens mij stonden we eerst op dat rotondetje bij de boerderij en mij staat ook bij, maar dat weet ik op dit moment eh... nog dat wij naar binnen zijn gelopen en jij me vroeg of ik dat moment wilde tekenen. Dat is wat mij op dit moment bijstaat. Ik zeg daarbij dat ik opgelucht was.
Groen: Meneer de voorzitter, mag ik daarover vragen waarom meneer opgelucht was? (voorzitter knikt) En waarom was je opgelucht? Uhm... meneer van Lent waarom was u opgelucht?
RvL: Omdat het een heel zwaar en ingrijpend gesprek.... in ieder geval wat ik voor het hekje, of bosje, moest oplossen... uhm bij het hekje opgelost leek te zijn.
Groen: Kwam dat door u of kwam dat door mij?
RvL: Kunt u dat toelichten?
Meijering ongeduldig: Nou, misschien maar een andere vraag: Wat was de oplossing?
RvL: De oplossing was dat eh... dat ik eh... verder zou betalen. Dat er een bedrag terug zou komen van onder andere de BTW die ik nog terugverwachtte en dat dat bedrag opgenomen zou worden en dat dat eh... betaald zou worden en dat ik door een eh... eh... mogelijk valutabedrijf dat een bepaalde waarde in mijn ogen vertegenwoordigde de mogelijkheid had om ook andere schulden, aan o.a. Eric B. en derden te betalen.
Meijering: Hoe lang duurde ook weer die hele sessie bij dat laantje?
RvL: Ja, wat mij bijgebleven is, ben ik de heenweg heel stil en geconcentreerd geweest en wist ik niet precies wat ik moest doen en terug is eenzelfde afstand, dus als iemand gelopen heeft twee kilometer dan denk ik ja... dat het bij elkaar een uur geduurd heeft. Heen en terug. We hebben niet gerend, we hebben niet een andere mogelijkheid, dus we hebben gelopen in een rustig tempo.
Meijering: U heeft dus aangegeven, schat ik zo in, maar verbeter mij als dat onjuist is, dat u op de terugweg met die BTW-oplossing bent gekomen?
RvL: Nee, dat was één van de mogelijkheden die ik op dat moment had en die besproken is en eh... daarover is dan ook nog een vervolgafspraak gemaakt dat dat op een bepaalde dag betaald moest worden. Dat is de bewuste dag die ook later in de SMS naar voren is gekomen, waarbij Donald zei: 'Ik zie je dinsdag' en ik reageerde: 'Nee, het was vrijdag'...
Meijering: En u was opgelucht? Het was één van de oplossingen die was gegeven... Had u het zo gebracht dat dat een oplossing was, of was het een mogelijke oplossing?
RvL: Nou dat met die BTW dat was de eerste forse betaling en ik moest komen met een oplossing voor schulden die ik had bij vrienden van Donald en daarbij heb ik het valutabedrijf als optie genoemd en de mogelijke waarde daarvan en op dat moment waren we bij dat hekje en is Donald daarmee akkoord gegaan.
Meijering: Dan krijg je twee dingen, valutabedrijf en BTW?
RvL: Ja.

Meijering: En u kwam daar zelf mee of opperde Donald dat?
RvL: Ik had de hele weg tot aan dat hekje om met een oplossing te komen en ik ben zoals ik het mij herinner de hele weg heel stil geweest, omdat ik zoekend in mijn hoofd was naar een oplossing, daarbij werd ook gezegd dat Donald zich het recht kon toe-eigenen dat mensen die hij kende in mijn huis konden gaan wonen, of in het huis van mijn ouders, en dat ik dat dan maar moest accepteren voor de problemen die ik veroorzaakt had... Dus als ik heenloop en eigenlijk niet precies weet wat ik moet doen en je loopt dan terug en Donald zegt: 'Er is een oplossing', dan ben je opgelucht.
Donald Groen: Ja maar, sorry meneer de voorzitter, als ik eh... mijn stem verhef, want nu beginnen er wel een beetje emoties te komen, want ik vind het echt verschrikkelijk, want nu laat meneer Van Lent blijken dat ik dus één of andere kracht zou hebben om maar te beslissen zijn ouders die ik nog nooit van mijn leven gezien heb, ik weet niet eens waar zijn ouders wonen, om die zomaar uit huis te zetten en om maar te zeggen: Nou, ik krijg nog van meneer Van Lent huppelepup en ík heb maar besloten dat jij dat huis krijgt en u gaat er onmiddellijk uit... Je kunt echt alles van me zeggen en denken of wat dan ook... maar... dat zit er echt niet in bij mij hoor. Ik heb nog wel een stukje menselijkheid in me dat ik me met dat soort dingen echt niet eh... kan verenigen. Maar goed...
Voorzitter Janssen: Het is goed dat u dat zegt, maar eh...
Donald Groen: Maar ik wil terug naar wat ik wou zeggen, dat is eh... ik wou weten hoe er afscheid is genomen en ik wou zeggen, er is eh... en daarom waren we over de observatie begonnen, er is dus waarschijnlijk een observatie geweest. Daar is althans een verslag van. En die zouden natuurlijk kunnen zeggen of ik met mijn benen zwaaide en of ik met een bijl de lucht in ging of met stemverheffingen eh...
Voorzitter: Dat staat daar niet in.
Groen: Nee, maar die zouden dat dus kunnen beamen, van in het verslag kun je inderdaad zien dat meneer Groen met zijn benen zwaaide, en...
Voorzitter: Maar u weet ook dat er een tapverslag is hè, een korte, waarin eh... ik praat nu even uit mijn hoofd.
Groen: Maar misschien is dat later?
Meijering: Hebben jullie elkaar de hand geschud? Schouderklop gegeven, of iets in die zin?
RvL; Ik heb zijn hand geschud, of op een andere dag, dat weet ik niet, het zou goed kunnen. Dat weet ik niet.
Voorzitter: Ja, ik zou u willen vragen, maar dat vraag ik niet hoor. Nou ja, ik stel u wel de vraag, maar ik wil geen antwoord van u, want die stel ik graag op een ander moment, want ik ben wel heel erg nieuwsgierig wat er wél is besproken daar. Want ja, we weten ook dat dat loopje...
Groen: Dat wil ik wel vertellen hoor, als u dat wilt.
Voorzitter: Nee maar dat is voor nu eh... ja...
Groen: Maar het is niet zo groot hoor, het is misschien een klein lijntje met een grote betekenis.
Voorzitter: Nou ja... eh, ik ben wel heel erg geïnteresseerd, dat we daar...
Groen: Maar het is wel heel belangrijk.
Voorzitter: Maar ja, dat is daarna. Ja, ik heb het steeds over dat de verklaringen van meneer Van Lent 90% van het dossier vormt en dat er maar weinig ondersteuning is op andere manieren. Op sommige punten wel, maar hier is wel ondersteuning...
Groen: Ja...
Voorzitter: Ja... (stilte)

Groen: Wat daar besproken is, meneer de voorzitter, geachte leden van de rechtbank, is het feit dat, en daar gaan we het later nog over hebben... Ja, ik krijg geld van Remko. Ik heb dat geld teruggebracht, en ik kan niet exact het bedrag zeggen, niet precies, maar het is 300 en nog wat. Dat heb ik teruggebracht...
Voorzitter: 300.000?
Groen: Ja, 300.000 en nog wat. Of het nou 300 en 20 is en nog wat dat weet ik niet meer, maar dat heb ik teruggebracht naar 2 keer 50.000 euro. Ik werd er zo gek van dat ik er vanaf wou en ik had die laatste 100.000 nodig om derden terug te betalen. En ik wou zelfs afscheid nemen en wou het zelfs met andere mensen gaan regelen, want ik had hier geen zin meer in om na 80 afspraken en etc. etc. om verder mijn leven verder te laten beïnvloeden... Daar hebben we het over gehad. Ik heb aan meneer voorgesteld, ja ik wou ook graag een keer een oplossing hebben in dit verhaal en het tot een einde brengen. Meneer komt al naar mij toe en dat is 2, 3 uur rijden vanaf Zandvoort vandaan. Dan heb je al genoeg tijd om na te denken. Want hij weet er zullen vandaag wel vragen komen. Van één, hoe gaan we het nu doen?
Ik ben niet een persoon geweest van: nu gaan we het zo doen, zo gebeurt het en zo gebeurt het, ik heb de vragen altijd open gelaten van luister, want ik ga al van 300 naar 100, wat is dan de mogelijkheid om dat dan eventueel wel te kunnen gaan betalen en wat kun je concreet zeggen zodat ik tegen derden kan zeggen van luister: Ik heb je al zo vaak gevraagd om te komen dat ik nu een concrete afspraak wil maken. Dit is ook waarom we omhelzend uit elkaar zijn gegaan en ik hoop ook dat de observatie dat heeft gezien. Ik ben eruit gekomen met meneer Van Lent, en dat weten ook Serge van Lent en Pim K. We zijn handenschuddend... bijna, maar nog net niet kussend is hij bij me vandaan gegaan, omdat meneer Van Lent opgelucht was, dat er toch nog een oplossing was en dat ik eh... ja, hoe moet je dat zeggen, van 300 naar eh...
Voorzitter: Waarom deed u dat eigenlijk?
Groen: Ik wilde er vanaf. Ik wilde er echt vanaf. En ik kan u later vertellen, morgen al, als u mij toestaat, waarom het uh uh... mij niet altijd om het geld gaat. Maar ik zou u nou alleen vertellen wat er besproken is...
Voorzitter: Ja.
Groen: Dan is dit besproken.
Voorzitter: Ja, maar daarna stoppen we ermee hoor, maar kijk, u bent verdacht van afpersing hè...
Groen: Ja.
Voorzitter: Waar we het zeker nog veel over gaan hebben, denk ik, is de juridische duiding van de feiten. Ja dat is een moeilijk woord voor eh... ja, is nou als je geld van iemand krijgt, ook al is dat terecht en simpel hè, ook al is dat terecht, dan kan dat nog... dan nog kun je dat afpersen.
Groen: Ja.
Voorzitter: Dat is ook nog wel eens de vraag geweest hoor, maar...
Groen: Ja eh hehe... maar ik heb nooit van mijn leven dreigend mijn geld teruggevraagd, of van derden teruggevraagd. Ik ben altijd, ten alle tijde voor een oplossing eh... heb ik meegedacht, of heb meegedacht om een oplossing te creëren om derden weer terug te kunnen betalen.
Voorzitter: Ja, ik vind het goed dat we in gesprek zijn hoor. We hebben 1,5 jaar eh.... En dat is ook de reden dat we alles op een rijtje willen zetten. Het is niet voor niets dat we die 33 gedachten-streepjes die we met bloed, zweet en tranen in het dossier gemarkeerd en bij de bedragen, die willen wij door
exerceren, met u doornemen, van hoe zat het nou met dat geld. En ook met de getuige hè, dat proberen we dan nu. En om dat dan naast elkaar te leggen, en om dat dan naast elkaar te leggen van nou, hoe zit dat dan precies?
Groen: Ik heb zelf wel mijn eigen gedachte, ik wou dat voorstellen maar ik heb dat niet gedaan, maar om eigenlijk met een groot bord dan te gaan zitten, om al die bedragen van meneer Van Lent, van waar dat dan allemaal naartoe gegaan zou moeten zijn en wie dat dan allemaal gehad zou moeten hebben, want als ik het dossier lees... ja dan begrijp ik zelf allemaal niet wat er nou bedoeld wordt en waar eh... ja, bijna wou ik zeggen waar het vandaan komt allemaal, maar...
Voorzitter: Ja, weet u wat natuurlijk ook wel is en daarna stoppen we echt. Kijk, meneer Van Lent vertelt het verhaal, maar dat doet hij in 800 pagina's en wij zijn nu aan het kijken van hoe zit het nou met dat verhaal hè, en dat merkt u vandaag ook, Serge zegt iets anders en daar proberen we de getuige op te laten antwoorden, alleen maar om erachter te komen: hoe is het nou gegaan? En dat doen we straks ook met name met meneer Groen, de beginfase, de heer Stoeltie ergens in het midden en jammer genoeg met meneer K. kunnen we dat eh.... niet.
Groen: Ja, dat is belangrijk.
Voorzitter: Goed. We gaan afsluiten voor vandaag.

Mr. Nienke Hoogervorst droeg vrijdag een aanvulling voor op het opheffingsverzoek voorlopige hechtenis in de zaak van Harrie Stoeltie dat Bram Moszkowicz nog had gedaan. Daarbij kwam ze ook terug op het feit dat Remko van Lent donderdag iets zei dat ontlastend was voor Stoeltie. Het kwam er in het kort op neer dat Van Lent zei over een ontmoeting bij een Chinees restaurant, waar Kris Jagernath en Donald Groen ook bij aanwezig waren, niet met zekerheid te kunnen zeggen of Harrie Stoeltie wel op de hoogte was van een gesprek dat de avond daarvoor had plaatsgevonden waar volgens Van Lent bedreigingen zouden hebben plaatsgevonden.

De voorzitter complimenteerde Mr. Nienke Hoogervorst met de wijze waarop zij had gepleit, de rechtbank ging vervolgens 20 minuten in beraad en honoreerde het verzoek. Harrie Stoeltie mocht naar huis. Hij kreeg geen schorsing voor onbepaalde tijd, maar tot aan de volgende zitting. Na afloop kuste Stoeltie zijn advocaat en werd hij gefeliciteerd door de andere verdachten. Voor Donald Groen was de rechtbank tot zijn teleurstelling nog niet aan toe aan een schorsing van zijn voorlopige hechtenis, zei voorzitter Mr. Jacco Janssen tot slot. Er moeten nog meer verhoren plaatsvinden in Briard.

Wanneer de volgende zitting is, hangt af van de beschikbaarheid van de kerngetuigen Remko van Lent en Jessica van Boven.

TERUG naar Camilleri.nl

Bondtehond

Passage-verdachten in Bunker voor preliminair verweer Hoger Beroep

Maandag zijn in de extra beveiligde rechtbank 'De Bunker' te Osdorp zogenaamde preliminaire verweren gevoerd inzake het Hoger Beroep dat is ingesteld in de zaken van Passage-verdachten Pinny Song en Fred Ros. Beide zijn in januari veroordeeld tot forse gevangenisstraffen, Pinny Song tot 12 jaar en Ros tot 30 jaar. De advocaten, respectievelijk Mrs. Stijn Franken en Peter Plasman, willen dat Het Hof de zaken van hun cliënten niet-ontvankelijk verklaart. Beide raadslieden gaven aan het op prijs te stellen dat zij nu reeds in de gelegenheid worden gesteld hun verweer te voeren en vinden het goed dat relatief snel na het vonnis van de rechtbank een herbeoordeling plaatsvindt. 

 

                              Bewaakt transport Fred Ros komt aan bij Bunker

De behandeling vond achtereenvolgens plaats. Eerst was het de beurt aan Mr. Stijn Franken met zijn cliënte Pinny Song. Ook in eerste aanleg vroeg Mr. Franken het OM niet-ontvankelijk te verklaren en is er van overtuigd dat de rechtbank zijn verweer ten onrechte heeft verworpen. Dat verweer vindt zijn grondslag in art. 255 Sv. In het kort komt dat hier op neer: 'Een verdachte kan na kennisgeving niet verdere vervolging niet opnieuw ter zake van hetzelfde feit opnieuw in rechten worden betrokken tenzij nieuwe bezwaren bekend zijn geworden'. In 1993 zat Pinny Song reeds 6 maanden in voorarrest, maar ontving een kennisgeving niet verdere vervolging omdat het OM destijds de zaak niet rond kreeg. Het standpunt van Mr. Stijf Franken is dat de huidige vervolging niet is gebaseerd op nieuwe feiten en dat het OM niet-ontvankelijk had moeten worden verklaard. Ook vroeg de raadsman afsplitsing van de zaak van Song van de andere Passage-zaken zodat de behandeling niet zo lang hoeft te dure.

In geval van Fred Ros stelt Mr. Peter Plasman dat Fred Ros geen eerlijk proces heeft gehad en dat de zaak van zijn cliënt moet worden overgedaan. Mede omdat na vervanging van rechtbankvoorzitter Mr. Brink door Mr. Lauwaars de heer Lauwaars in zijn vonnis er volgens Ros en zijn raadsman geen doekjes om zou hebben gewonden dat Ros wel schuldig moest zijn. Dus toen Ros zag dat Lauwaars ook de Passage rechtbank zou leiden, kreeg hij meteen de indruk dat dit geen eerlijk proces zou kunnen worden omdat bij voorbaat zou vaststaan dat Lauwaars hem schuldig achtte. Om die reden wraakte zijn raadsman Mr. Plasman de rechtbank. De wraking werd echter afgewezen. Vanaf 11 april 2011 weigerde Ros om deze reden nog naar de rechtbank in Osdorp te komen. Ook stuurde hij zijn advocaat naar huis. Vandaag stond Plasman echter weer als vanouds te pleiten voor zijn cliënt. De reden waarom Plasman destijds tijdelijk werd vervangen door Geertjan van Oosten is nooit echt duidelijk geworden.

De raadslieden Franken en Plasman droegen beiden hun pleitnota voor aan zijde van hun cliënt. Zowel Song als Ros zagen er goed uit. Ik had de indruk dat Song, die zwaaide naar haar man en een vriendin op de tribune wat gewicht was kwijtgeraakt en dat Ros juist wat forser was geworden sinds april 2011. Hij had zijn lange haardos weer terug en zag er afgetraind en weldoorvoed uit. Ros lachte en zwaaide naar een behoorlijk grote groep vrienden die op de tribune hadden plaatsgenomen om hem te steunen.

De advocaat-generaal van het OM verwierp alle verweren in beide zaken. Het OM wil niet dat de zaak van Song wordt afgesplitst en eist dat de zaak samen met de andere zaken wordt behandeld. Tevens stelt het OM dat er wel nieuwe bezwaren bekend zijn geworden, onder meer de verklaring van Harrie W. die nogal belastend zou zijn, aldus de AG. In de zaak van Ros stelt hij dat de vrees dat de rechtbank niet onpartijdig zou zijn geweest niet gerechtvaardigd is. Mocht het Hof toch tot de beslissing komen dat er sprake is van partijdigheid, is het niet nodig alle zaken als onrechtmatig te beoordelen, maar partieel. Het geldt immers in de zaak 'Perugia' (de liquidatie van Thomas van der Bijl) en niet voor de andere zaken als 'Oma' (poging liquidatie George van Dijk) en 'Art.140' (deelname criminele organisatie), aldus de advocaat-generaal.

De rechtbank zal op 25 juni om 13:15 de uitspraak doen van de beslissing in het nieuwe gebouw van Gerechtshof aan de IJdok 20 in Amsterdam. Op deze locatie omdat zowel Song als Ros aangaven afstand te tekenen en de uitspraak dus niet te zullen bijwonen.

Morgen een zitting van 'Briard'.

Bondtehond

Nu verkrijgbaar 'Sreten 'Joca' Jocic - Opkomst en ondergang van de Joego-maffiabaas'

Sinds gisteren is het langverwachte boek 'Sreten 'Joca' Jocic - Opkomst en ondergang van de Joego-maffiabaas' verkrijgbaar in de boekhandel. Een echte aanrader. Bondtehond had het boek al vrij vlot in bezit. Mede omdat ik auteur Devid Ilievski twee keer heb mogen ontmoeten. Zelfs heb ik een bescheiden bijdrage mogen leveren aan het onderzoek van Devid, door hem in contact te brengen met Rodney G., een van de personages uit zijn boek. Rodney G. werd ooit verdacht van deelname aan de Dagobert-bende en in een zaak waarbij officier van justitie Koos Plooy doelwit zou zijn van een aanslag. Zowel Joca Jocic als Rodney G. waren verdachten in deze bizarre zaak. Beide (ex-)criminelen zaten destijds in de EBI te Vught. Daarover leest u in hoofdstuk 10 : Plan Plooy. Zeer interessant om te lezen voor de die-hard crimewatchers.

Fragment blz 130:

Rodney G. vertelt: ‘Volgens mij zat Sreten in cel 6 en ik in 5. We zaten in ieder geval ook naast elkaar,’ liet Rodney weten. ‘Merkwaardig was dat in het advies van de EBI voor mijn EBI–plaatsing de bedreiging van Plooij als een van de redenen genoemd werd. Dus kennelijk werd het wel gebruikt om mij te plaatsen in de EBI, maar was er voor vervolging geen bewijs.’ Na de zomer van 2003 werd G. van de Penitentiaire Inrichting Over–Amstel overgeplaatst naar Vught en leerde hij de andere verdachte in deze zaak kennen. ‘Sreten was de meest interessante gedetineerde die ik ben tegengekomen. En ik ben totaal (netto) achttien jaar gedetineerd geweest, dus heb veel medegedetineerden gehad.’

*

Ondanks de drukte rondom de verschijningsdatum van zijn boek waar de auteur jaren aan heeft gewerkt wilde Devid Ilievski voor Bondtehond nog wel wat vraagjes beantwoorden:

Bondtehond: Devid, we hebben elkaar nu twee keer ontmoet en ik heb jou leren kennen als een hardwerkende man met een sympathieke persoonlijkheid. Vanwaar jou interesse voor het milieu van de georganiseerde misdaad?

Devid: Van kleins af aan heb ik een interesse in criminaliteit gehad. Een van de eerste boeken die ik las was de Heinekenontvoering. Ik vond dat als 14-jarige een prachtig verhaal. Bepaalde aspecten van die wereld spreken bij mij tot de verbeelding. Het risico dat genomen wordt om aan geld te komen, het geweld en de spanning die daarmee gepaard gaat, is fascinerend. En dat komt vooral doordat moraliteit geen enkele rol speelt.

En vanwaar je interesse voor een persoon als de beruchte Joca Jocic?

Sinds 2005 schreef ik voor verschillende mannenbladen als Panorama, Nieuwe Revu en Aktueel over misdaad. Ik kwam er toen achter dat er veel over Jocic werd geschreven, maar dat het veel van hetzelfde was. Hij zou in 2000 achter de moordaanslagen op Jan Femer en Sam Klepper zitten en drie jaar later zou hij plannen hebben gehad om officier van justitie Koos Plooij om te leggen. Hoewel hij volgens justitie en de media achter tientallen liquidaties zou zitten, waren er alleen maar twee veroordelingen van hem bekend. Ik dacht: als hij werkelijk zo groot en gevaarlijk is als justitie doet vermoeden, dan moet hij meer op zijn kerfstok hebben. Met die gedachte ging ik op onderzoek uit.

Je hebt een Servische moeder en Macedonische vader. Denk je dat dat in je voordeel heeft meegespeeld dat Joca jouw wilde ontvangen?

Ik denk het wel. Hij refereerde er in ons eerste gesprek ook meerdere keren naar. Zo van 'jij komt hier vandaan'. En: "De Servische mentaliteit hoef ik jou niet uit te leggen." Maar ja, hij kwam er ook wel achter dat het mij te doen was om mijn werk als journalist. Ik wilde een zo genuanceerd mogelijk beeld geven van hem. Mijn Servische roots zijn daarin van ondergeschikt belang.

Hoe gingen die besprekingen vooraf ongeveer, via advocaten? Beschrijf dat eens globaal?

In het begin van 2012 stuurde ik hem een handgeschreven brief in het Servisch waarin ik aangaf een boek over hem te hebben geschreven dat binnenkort zou verschijnen. Mocht hij me willen ontmoeten, dan stond ik daar uiteraard voor open. Een paar maanden later belde ik met een van zijn advocaten en kwam via hem in contact met Jocics vrouw. Zij vertelde dat de onderzoeksrechter toestemming zou moeten geven voor mijn bezoek, omdat Jocic op dat moment (en nu overigens nog steeds) verdachte was in een andere moordzaak. Hij zou achter de dubbele moordaanslag op een Kroatische journalist en een collega zitten, die in 2008 in Zagreb bij een autobom om het leven kwamen. Na enkele schriftelijke verzoeken gaf de Servische onderzoeksrechter - tegen elke verwachting in - toestemming voor mijn bezoek.

Joca staat niet bekend als een persoon die de media opzoekt. Integendeel zelfs. Waarom denk je dat Joca voor jou een uitzondering heeft gemaakt?

Hij zit nu een elfjarige celstraf uit voor een dubbele moord in 1995 in Belgrado. De bewijslast in deze strafzaak is vrij summier en is uiteindelijk tot stand gekomen door inmenging van de Nederlandse justitie. De verklaringen van Zoran Djordjevic, een Joegoslavische crimineel die is opgenomen in een Nederlands getuigenbeschermingsprogramma, vormen het overgrote deel van de bewijslast. Jocic zag in mij de aangewezen persoon om de onbetrouwbaarheid van die kroongetuige aan te tonen, omdat ik onder andere beide talen spreek.

Uiteindelijk zit je daar dan voor die haast tot mythische proporties opgeblazen criminele persoonlijkheid. Wat was je eerste gedachte?

Dat hij met verve de rol van Tony Sopranos in de misdaadserie The Sopranos zou kunnen vertolken.

Hoe vond Joca dat jij een boek over hem had geschreven?

Hij was zichtbaar vereerd.

Had je de indruk dat er een gebroken man voor je zat?

Nee, helemaal niet. Hij maakte een zeer vastberaden, strijdvaardige en scherpe indruk.

Joca Jocic heeft een lange gevangenisstraf voor de boeg en mogelijk nog meer straf in het vooruitzicht. Heb je enig idee hoe hij daar tegenaan kijkt?

Nee. Maar hij is wel een crimineel die makkelijk kan zitten. Sommige criminelen houden het in de bak heel slecht uit, maar dat geldt niet voor hem. Je ziet aan hem dat hij van het leven houdt, wat dat betreft is hij een optimist.

Sreten 'Joca' Jocic, Opkomst en ondergang van de Joego-maffiabaas ligt sinds 23 mei in de boekhandel. Halen dus!

Uitgeverij Nieuw Amsterdam

176 blz.
14,95 euro.

                                         BESTEL HIER:

Bondtehond

Sreten 'Joca' Jocic - Devid Ilievski

Opkomst en ondergang van de Joego-maffiabaas

Sreten Jocic (Servië, 1962) sluit zich in de jaren 80 aan bij de Amsterdamse Joego-maffia, die het aan de stok heeft met Klaas Bruinsma c.s. Al snel is hij hun onbetwiste leider. Hij houdt zich bezig met drugshandel, afpersingen, diefstal, wapen- en valse valutahandel.

Als aartsvijand van Willem Holleeder duikt zijn naam op in tal van moordzaken. Justitie verdenkt hem van betrokkenheid bij de liquidaties van de topcriminelen Jan Femer en Sam Klepper, maar kan dat niet bewijzen. Hoewel Jocic in Nederland vaak met justitie in aanraking komt, ontspringt hij veelal de dans. In Servië daarentegen zit hij nu vijftien jaar in de cel wegens het aanzetten tot moord.

Spannende biografie van crimineel met mythische status
Onderzoeksjournalist Devid Ilievski, zoon van een Servische moeder en Macedonische vader, ontleedt het leven van deze illustere crimineel in een spannende biografie.

Off the recordHet voormalige kopstuk van de Amsterdamse onderwereld zit in zijn geboorteland voor lange tijd gevangen. Devid Ilievski spreekt Servisch, ging naar Jocics geboortedorp en wist door te dringen tot de inner circle van de grote crimineel. Hij werkte jarenlang aan dit onderwerp, heeft allerlei nieuwe feiten en inzichten verkregen en voegt daarmee een prachtig nieuw deel toe aan onze true crime-bibliotheek.

Devid Ilievski (Breda, 1979) studeerde Journalistiek en Cultuurwetenschappen. Hij is onderzoeksjournalist en docent aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Eerder werkte hij mee aan reportages voor het tv-programma Opgelicht?! en de actualiteitenrubriek Netwerk. Voor o.a. Panorama en De Groene Amsterdammer schreef hij over misdaad. Voor het boek Sreten 'Joca' Jocic zocht Ilievski, zoon van een Servische moeder en Macedonische vader, Jocic op in de gevangenis voor een persoonlijk interview.

Binnenkort op Bondtehond.nl een exclusief vraaggesprekje met Devid Ilievski zelf, met wie ik twee keer een ontmoeting had en heb leren kennen als een slimme en bovenal zeer sympathieke journalist/schrijver.

Gegevens
Genre: Misdaad
Omslagontwerp: Mulder van Meurs
ISBN: 9789046813294
NUR: 600; 330
Aantal pagina's: 176
Afmetingen: 13,5 x 21 cm

                                    

BESTEL HIER

Bondtehond

'Maar... ze hebben dus op een bankje moeten slapen'

Proces Briard ligt voorlopig weer even stil. Woensdag bleek dat getuige Remko van Lent maandag 8 april naar de verkeerde rechtbank was gegaan. Het was de rechtbank opgevallen dat op de oproeping niets vermeld stond over de locatie waar de zittingen zouden plaatsvinden: nl. de Bunker in Osdorp. En dus niet de beveiligde rechtbank in Rotterdam, zoals voorzitter Mr. Jacco Janssen al zag afgelopen week. Volgens de officier wist men ten tijde van de oproep nog niet dat de zittingen verplaatst zouden worden. En hoe moet de getuige dan begrijpen dat hij in Amsterdam moest verschijnen?, wilde de voorzitter weten. Kennelijk dachten het zaaks-OM, dan wel het TGB-OM, dat de getuige toch niet zou komen.

Tijdens de zitting las Mr. Mark Teurlings, de advocaat van de vrouw van Donald Groen, enkele Tweets voor in de rechtszaal die net op Twitter waren gezet door Vrij Nederland-misdaadverslaggever Harry Lensink:

Mr. Teurlings: Ik geef het u mee!
(hard gelach op de tribune)

De soap rondom de zg. 'kerngetuigen' Remko van Lent en zijn vrouw Jessica bleek dus weer een nieuwe wending te krijgen. De voorzitter merkte op: Ik ben toch heel modern, maar dit is voor het eerst dat ik via een Twitter... eh sorry, via een Tweet feiten en omstandigheden tot mij krijg.
(weer gelach op de tribune)

De rechtbank ging erover in beraad. Ook over een binnengekomen PV van de CRC (coördinerend rechter-commissaris) over het contact van voormalig rechter-commissaris Stemker Köster die nu nog als enige contact onderhoudt via email met de getuigen. (buiten misdaad - verslaggever Harry Lensink dan, maar Lensink is geen officieel contactpersoon van de rechtbank)

Die emailwisseling riep vragen op bij de verdediging. Men verzocht eerder of deze als stukken zouden kunnen worden gevoegd, maar dat mocht niet van de CRC de heer Mul. Niemand mag de emails lezen vanwege het veelgebruikte argument dat er informatie in zou staan die de veiligheid van Van Lent en Van Boven zou raken. Er stond zelfs in het PV dat mogelijk de veiligheid van de RC in gevaar zou kunnen komen als de emails gevoegd zouden worden.

Voorzitter Mr. Janssen: We zijn toen naar het kabinet van de CRC, de heer Mul, gegaan en die zei dat we de email niet zouden krijgen.

Mr. Els van Nieuwenhuizen las in de PV dat de voormalig RC gewoon door is gegaan met onderhandelen en dat hij een cursus zou hebben gevolgd om zijn eigen veiligheid te waarborgen. 'En nu neemt hij besluiten, terwijl deze rechtbank de leiding heeft in het onderzoek Briard?', aldus Mr. Van Nieuwenhuizen. Ze vond het maar een vreemd idee dat een niet meer in functie zijnde RC onderhandelingen kan doen (lees: zo'n beslissing kan nemen over wel/niet laten lezen van emails) in een zaak waar deze rechtbank de leiding heeft.

Mr. Van Nieuwenhuizen: Het is toch niet mogelijk dat een RC die niet meer in functie is, dat die doorgaat met onderhandelingen terwijl het uw zaak is, waar u de leiding heeft? Het is toch gek dat hij doorgaat met handelingen waar niet om gevraagd wordt? Het kan toch niet zo zijn dat een niet meer functionerende RC dan doorgaat?

Voorzitter Mr. Janssen: Dat denk ik niet. Wat ik wel denk is dat mevrouw Van der Kolk (huidige zaaks-RC) contact op zal moeten nemen met de gewezen zaaks-RC om het lijntje op te pakken.
Mr. Nieuwenhuizen: Om het lijntje over te nemen!
Mr. Janssen: Ja, zo bedoel ik het...

De kerngetuigen Remko van Lent en Jessica van Boven hadden via de RC waarmee ze corresponderen via email laten weten wel bereid te zijn via een video-verbinding te willen getuigen. De mitsen en maaren kwam de getuigen echter op kritiek van de verdediging te staan aan het adres van de rechtbank. Van Lent stelde kennelijk voorwaarden over wie en wat er gefilmd zou mogen worden en vanuit welke hoek de camera zou moeten komen te staan. Dat schoot enkele raadslieden in het verkeerde keelgat. Het laatste woord is hier nog niet over gesproken. Wordt dus vervolgd...

Intussen waren er nog enkele Tweets binnengekomen van Harry Lensink en ook deze werden door Mr. Teurlings voorgelezen aan de rechtbank.

Mr. Teurlings: Staat u mij toe. Overigens niet om bommetjes te leggen, de bommetjes komen van buiten, maar het geeft aan hoe zeer de heer Van Lent er buiten mee bezig is.
Voorzitter Janssen: U bent inmiddels ook aan het Twitteren geslagen?
Mr. Teurlings: Ik heb er één geretweet.
Mr. Meijering: Doe nog even die van dat bankje. Dat is wel heel erg als je dat hoort.
Mr. Janssen: Nou ja, doe maar wel...

Het waren de volgende Tweets:

Mr. Teurlings: Dat is dus wat Harry Lensink heeft getweet.

Mr. Meijering: Maar... ze hebben dus op een bankje moeten slapen...

Voorzitter Mr. Janssen: Er staan wel bankjes op de Postemalaan...

Mr. Teurlings: En dan niet doorrijden naar Amsterdam. Dat heb ik nog wel aan Harry Lensink gevraagd: 'Hoe zit dat, waarom reden ze dan niet door?'

Mr. Meijering: En als ik even mag reageren. Als ik dan het PV zie van de CRC... Zie hier het voorland van de "beschermde kroongetuige", voor zover we daar niet al lang en breed in beland zijn hoor, maar we worden natuurlijk al lang en breed geterroriseerd door dit soort getuigen en vooral alle beschermingsmaatregelen die zo ongelooflijk noodzakelijk zouden moeten zijn, want wat mijn cliënt betreft is er geen enkele rede om hier te beveiligen en dat allemaal zo te regelen. Maar ja, dat gaat allemaal langs ons heen en dat betekent uiteindelijk als het openbaar ministerie zegt: 'Oei oei oei, het is allemaal zo... het moet allemaal beschermd worden'. U wordt daar ook helemaal door verlamd, de CRC wordt daar ook weer door verlamd, en wat is dan de conclusie? Het is dat 'het proces' geterroriseerd wordt door dit soort praktijken en dit soort "vrienden"-verhoren. De getuigen houden ons allen in gijzeling.

Nog heel even. Als je dit nou ziet. Dit is een rechter-commissaris (leest voor): 'Ondergetekende voegt eraan toe, en dat is geheel op eigen titel, dat de modaliteit van een poging tot aanvullend verhoor bepaalde integriteits-, veiligheid- en/of andere risico's met zich mee kunnen brengen waarvoor de rechtbank als organisatie en werkgever van de zaaks-RC niet wenst in te staan'.

Mr. Meijering: Dit is toch... Hoe leg je dit uit? Aan wie, aan wie leg je dit uit? De integriteit... de modaliteit... waar gaat dit over? Er moet gewoon een getuige komen en dan ben je in dit soort situaties terecht gekomen. Ik vind het ook inmiddels... te dol.

Voorzitter Mr. Janssen: U koppelt hieraan 'dol' en uw confrère koppelt daaraan: we willen dat gewoon hebben dat PV, nou ja PV... die email, eh...maar de kern van dit verbaal is: U krijgt het nog niet. Ehm... het punt is een beetje, we kunnen niet verstrekken wat er niet is.

De verdediging bleef echter bij het standpunt dat de email(s) gevoegd moeten worden. Desnoods moet die tekst dan maar zwart, of van hun part oranje, gemaakt worden. De vraag aan de rechtbank was nu dus om toch nog een verzoek uit te vaardigen die email te voegen.

De rechtbank gaf tot slot aan aan dat het belangrijk is de lijntjes zo kort mogelijk te houden de aankomende dagen omdat er steeds meer vragen rijzen bij de verdediging, niemand nog weet hoe dingen zich zullen ontwikkelen en dat ontwikkelingen nogal snel kunnen gaan in deze zaak. De voorzitter zou de griffier laten vragen om een aanspreekpunt te vragen, ook telefonisch, waar partijen, met name de verdediging, is te bereiken in voorkomend geval er ontwikkelingen zijn.

*

's Middags deed Mr. Bram Moszkowicz een opheffingsverzoek-voorlopige hechtenis aan de rechtbank voor zijn cliënt Harrie Stoeltie. De raadsman hield een vlammend pleidooi van een kleine drie kwartier en vroeg primair schorsing van de voorlopige hechtenis voor onbepaalde tijd.

Officier van Justitie Mr. Greetje Bos vond in haar reactie dat het verzoek moest worden afgewezen omdat er nog forse verdenkingen liggen tegen de heer Stoeltie.

Mr. Moszkowicz zei daarop: Mevrouw de officier zegt, en dat was te voorzien, er liggen nog forse verdenkingen. Dat klopt. Er is alleen geen fors bewijs. Er is flinterdun bewijs. Dus: Ja, forse verdenkingen. Nee, bewijs!

De raadsman had ook nog een voorstel aan de rechtbank voor deze in beraad ging: Als u het nou koppelt aan de komst van de heer Van Lent, dan kan ik daar goed mee leven.

En zo geschiedde.

De beslissing van de rechtbank was nl. als volgt (samengevat):
Voorzitter Mr. Janssen: Van Lent en Van Boven komen op zitting. Althans dat bevelen wij en dat is uiterlijk 1 juni. Bij de veiligheidsmaatregelen is RC Van der Kolk betrokken. Zij gaat over de reis hier naartoe en de vergoeding. Indien de getuigen niet voor 1 juni worden gehoord, zal de rechtbank overgaan tot schorsing van de heer Stoeltie.

Richting Harrie Stoeltie: Simpel: Per is juni zal u worden geschorst als Van Lent niet komt opdagen.

Na afloop omhelste Harrie Stoeltie zijn raadsman Bram Moszkowicz vanwege deze bescheiden zege en zwaaide even met een grijns richting wat vrienden/kennissen op de publieke tribune.

Voor Mr. Moszkowicz was dit misschien wel (voorlopig?) zijn laatste optreden in de rechtszaal, mocht de uitspraak in Hoger Beroep maandag as. leiden tot schorsing of schrapping van het tableau.

Bij deze wens ik hem veel geluk en sterkte toe de komende dagen!

Wanneer het proces Briard precies verdergaat is nog niet bekend. Daarover volgt later bericht. Mogelijk pas na verlof van de rechtbank dat gepland staat voor begin mei.

Bondtehond

'Het lijkt wel een koehandel!'

Het woensdag aangekondigde verhoor van TGB-officier Mr. Marjolein Verwiel in de Bunker liep niet helemaal op rolletjes en zal woensdag worden hervat. Deze zittingsdag werd gekenmerkt door het ruime aantal keren dat de rechtbank in beraad ging. De TGB-er had plaatsgenomen op het "getuigenbankje", in de Bunker niet meer dan een stoel aan een tafel links voor in de rechtszaal. Ze zou het liefst onherkenbaar worden vermomd, zo verzocht het TGB-OM. Volgens de zaaks-officier had dat niet zoveel om handen als de verdediging kennelijk verwachtte, nadat een verdachte en enkele van de raadslieden protesteerden.

(samenvatting)
Mr. Mark Teurlings had gehoord van confrère Mr. Inez Weski dat mevrouw Verwiel wel vaker in het openbaar tijdens een cursus had opgetreden zonder vermomming. Hij vond dat de vordering daarom moest worden afgewezen.

Verdachte Donald Groen merkte droogjes op: Voorzitter, als mevrouw Verwiel onherkenbaar in beeld mag, mag ik dan ook een snor en een baard?
Voorzitter Mr. Janssen: U mag van mij u snor en uw baard laten staan.
Donald Groen: Nee maar, mag ik dan ook onherkenbaar zijn?
Voorzitter: Ik begrijp wat u zegt... ja. Maar ik kan daar geen antwoord op geven... behalve dan wat ik al zei.

Mr. Nico Meijering: Ik sluit mij graag aan bij de andere sprekers. Op het moment dat nu ook al de TGB-offcieren onherkenbaar gaan worden, dan ben ik bang dat we misschien wel krijgen dat je straks ook de zaaksofficieren onherkenbaar in de rechtszaal gaat krijgen en misschien wel de rechters... Ik vind dus dat we de vordering af moeten wijzen.

Mr. Els van Nieuwenhuizen: Ik stem niet mee in de vordering.

Officier van justitie: Om even te relativeren, mevrouw Verwiel komt hier niet in een Boerka. Daar zouden wij ook op tegen zijn. Ze heeft alleen wat andere make-up en een andere kleur haar. Er zitten hier ook mensen op de tribune die niet tot de groep professionelen hoort als bij zo'n cursus waar mevrouw Weski over het over heeft.

Mr. Bram Moszkowicz: Als ik dit argument hoor, zou ik willen voorstellen de deuren te sluiten, want dan valt dat argument dat zij zich dan in dat hok zou mogen verschuilen weg. Ik kies ervoor om mevrouw in de ogen te kunnen kijken.
Voorzitter: Nee nee, ze komt wel gewoon in de zaal zitten.
Mr. Moszkowicz: Oh, ik dacht dat ze in dat hok zou komen te zitten.
Voorzitter: Nee hoor. Laten we eerst maar even in beraad gaan.

Na dit eerste korte beraad besloot de rechtbank(voorzitter): 'Dan gaan we nu verder met mevrouw Verwiel. We zullen het verzoek toewijzen. We vinden met name dat wat de officier zei, dat wat ze over dat punt naar voren bracht, omdat Mr. Verwiel een TGB-officier is, dat het wel kan. Dus dat gaan we straks doen'.

De voorzitter had voor het verhoor eerst nog een mededeling over afwezige (kroon-)getuige Remko van Lent. De getuige die in conflict is met TGB en nog steeds ergens op een geheime locatie verblijft, had contact gezocht per email met (naar ik begreep voormalig) RC Stemker Köster, en die had weer contact met de zaaks-RC van 'Briard' mevrouw Van der Kolk. Daarover heeft de rechtbank een Proces-Verbaal ontvangen van de coördinerend RC van de rechtbank Rotterdam de heer Mull. Van Lent had aan de RC gevraagd 'of hij privé met de zittingsrechters kon spreken' en daarbij aangegeven dat 'het van belang voor hem is dat dat buiten het zaaks-OM om kan'. De RC had gezegd dat dat niet kan vanwege de onverenigbaarheid met de beginselen van strafvordering. De RC heeft wel toegezegd een bericht te zullen terugsturen waarin hij zegt dat hij mee zal werken aan een oplossing die wel wettelijk is toegestaan en recht doet aan de belangen van de verdachten.

Hoe verder? Later, na de middagpauze kwam daarop een antwoord van de voorzitter Mr. Janssen, die ook even diep zuchtte: De getuige Van Lent heeft dit voorstel in beraad en heeft in dit verband de zaaks-RC laten weten: 'Ik zal daarop uiterlijk aanstaande zondag reageren. De zaaks-RC zal door mijn tussenkomst zo spoedig mogelijk reageren'.

Dat ontlokte Mr. Bram Moszkowicz de uitspraak: Krijgt u daar nou zelf ook niet genoeg van, voorzitter? Dat is een retorische vraag. Dit is toch een kwestie van gijzelen en de boel marchanderen? Het lijkt wel een koehandel! Sorry, ik wil dat toch ook voor het PV wel even hebben gezegd. Dan heb ik het maar gezegd. Dat staat wat beter. Ik word er echt misselijk van. We zijn hier al twee jaar mee bezig. En nu wil hij bedenktijd tot zondag?
Voorzitter: Ja...
Mr. Moszkowicz: Het wordt tijd dat er wat gaat gebeuren, vind ik.
Voorzitter: Jaha...
Mr. Moszkowicz: Ja, nee, ik doel dan eigenlijk op de voorlopige hechtenis. En ik wil daar.... ja sorry, ik hoop dat u mij dat toestaat, ik zal daarna mijn mond weer houden, maar ik wil daar toch wel een verzoek aan koppelen.

Later vroeg de raadsman van Harrie Stoeltie aan de voorzitter om 3 kwartier 'in te ruimen' voor aanstaande woensdag om een opheffingsverzoek voorlopige hechtenis te kunnen doen voor zijn cliënt. Dat was goed wat de voorzitter betrof.

De procesdag werd dus grotendeels besteed aan het getuigenverhoor van TGB-officier Mr. Marjolein Verwiel. Zoals gezegd verliep dat op momenten behoorlijk stroef, aangezien TGB-ers zich zoals gewoonlijk regelmatig (kunnen) beroepen op hun zwijgrecht ivm de veiligheidsaspecten rondom het traject van getuigenbescherming. De overeenkomst met getuigen Van Lent en Van Boven is weliswaar opgezegd, maar er is nog wel de zorgplicht van de Staat, die blijft hoe dan ook intact. Dat houdt in dat de officier op ogenschijnlijk simpele vraagjes geen antwoord kon geven omdat men nog steeds zorgdraagt voor de veiligheid van de getuige. Al zegt de getuige zelf anders...

Het contact met het TGB verloopt zoals bekend al sinds 2012 zeer slecht. Misdaadverslaggevers Marian Husken en Harry Lensink hebben daar destijds verschillende artikelen over geschreven in Vrij Nederland: Artikel I + Artikel II. Dat was kort nadat Remko van Lent en partner Jessica van Boven contact met hen hadden gezocht middels deze 'noodbrief'.

De advocaten en rechters onderwierpen Mr. Verwiel aan een pittig verhoor. Daaruit bleek gedurende de verloop van het gesprek dat getuige Van Lent als een onbetrouwbare onderhandelingspartner wordt gekwalificeerd door het TGB. Van Lent reageert niet op oproepen, kwam met eisen die onbespreekbaar waren, omdat die op geen enkele manier gerelateerd waren aan veiligheid, aldus Verwiel, en hij gaf geen gehoor aan oproepen door de arbiter nadat de getuige reeds verscheidene arbitrage-procedures had opgestart vanwege het conflict dat Van Lent zegt te hebben met TGB.

Waar het conflict over gaat kon Mr. Verwiel niet zeggen. Maar dat is nou precies waar de advocaten achter wilden komen en wat er zoal is ondernomen om het conflict bij te leggen of om de getuige op zitting te krijgen. Volgens Mr. Verwiel zijn er meerdere pogingen ondernomen, voor het laatst in december 2012. Mr. Nico Meijering vroeg of er daarna nog pogingen zijn ondernomen, waar ontkennend op werd geantwoord. En waarom dan wel niet? Volgens Mr. Verwiel omdat duidelijk was dat pogingen op niets uit zouden lopen en dat zoiets waarschijnlijk op wederom een heilloze poging uit zou lopen

Mr. Nico Meijering: Ik heb begrepen (onder meer uit de publicaties in Vrij Nederland) dat hij wel graag wil komen, maar dat de Staat zijn afspraken niet nakomt. Er zouden kosten vergoed worden om hier naartoe te komen. Kortom, je ziet dat hij wel hier naartoe wil komen.

Mr. Verwiel vertelde (onder meer) dat het een aantal keer is voorgekomen, als men van het TGB dacht dat het voor elkaar was en dat Van Lent eindelijk leek te zullen komen, dat Van Lent toch weer zijn eisen bijstelde en dat het toch weer op niets uitliep. 'Eisen die niet gerelateerd zijn aan getuigenbescherming en daar zijn wij niet voor', aldus Verwiel.

(later)
Mr. Meijering: Ik had begrepen dat de heer Van Lent op een gegeven moment is gaan refereren aan het Passage-proces, met name aan hetgeen gebeurd is met de heer La Serpe. Moet ik het ook zo zien dat hij eisen heeft gesteld van: en dan moet ik een paar ton voor dit, en een paar ton om mijn eigen veiligheid te regelen, een paar ton voor bewoning en om wat te kunnen kopen, een paar ton om een bedrijf te kunnen opbouwen en een jaarlijkse toelage om zijn eigen veiligheid te kunnen regelen?

Mr. Verwiel: Nee, meneer Van Lent was al failliet op het moment van de overeenkomst en in het convenant was een bepaling opgenomen dat wanneer een faillissement zou ontstaan dat over betalingen die niet te relateren zouden zijn aan veiligheid met de curator contact zou moeten worden opgenomen. En de heer van Lent was al in een vroeg stadium failliet. Natuurlijk is hem medegedeeld dat hij zijn leven weer zou kunnen opstarten en dat er voor levensonderhoud betaald zou worden. Maar meneer van Lent kent het convenant en weet dus heel goed hoe de vork in de steel zit.

Voorzitter Janssen: Even concreter, we weten dat in de zaak met meneer Soerel en anderen, waar meneer Meijering het over heeft, een bedrag is betaald dat aan de forse kant was voor de rechtbank. En de vraag van de heer Meijering is nu: Is er iets soortgelijks afgesproken met meneer Van Lent?
Mr. Verwiel: Nee. Als dat al aan de orde zou zijn, dan zou dat vanwege de verplichtingen die hij heeft naar allerlei schuldeisers niet zomaar kunnen.
Voorzitter Janssen: Ja, tenzij het is voor zijn veiligheid, zou je dan denken.
Mr. Verwiel: Ja, maar dan is dat zeker iets wat eerst met de curator besproken zou moeten worden.
Voorzitter: Dus eigenlijk zorgt u in natura voor zijn veiligheid?
Mr. Verwiel: Ja, nu dus intussen niet meer, maar dat is natuurlijk wel... Ja, dat klopt. In beginsel zorgen wij dat meneer en mevrouw kleren aan kunnen trekken.
Voorzitter: En eten...
Mr. Verwiel: En eten.
Voorzitter: U zorgt voor geld voor eten en dat soort dingen.
Mr. Verwiel: Ja.

Tot zover. De middag werd nog grotendeels besteed aan het ondervragen van mevrouw Verwiel.

De rechtbankvoorzitter vond op een gegeven moment echter dat de scherpte er een beetje af begon te raken bij de rechtbank en dat is toch wel nodig in deze zaak. Ook dacht de rechtbank dat het misschien wel goed is dat de raadslieden en de officieren zich zouden herbezinnen welke vragen er nog gesteld moeten gaan worden. Dat kan beter nadat de getuige zondag heeft gereageerd en de email van de RC die men verwacht in verband daarmee binnen is.

Woensdag gaat het Briard-proces verder.

Bondtehond