Google+ Google+ Bondtehond bij het liquidatieproces Google+

zaterdag 22 april 2017

Alle verdachten Passage-proces doen laatste woord voor Hof

Eindelijk is dan bijna het einde in zicht van het reeds 10 jaar durende liquidatieproces Passage. Volgens een strak schema konden alle verdachten en de beide kroongetuigen, die tevens worden verdacht van meerdere strafbare feiten, gisteren hun laatste woord doen voor het Hof in het JCS op Schiphol. Wel even speciaal zo'n slotdag, vandaar dat er ook weer een aantal journalisten op deze zitting waren afgekomen. Ook waren er weer eens een aantal familieleden en vrienden van verdachten aanwezig op de publieke tribune. Lees hieronder mijn Twitterverslag.

(klik voor groter)

De meeste verdachten hielden het kort, waaronder Sjaak Burger die kortgeleden is geopereeerd aan zijn keel, waardoor hij op dit moment niet in staat was om zelf te spreken, aldus zijn advocaat. Een aantal keer werden verdachten emotioneel en zelfs Fred Ros hoorden we even snotteren toen hij het had over zijn familie, dat hij die nooit meer zou zien. 'Maar ze weten wel dat ik leef'... La Serpe was niet aanwezig en liet zijn laatste woord voorlezen door zijn raadsman Mr. Jan Peter van Schaik. De hoofdverdachten Jessy Remmers en Dino Soerel waren 's middags het langst aan het woord. Ieder ongeveer twee uur. Jessy had een vrij langere tekst voorbereid, ongeveer 4 uur spreektijd, echter hij moest zijn laatste woord van het Hof beperken tot maximaal 2 uur spreektijd en had dus veel tekst geschrapt. Soerel sloot de dag af met zijn laatste woord.



Jessy Remmers vertelde het Hof in zijn laatste woord dat er gewerkt wordt aan een boek waarin hij zijn visie naar voren brengt en ook onthullingen doet die niet eerder ter sprake zijn geweest in de afgelopen 10 jaar. Althans niet op openbare zittingen, maar (gedeeltelijk) wel achter gesloten deuren. Hij vindt echter dat bepaalde zaken wel bekend moet worden bij de Nederlandse bevolking. Er zijn dingen die het OM onbesproken heeft willen houden, waar Jessy wel over wilde vertellen tijdens openbare zittingen. Denk daarbij onder meer aan CIE-gerelateerde perikelen. Echter regelmatig werd hem door de officieren van justitie van het Openbaar Ministerie belet daar in het openbaar over te spreken. Dat heeft volgens Jessy bijgedragen aan een verkeerd beeld dat over hem is ontstaan.

Remmers is sowieso van mening dat er een 'Pontius Pilatus-effect' is gecreëerd door de media omdat men herhaaldelijk heeft bericht hoe schuldig de verdachten zouden zijn en men daarin vooral het OM volgde, waarmee dus het effect is bereikt dat 'het volk' overtuigd is geraakt van zijn schuld en wil dat hij veroordeeld wordt. De rechters durfden hem in elk geval al niet vrij te spreken, ondanks het ontbreken van deugdelijk en overtuigend bewijs, aldus Remmers.

Even leverde een mededeling in zijn tekst een grappig momentje op. In zijn laatste woord vertelde Jessy dat hij tijdens zijn detentie 'even had gegoogled' om een bepaalde locatie na te trekken die niet zou kloppen in het requisitoir van het OM. Hij had in huis van bewaring Krimpen a/d IJssel namelijk tijdelijk de beschikking over een naar binnen gesmokkelde dongel waarmee hij toegang had tot het internet. De voorzitter merkte glimlachend op: 'Met de Passage-dongel?' Daarop schoten de andere raadsheren en sommige aanwezigen wel even in de lach. Die dongel is overigens op een gegeven moment tijdens een cel-inspectie aangetroffen en in beslag genomen.


Het bleek dat Jessy mensen die in die periode via zijn website www.unipax.nl (die overigens nu offline lijkt te zijn) contact op namen met zijn stichting ook echt persoonlijk te woord heeft gestaan om hen desgevraagd van advies te voorzien. Deze mensen dachten, aldus Jessy, dat zij contact hadden met een medewerker van Stichting Unipax, maar dat was dus Remmers zelf die hun e-mailtjes beantwoordde.

Over het boek kan ik nu wel zeggen dat er ook met mij meermaals contact is geweest via e-mail en de chat van Facebook. Aanvankelijk begon dat met de vraag van "een kennis" van Jessy die vroeg of ik wat aandacht wilde besteden aan zijn tijdens detentie geschreven boeken 'Beyond the Truth of Life' - Part I en Part II.


Gaandeweg het contact onstond het idee om in samenwerking met Jessy een boek over hem als 'vermeend hitman nr.1 van de onderwereld' te schrijven. Remmers gaf al tijdens één van onze eerste e-mailtjes aan dat hij had gehoord dat ik aan een boek werkte en bood toen aan dat hij me daarmee wel zou willen (en kunnen) helpen. Uiteraard vond ik dat zeer interessant. Zeker als je beseft dat Jessy zich die eerste jaren van het Passage-proces vooral beriep op zijn zwijgrecht. Hij vind het echter wel belangrijk dat er een waarheidsgetrouw beeld over hem naar buiten komt.

Belangrijke en voor mij ook doorslaggevende quote uit dat eerste e-mailtje van Jessy was: 'Er hoeft voor mij helemaal niet zo zeer geschreven te worden dat ik een zeer moreel correcte persoon ben, maar liever wel de waarheid dan al die verschrikkelijke (vaak aantoonbare) leugens (zonder enige vorm van deugdelijk bewijs) zoals veel verslaggevers het in de media introduceren'...

Ik besloot mede daarom en voor zover mogelijk verder in overleg te gaan met Jessy over de eventuele mogelijkheid om op korte termijn dus een spraakmakend boek te schrijven. Daar ben ik dus al een tijd mee bezig en heb daartoe afgelopen half jaar reeds vergevorderde gesprekken gevoerd met een grote bekende uitgever. Wel verzocht ik Jessy het plan nog maar beter even stil te houden omdat de termijn waarop het boek uitgegeven zou kunnen worden nog moeilijk was/is vast te stellen. Liever eerst wat meer zekerheid, alvorens er al tijdens Passage ruchtbaarheid aan te geven. Om allerlei praktische redenen zag/ziet de uitgever geen mogelijkheid het nog voor het einde van het proces te drukken en in de winkel te krijgen. En dat is nog afgezien van het feit dat een boek ook echt een lekker leesbaar en dus goed geschreven zal moeten worden. Kwa onthullingen en ook vele wetenswaardigheden die het voorstellingsvermogen van de gemiddelde lezer te boven zullen gaan, zit het in elk geval wel goed. Maar er moet nog veel gebeuren.

Gelukkig was de periode waarin wij contact hadden lang genoeg om veel informatie uit te wisselen en vormt het wegvallen van ons contact verder geen belemmering meer. U zult begrijpen dat er in het boek geen namen zullen worden gepubliceerd die niet al op enigerlei wijze ooit ter sprake zijn geweest, hetzij op openbare zittingen, hetzij achter gesloten deuren, of in Jessy's manuscript 'Exposé'*, dus de onderwereld kan sowieso opgelucht adem blijven halen. Waar dat (onder meer) om veiligheidsredenen echt niet kon, heeft Jessy wijselijk gezwegen en bleef hij net als voor de Rechtbank en het Hof zijn codes en principes trouw. Over die principes merkte hij tijdens het voordragen van zijn laatste woord nog op dat het OM tijdens het requisitoir heeft gezegd dat men Jessy's (altruïstische) principes raar vindt. 'Maar dat is vooral omdat men dat maar moeilijk vindt om te geloven', merkte Remmers op. In de periode dat wij contact hadden, heeft hij mij wel degelijk op overtuigende wijze kunnen aantonen dat zijn altruïstische principes en denkwijze te maken hebben met een schokkende gebeurtenis, die in het boek zeker aan de orde zal komen.

(*Exposé is een geschrift van bijna 400 pagina's van Jessy's hand, geschreven in zijn Marokkaanse cel op verzoek van zijn toenmalige advocaat Mr. Gerard Hamer (RIP) om zijn advocaten van Cleerdin en Hamer te informeren over wat er volgens Jessy daadwerkelijk zou zijn gebeurd in de periode waarover Peter la Serpe loog, volgens Jessy. Daarvan zijn reeds één keer gedeeltelijke en gekuisde teksten aan journalisten van Vrij Nederland verstrekt. De respons die hij daarop kreeg viel Jessy nogal tegen, waarna hij besloot niet meer het volledige ongekuisde Exposé beschikbaar te stellen aan diezelfde en/of mogelijk ook nog aan andere journalisten.)   

<<0>>

Hieronder enkele artikelen van aanwezige journalisten over deze laatste zittingsdag. Nou ja, er komt zoals het er nu naar uitziet nog één zitting op 15 juni waarop het Hof het Passage-onderzoek officieel zal afsluiten. Tenzij er nog onderzoek nodig zou zijn. Maar afgaande op wat voorzitter Mr. Ruud Veldhuisen zei, dat men de verdachten aanraadde niet te komen, kun je er wel vanuit gaan dat het enkel bij die afsluiting van het Passage-onderzoek zal blijven. Niet de moeite waard om daar helemaal voor naar de extra beveiligde rechtbank in het JCS op Schiphol te worden getransporteerd.

Het Parool

Crimesite

Trouw

Misdaadjournalist

Volkskrant 

De uitspraak wordt naar verwachting eind juni verwacht. Zelf heb ik vaak gedacht dat men vlak voor het zomerreces in 2017 uitspraak zou doen. Daar zat ik niet ver naast. Het wordt nog spannend. Daar ben ik natuurlijk bij.

Bondtehond



dinsdag 7 maart 2017

Pleidooien verdediging Peter la Serpe en Fred Ros in Hoger Beroep Passage-proces

Maandag werden in het JCS de pleidooien voorgedragen door de advocaten van kroongetuigen Peter la Serpe en Fred Ros, respectievelijk Mrs. Jan Peter van Schaik en Onno de Jong met assistent Hans Jan Bussink. Dat duurde de hele dag en Fred Ros was ook aanwezig in zijn beschermde getuigenhokje. In het Twitter-verslag hieronder kunt u nalezen hoe de verdediging van beide kroongetuigen denken over bepaalde zaken die zich hebben voorgedaan tijdens het Passage-proces, echter in geval van de advocaat van Ros gaf Mr. Onno de Jong al voortijdig aan niet op micro-niveau in te zullen gaan op pleidooien van de verdediging van de andere verdachten. Dat bleek wel, want er werd voornamelijk langs de grote vraagstukken heen gemanouvreerd op ontwijkende wijze. Een zwaktebod zou je het welhaast kunnen noemen, want de tegenstijdigheden in verklaringen van La Serpe en Ros bleven zo grotendeels onbesproken. Dat moet het Hof dan maar uitzoeken, zullen we maar zeggen.

Peter la Serpe + Fred Ros

En dat is nu juist waar veel Passage-volgers erg benieuwd naar zijn: wie spreekt nu de waarheid, La Serpe of Ros? Alex de Boer of Ros? Saro en Habes of Ros? Het kan niet zo zijn dat tegenstrijdig verklarende (kroon-)getuigen allebei maar een beetje de waarheid spreken en deze vraag onbeantwoord kan blijven, lijkt mij. Er werd vooraf dan ook lichtelijk gespeculeerd hoe de advocaten hiermee om zouden gaan. Kennelijk niet dus en ontweek men vooral die belangrijkste tegenstrijdigheden in de verklaringen van de kroongetuigen en/of andere getuigen die belastend over Ros verklaarden.

Fred Ros werd bijna neergezet als een onschuldig lammetje met louter goede bedoelingen, kreeg ik op een gegeven moment zelfs beetje de indruk, want iedereen, ook het OM, heeft die strafrechtelijke betrokkenheid van Ros bij ernstige delicten kennelijk helemaal verkeerd begrepen en zelfs de moord op Thomas van der Bijl werd vrijspraak voor gevraagd. Ik vond het wat dat betreft een onbegrijpelijk pleidooi, aangezien er tegelijkertijd geen bezwaar werd gemaakt tegen vorderingen door de familie van Thomas van der Bijl. Dat is op zich al tegenstrijdig als je het mij vraagt. Er werd dan nog wel bij gezegd: in het kader van het opportuniteitsbeginsel zou men helemaal maar afzien van ontnemingen na vorderingen van nabestaanden. Of dat zo is, weet ik niet, dat zei Ros z'n advocaat, maar het klinkt mij als een extra beloning voor bewezen diensten in de oren, mocht Ros geen cent te hoeven betalen aan de nabestaanden van Thomas van der Bijl. En moesten de kroongetuigen geen openheid van zaken geven en naar waarheid verklaren? Zoals het er nu uitziet zijn zowel Dwight Saro, Remy Habes, Alex de Boer, diens vriend Menno Dik en zijn ex-vriendin Esmeralda S. volgens Ros en zijn advocaat allemaal leugenachtige getuigen en zou hij helemaal niet die moordmakelaar geweest zijn waarvoor hij tot 30 jaar is veroordeeld in eerste aanleg.



Het wordt nog spannend in die laatste fase. Ik kan u echter wel alvast zeggen dat ik niet ook nog de fase van repliek en dupliek van a tot z ga volgen. Eigenlijk wilde ik gisteren al niet gaan, maar dan krijg je wellicht toch kritiek dat je de verdediging van de kroongetuigen bewust negeert, wat natuurlijk niet zo is. Wat in dat opzicht nog wel even leuk is om te melden is de weigering van advocaat Onno de Jong om zijn pleidooi in een PDF-document toe te zenden terwijl hij dat wel beloofde aan een andere aanwezige journalist. Hoe kinderachtig kun je zijn als advocaat? Maar goed, weten we dat ook weer.

Bekijk hier de Passage-zittingsagenda.

Bondtehond



donderdag 16 februari 2017

Aansluiting bij pleidooien en afsluiting internet van Jessy Remmers in Passage-proces

Dinsdag was er nog een korte zitting in het Passage-proces waarbij de verschillende advocaten konden aangeven bij welke pleidooien zij zich wensen aan te sluiten. De voorzitter van het Hof Mr. Ruud Veldhuisen vroeg vorige week of de advocaten gespecificeerd wilden aangeven bij wélke (deel-)pleidooien precies. Verdachten Dino Soerel, Jessy Remmers en Moppie Rasnabe waren aanwezig met hun raadslieden en een reeks advocaten van andere verdachten waren op komen dagen namens hun afwezige cliënten. Op zich niet zo'n heel interessante zitting, maar het doel is wel belangrijk, omdat er gigantische pleidooien zijn voorgedragen en het dan wel handig en nodig is dat de raadsheren exact weten bij welk pleidooi of delen uit een pleidooi men nu precies wil aansluiten.

(klik)
Dat zal met efficiëntie te maken hebben en tijdsbesparing, want het Hof staat al voor de zeer moeilijke opgave om uit de gigantische hoeveelheid informatie, onder meer voortgekomen uit het jarenlange onderzoek ter zitting waarbij vele getuigen zijn gehoord, uiteindelijk een oordeel te vellen. Ik heb een keer een overzicht gemaakt zodat u zich er een beetje een voorstelling bij kunt maken. Die lijst staat hier. De Passage-advocaten kregen ieder gelegenheid om een beknopt overzicht per pleitnotitie voor te dragen. Dat duurde ongeveer tot het middaguur. Mrs. Nico Meijering en Christian Flokstra zijn met hun pleidooi voorname-lijk ingegaan op de (on)betrouwbaarheid van de kroongetuigen en Mr. Sander Janssen, die samen met Mr. Robert Malewicz de verdediging van Jessy Remmers heeft zich erg toegelegd op de gang van zaken rondom de (on)rechtmatigheid kroongetuigendeals. Deze taakverdeling was wel duidelijk tijdens het proces. Mr. Janssen is tenslotte gepromoveerd met zijn proefschrift 'De kroongetuige in het Nederlandse strafproces'.

Een klein incidentje is wel het vermelden waard. Tijdens de zitting deed Mr. Sander Janssen namelijk een verzoek namens zijn cliënt Jessy Remmers. Het bleek dat Jessy afgelopen week is betrapt met een internet-dongel in zijn laptop. Daarmee had hij toegang tot internet. De laptop is in beslag genomen, nu bleek dat dit reeds de tweede keer was. De eerste keer had ik ook al wel wat van meegekregen, echter had toen nog niet alle informatie om daar over te berichten. Er is destijds besloten hem zijn laptop terug te geven. Dat was nog voor zijn pleidooi werd voorgedragen. Er werd even door het Hof met hem over gesproken op zitting. Het blijkt dat Jessy zijn Unipax-website zelf heeft gebouwd en ook wel (samen met een vriendin) eens wat postte op zijn Facebook, maar ook de Facebook van zijn Unipax Foundation en van zijn boek 'Beyond the Truth of Life'. 'Het is wel een beetje ondeugend, maar het was omdat ik afgelopen jaar aan mijn website en boeken heb gewerkt, meer niet eigenlijk', aldus Remmers.

Maar goed, ook dat is natuurlijk verboden, ook al weet iedereen dat gedetineerden wel vaker in staat zijn gebleken telefoons (ook met internetverbinding) en/of dongels Penitentiaire Instellingen binnen te smokkelen. Nu heeft de directeur van PI Krimpen aan de IJssel besloten dat Jessy Remmers zijn laptop niet meer terug krijgt. Een en ander zou zo beslist zijn door de directeur met oog op de veiligheid in zijn PI. Daar ging het verzoek dan ook over van Mr. Janssen, want Remmers moet wel in staat zijn om over zijn dossier te beschikken. De pleidooien zijn dan wel achter de rug, op die van de twee kroongetuigen na die op 6 maart zullen gaan plaatsvinden, maar er komt nog een periode met Repliek en Dupliek waar Remmers ook aan zal moeten kunnen werken, aldus Mr. Sander Janssen.

Na een korte onderbreking deelde het Hof mede aan Remmers en zijn advocaat dat het Hof daar niet over gaat en dat Remmers dat toch met de directeur van de PI moet overleggen. Remmers verzuchte nog: 'Maar dat gaat maanden duren'... Een oplossing zou wellicht zijn, zo opperde Mr. Janssen, dat er 'desnoods een spijker in de usb-poort geramd wordt van die oude bakelieten laptop', zodat Remmers in elk geval beschikking over het digitale Passage-dossier terug kan krijgen. Waarschijnlijk krijgt hij al 10 dagen straf-isolatie (op cel), dus wat hem betreft moet de straf wel beetje proportioneel blijven en Remmers in staat worden gesteld zijn verdediging voort te zetten. Ook werd er nog even geopperd door een raadsheer dat Remmers dan wellicht in een andere ruimte onder toezicht met zijn laptop zou kunnen werken. Hoe dan ook, erg efficiënt zullen dat soort tussen-oplossingen waarschijnlijk niet werken. Later mogelijk meer nieuws.

De eerstvolgende zitting in 6 maart as. Dan zullen zoals gezegd de advocaten van kroongetuigen Peter la Serpe en Fred Ros de pleidooien namens hun cliënten voordragen.

Bondtehond


zondag 12 februari 2017

Passage-pleidooi van Mrs. Meijering en Flokstra voor Dino Soerel afgerond - Het slotwoord

Vrijdag is eindelijk het gigantische pleidooi van Mrs. Nico Meijering en Christian Flokstra voor Dino Soerel afgerond in het Passage-proces. Voor zover ik mee kon tikken (op een iPhone) heb ik op Twitter verslag gedaan en dat beviel eigenlijk wel. Het na afloop putten uit genoteerde aantekeningen en daar dan nog een heel verslag uit destilleren, bracht me wel eens in tijdnood. Vrije tijd bleef daardoor vaak maar weinig over, vooral tijdens opeenvolgende zittingsdagen. Niet geklaagd, maar wat dat betreft is Twitter een uitkomst voor rechtbankverslaggeving. Realtime-verslaggeving wordt ook steeds meer gewaardeerd merk ik en als lezers, waaronder bekende journalisten, die waardering uitspreken of een compliment (van zelfs een oud-rechter) re-tweeten is dat zeker een extra kroon op je werk. Mijn dank daarvoor! Top!

(klik)

Ik heb wél eens geklaagd dat er zo weinig media aanwezig waren in de laatste fase van het proces, maar wellicht moet ik dat ook maar zien als compliment, aangezien veel journalisten wisten dat er in ieder geval één persoon verslag zal doen en dat je zo toch enigszins op de hoogte kunt blijven. Ik weet dat ik een grote schare journalisten onder mijn volgers heb en eerlijk is eerlijk, ik heb van vele van hen ook wel minimaal één keer te horen gekregen dat ze het fijn vonden dat er tenminste een vasthoudende bloggende rechtbankverslaggever aanwezig was bij Passage. Ook kreeg ik te horen dat het niet zozeer aan de journalist zelf ligt dat men niet zo vaak bij het proces aanwezig kon zijn, maar aan de redacteur die prioriteiten stelt. Een (bijna) tienjarig proces volgen is onbetaalbaar voor kranten en betekent dat men andere actuele zaken moet laten schieten. Het is vaak kiezen tussen twee kwaden, zeg maar. Daar moeten we dan ook maar begrip voor hebben.

Hieronder kunt u mijn Twitter nog even teruglezen als u wilt. Nogmaals: verslag via Twitter blijft redelijk samengevat. Van letterlijke weergave is natuurlijk geen sprake. Soms gaat het redelijk snel en probeer je de belangrijke puntjes en uitspraken eruit te pikken, wat vaak betekent dat je andere niet minder belangrijke 'passages' juist weer mist. Ik ben vandaag een beetje ondeugend omdat ik niet van alle advocaten pleidooien mocht publiceren, anderen hadden daar geen bezwaar tegen. Mr. Nico Meijering heeft het liever niet en dat respecteer ik ook, maar alleen het slotwoord integraal weergeven, denk ik niet dat hij daar nu zo'n bezwaar tegen zal maken. Ik kom zo mijn belofte aan mijn volgers na dat ik nog met wat letterlijke citaten zou komen waar ik vrijdag aan het einde van het slotwoord niet meer toekwam. Onder de timeline leest u het integrale slotwoord van het pleidooi van top-advocaten Mrs. Nico Meijering en Christian Flokstra.

Mr. Nico Meijering + Mr. Christian Flokstra



Slotwoord (voorgedragen door Mr. Nico Meijering)

Mr. Nico Meijering: 'Wij zijn nog niet gereed want er komt nog een tweede termijn en het laatste woord. Bovendien is het in een proces als Passage de goden verzoeken om te denken dat het erop zit.

Maar het is wel een mijlpaal om het eindpleidooi in eerste termijn in hoger beroep te gaan afronden.

Edel groot achtbaar college,

Wij vonden het niet gemakkelijk de verdediging te voeren. Van het begin was het al moeilijk.

Dat moge wel duidelijk zijn geworden, alleen reeds vanwege de harde noten die wij wat betreft het OM hebben moeten kraken.

Een ongewone processituatie waarvan wij al gezegd hebben dat een dergelijk kraken zelden met applaus wordt ontvangen. Het liefst wordt er een soort van harmoniemodel gezien in de rechtszaal. Wij zien dat ook het liefst.

Als daarvan echter afgeweken wordt door de verdediging, kun je zelfs het risico lopen dat de aandacht – zeker die van het OM en de buitenwereld (voor zoveel die al aandacht heeft voor de verdediging) – kan afnemen. Het OM wordt immers geacht om te allen tijde evenwichtig en integer een strafproces te voeren en als daar de kritiek van de verdediging komt te liggen, dan begin je als verdediging eigenlijk al met vuur te spelen. We hebben de reacties buiten de rechtszaal al weer gezien na de eerste dag pleidooi: ja tuurlijk, heeft volgens die verdediging het OM en de media het allemaal weer gedaan.

Maar hadden we dan maar onze mond moeten houden?

Welnu, dat hebben we zelfs gedaan daar waar wij op zoek zijn gegaan naar passende kwalificaties voor de procesviolaties die wij door de jaren heen gezien hebben.

Maar we hebben niet onze mond gehouden daar waar wij de vinger hebben kunnen leggen op processchendingen. Schendingen die het door het OM tegen cliënt gevoerde proces oneerlijk hebben gemaakt.

En wij geloven niet dat wij betrapt kunnen worden op het niet onderbouwd stellen dat sprake is geweest van dergelijke schendingen. Als wel, dan horen wij het graag zodat wij het hoofd kunnen buigen.

Wat wij niet hopen is dat ook nu weer door het OM gesteld wordt dat wij het standpunt zouden aanhangen dat “niet meneer Soerel, maar het OM in het verdachtenbankje” zou thuishoren. Voor alsdan: het is niet wat wij stellen. Wel hebben wij aldus onderbouwde kritiek op de proceshouding van het OM.

En wat wij graag zouden zien is dat het OM in ieder geval niet alléén dergelijke verdachtenbankjes-stellingen ons gaat toeschrijven, maar vooral óók inhoudelijk ingaat op onze kritiek. Kritiek die telkens door ons is teruggevoerd op het vervolgingsvizier dat roerloos op cliënt gericht is geweest. Telkens weer onderbouwde kritiek dat sommige verdachten voor het OM meer gelijk waren dan andere verdachten, terwijl hetzelfde gezegd kon worden voor getuigen.

Hadden wij misschien maar beter verder onze mond moeten houden en droogjes alléén maar telkens tot de conclusies moeten komen dat het bewijs ontoereikend is? Daarmee zouden wij echter ernstig tekortgeschoten zijn bij de behartiging van de belangen van cliënt.

Bij alle – door ons besproken – getuigen zouden wij mogelijk reeds met aanzienlijk minder kanttekeningen al hebben kunnen uitkomen bij dezelfde conclusie: vanwege gebleken onbetrouwbaarheid buiten beschouwing laten van de verklaringen van de getuigen.

Misschien was bij sommige getuigen al een fractie van de bespreking genoeg geweest – zoals dat ook al gebleken is in eerste aanleg gelet op het eindvonnis van de rechtbank.

Misschien hadden wij bepaalde getuigen helemaal niet behoeven te bespreken. En als uw hof dat ook in eindarrest zou gaan vinden of het misschien nú al zou vinden, dan is de beproeving des te groter geweest voor uw hof om ons al die dagen te moeten aanhoren. Dan hadden niet alleen alle “verhalen”, “momenten” en “thema’s” u bespaard kunnen blijven, maar ook de kritiek die wij naar het OM hebben laten horen.

Maar wij zouden dan de belangen van cliënt als gezegd te kort gedaan hebben.

Want als bijvoorbeeld bij een bepaalde getuige reeds 5% van onze kanttekeningen hadden kunnen volstaan om tot onze conclusie wat betreft die getuige te komen, dan zou onvoldoende in beeld zijn gebracht de wijze waarop het OM tegen die getuige heeft aangekeken, of liever: niet heeft aangekeken.

Dan zouden wij onvoldoende hebben laten zien waarvoor het OM geen open oog heeft willen opbrengen en onvoldoende hebben laten zien dat kennelijk niet alle verdachten en getuigen even gelijk worden behandeld.

Maar we zouden bovenal niet hebben laten zien dat aldus ernstig rekening moet worden gehouden met het feit dat sprake is van een tekortgeschoten samengesteld dossier. We hebben het in voorgaande hoofdstukken al zo vaak bepleit en onderstrepen het aan dit slot nu nog eens: indien al geen evenwichtig open oog door het OM kon worden opgebracht voor de inhoud van het dossier, dan kan aangenomen worden dat het dossier evenmin evenwichtig is samengesteld.

Een kwestie van statistieken weer: als op die wijze de vele onderzoeksvijvers zijn afgevist en als ook overigens nog op dergelijke wijze onderzoek is gedaan, dan kan hier één op één de conclusie worden getrokken dat voor de verdediging relevante onderzoeksbevindingen het dossier niet gehaald hebben.

En niet alleen statistisch moeten wij in dat standpunt ondersteund worden. Het gehele Passageproces heeft alleen al in eerste aanleg in het teken gestaan van vele incidenten waaruit gebleken is dat uiterst relevant onderzoeksmateriaal niet vanzelf het dossier bereikte, maar dat de rechter er aan te pas diende te komen. En alsof daar géén sprake van zou zijn geweest in deze aanleg: we benoemen nog maar eens de oriënterende verhoren van La Serpe tot en met het verbaal van TCI-officier mr. Oudendijk betreffende Korkmaz uit het onderzoek Husky dat wij zelf als bijlage hebben moet inbrengen. En wat nog te denken van de besproken blinde vlekken inzake La Serpe al is het alleen reeds de zakelijke uitwerking van W04-03 die nimmer het dossier heeft gehaald.

Het gegeven dat er aldus ernstig rekening mee moet worden gehouden dat het dossier niet compleet is gemaakt met voor de verdediging relevant feitenmateriaal, maakt ook dat in het - wat ons betreft denkbeeldige – geval dat u onverhoopt op onderdelen van het dossier de feiten als een dubbeltje op zijn kant zou ervaren, het dubbeltje naar de voor cliënt gunstige kant zou moeten laten uitvallen: er is ergens immers nog materiaal dat hem zou hebben kunnen helpen.

Maar wat ons betreft is die situatie als gezegd een denkbeeldige, aangezien wij de mening zijn toegedaan dat ieder gepresenteerd bewijsmiddel op zichzelf reeds buiten beschouwing dient worden gelaten vanwege gebleken onbetrouwbaarheid. Anders gezegd: het dossier volstaat in die zin reeds, óók zonder het relevante feitenmateriaal dat het dossier volgens ons niet gehaald heeft.

En nog ten overvloede over kritiek op het OM gesproken en op het gevaar af te gaan jij-bakken. Het altijd gewenste harmoniemodel in de rechtszaal heeft in Passage in twee instanties niet kunnen voorkomen dat de verdediging het nogal te voorduren heeft gekregen. Als alle verdachtmakingen aan het adres van de verdediging juist zouden zijn, dan zouden wij minstgenomen niet thuis horen in de advocatuur.

Maar alsof het daar allemaal om zou draaien in dit proces.

Het hoort er kennelijk in de steeds killer wordende samenleving bij dat in het strafproces op de persoon van de verdedigers wordt gespeeld en het zal wel zo zijn dat als je die hitte van de keuken niet kan weerstaan, je die keuken dan maar beter moet mijden. Maar leuker wordt het er niet op.

Maar het betekent óók voor het OM dat als er onderbouwde kritiek richting het OM komt, dan niet alléén de integriteitskaart moet wordt voorgehouden, maar ook inhoudelijk gereageerd moet worden.

En het zou ook natuurlijk niet om het OM en verdediging moeten draaien, maar om de verdachte en niet in de laatste plaats ook de nabestaanden.

Die hebben recht op een beeld dat de zoveel als mogelijk de waarheid kan naderen. Niet alleen aan de hand van een compleet pakket aan onderzoeksbevindingen, maar ook aan de hand van een door het OM gepresenteerd evenwichtig beeld dat opstijgt uit dat dossier.

Dáár zou het om moeten gaan, en als daar gebrek aan is, dan moet de verdediging dat gebrek ten volle in beeld kunnen brengen.

Een en ander wordt des te meer prangend als de verdachte al in eerste aanleg is vrijgesproken en er in hoger beroep daarom een tweede kroongetuige wordt ingezet.

Een ongekende processituatie in onze rechtsgeschiedenis. Eén kroongetuige behoort in onze rechtsgeschiedenis al tot de zeldzaamheden.

En dan dus óók nog eens ingezet in tweede aanleg, met als – we signaleerden het al eerder in dit eindpleidooi – consequentie dat in essentie één hele feitelijke instantie wordt overgeslagen, of anders gezegd: cliënt slechts één feitelijke instantie heeft gekregen om zich te kunnen verweren tegen de beschuldigingen van deze tweede kroongetuige waar het OM met het volle gewicht achter is gaan staan.

Één instantie maar. Een instantie waarin cliënt volop had moeten kunnen vertrouwen op een OM dat evenwichtig naar de feiten kijkt, en op een verdediging die zich laat horen als dat niet gebeurt.

Want het staat vast dat de tweede kroongetuige is ingezet omdat cliënt in eerste aanleg is vrijgesproken. Het is immers met zoveel woorden aangevoerd in de gang naar het op de rails krijgen van de kroongetuige Ros. Zie immers onder meer weer de in het contract met Ros terug te vinden overweging van de Staat:

“De kans bestaat dat het Gerechtshof bij een gelijkblijvende bewijspositie tot hetzelfde oordeel zal komen als de rechtbank”

En wij zijn ervan overtuigd dat die bewijspositie niet gelijk gebleven is. Maar dan niet op een wijze die het OM voor ogen heeft, maar op een tegengestelde wijze: de bewijspositie van het OM is juist in hoger beroep afgenomen.

Waarom? Omdat de kroongetuige Ros er alles behalve in geslaagd is zich als geloofwaardige getuige neer te zetten, evenals de getuige Korkmaz die in deze aanleg door het OM is opgevoerd. Maar daarnaast heeft de eerste kroongetuige La Serpe – waarvan al de verklaringen in eerste aanleg door de rechtbank terzijde zijn gesteld – verder aan geloofwaardigheid ingeboet, terwijl juist krachtig ontlastende getuigen in de personen van de zusters Holleeder en mevrouw Den Hartog in deze aanleg verschenen zijn.

Maar daar zit u dan als hof, terwijl wij maar klagen dat wij het niet gemakkelijk vonden de verdediging door de Passagejaren heen te voeren.

Alsof u het gemakkelijk heeft in deze giga-zaak waar de belangen torenhoog zijn opgestapeld. Belangen, niet alleen voor betrokken procespartijen, maar natuurlijk ook voor de nabestaanden, de samenleving en het Nederlandse strafproces nu u tevens gevraagd wordt principiële beslissingen te nemen, vooral wat betreft het fenomeen kroongetuige.

En wij staan in beginsel alleen voor de belangen van onze cliënt. En als we daar hier aan dit slot nog eens aan denken, dan denken we ook terug aan uw ondervraging van cliënt op zitting kort voor de afgelopen zomer met als strekking of cliënt een reden kan bedenken waarom er “zoveel” tegen hem voorligt.

Een even begrijpelijk als onmogelijk sluitend te beantwoorden vraag voor cliënt en voor de verdediging.

Tóch denken wij dat wij een heel eind zijn gekomen met de beantwoording van die vraag. Zo hebben wij reeds eerder gesteld dat het – alles overziende – eigenlijk nog maar de vraag is of er nu daadwerkelijk “zoveel” tegen cliënt in dit dossier is terug te vinden. Wij menen zelfs dat die vraag negatief kan worden beantwoord.

Wij denken ook dat de verklaringen van de in Passage verschenen belastende getuigen zijn terug te voeren op een zeker motief/reden om te gaan verklaren, in plaats van dat zij daadwerkelijk zouden hebben waargenomen wat zij zeggen te hebben waargenomen. Op de keeper beschouwd kan dat minder goed wat betreft Q5, maar dat komt voort uit het feit dat we niet mogen weten wie het is en we bij deze getuige allesbehalve hebben kunnen doorvragen – nog los van het feit dat we wel kunnen speculeren over zijn redenen van verklaren.

Maar van alle andere getuigen kunnen we wel behoorlijk goed zien hoe zij ten tonele zijn verschenen. Het is begonnen met La Serpe die een deal wilde maar Holleeder weg wilde laten en daarom en daarvoor Soerel in de plaats heeft gesteld. Hij heeft Soerel ook gemakkelijk kunnen kiezen aangezien Soerel reeds in 2003 groots was neergezet door De Telegraaf als Godfather en prominent werd neergezet naast de andere Godfather Holleeder. En wij hebben aan het slot van hoofdstuk 10 laten zien hoe hortend en stotend La Serpe cliënt uiteindelijk in de plaats heeft gesteld. Maar met La Serpe is het dus begonnen. En vervolgens zijn daaruit direct (naar aanleiding van publicaties) mevrouw Houtman, de getuige Teeven en Q5 voortgekomen. En dan zijn daar nog uiteindelijk Korkmaz en Ros verschenen: getuigen met hele duidelijke motieven of liever “redenen” van wetenschap, die redenen kunnen zonneklaar worden teruggevoerd op strafvermindering en/of een nieuwe – financieel ruimschoots op orde gebrachte - toekomst.

Goed beschouwd aldus niet eens zo erg veel getuigen en allemaal goed te plaatsen hoe en waarom ze ten tonele zijn verschenen.

Of moet er dan nog gedacht worden aan andere getuigen of personen die over het vermeende “driemanschap” hebben gesproken? We zijn ze nagelopen en gebleken is dat zonder uitzondering bij die andere personen de redenen van wetenschap nergens in hun verklaringen is terug te vinden.

En wij denken wel een heel goede reden van wetenschap te hebben blootgelegd. We konden de start van die redenen van wetenschap al terug zien in de in hoofdstuk 2 besproken grote publicaties in De Telegraaf van 3 juli 2003 en 19 november 2006: alle drie de personen van het vermeende “driemanschap” zijn in die publicaties opgevoerd, waarbij zelfs in laatst genoemde publicatie de term “driemanschap” letterlijk gebruikt is. En waar had de krant de kennis vandaan? In ieder geval wat cliënt betreft was het op niets gebaseerd, althans het was op niets gebaseerd daar waar “politiebronnen” werden opgevoerd.

Dus waar hebben de personen die in het dossier zijn opgevoerd dan hun redenen van wetenschap vandaan als zij in de richting van een vermeend driemanschap hebben gesproken? Uit die publicaties?

Of hebben ze het gewoon van Holleeder zelf nu – mede dankzij zijn zusters en mevrouw Den Hartog – is komen vast te staan hetgeen de verdediging met cliënt reeds van het begin af aan gesteld heeft en wel dat Holleeder niets anders deed dan naamsmisbruik en het uitzetten van dwaalsporen.

We ronden echt af.

Edelgrootachtbaar college, u staat voor de vraag of cliënt in het verleden zich in georganiseerd verband schuldig heeft gemaakt aan moorden en niet voor beantwoording van de vraag hoe het nu allemaal zo ver heeft kunnen komen dat mensen met de beschuldigende vinger naar hem zijn gaan wijzen.

En toch denken wij die vraag aldus ook hebben kunnen beantwoorden: het kan een mens gebeuren dat hij onder een tram komt of getroffen wordt door een ernstige ziekte. Maar het kan een mens ook gebeuren dat de verkeerde mensen op je pad komen en verhalen de wereld in worden geholpen die later uitgroeien tot een proces genaamd: Passage.'

Raadslieden

***
Ik moet nog even informeren wanneer precies de voortzetting van het Passage-proces in het JCS plaasvindt. De pleidooien van de raadslieden van kroongetuigen Peter la Serpe en Fred Ros zullen in elk geval op 6 maart worden voorgedragen.


Bondtehond


dinsdag 7 februari 2017

De zesde dag van het 8-daagse eindpleidooi voor Dino Soerel in het Passage-proces

De advocaten Mrs. Nico Meijering en Christian Flokstra van Dino Soerel zijn nog steeds bezig met een gigantische klus, het voordragen van het 8-daagse pleidooi. Het zal denk wel de allereerste keer in de Nederlandse rechtsgeschiedenis zijn dat advocaten 8 dagen pleiten in de zaak van één cliënt. Passage is dan ook niet een heel eenvoudige rechtszaak, maar tevens recordhouder in tijdsduur en grootte. Ook het eerste proces waarbij het Openbaar Ministerie gebruik maakt van twee kroongetuigen, namelijk Peter la Serpe en Fred Ros. Twee bijzondere kroongetuigen die elkaar ook nog eens op vele punten tegenspreken.


Dat kwam vandaag ook meermaals aan de orde, want wie spreekt nu de waarheid? Dat kan er in de ogen van de verdediging toch echt maar één zijn. Althans, wat de verdediging betreft spreekt geen van beide de waarheid, maar dat is weer een ander vraagstuk. Nou ja, vraagstuk, ook dat is wel duidelijk voor voor de twee advocaten van Dino Soerel: 'de kroongetuigen zijn aantoonbaar onbetrouwbaar gebleken'. En naast het gebruik van kroongetuigen liet het OM ook nog eens een getuige opdraven die in een ander proces volkomen onbetrouwbaar is gebleken. Om nog maar te zwijgen over de tientallen opgeroepen getuigen. In ogen van de verdediging is het OM niet anders als bezig geweest om opgeroepen getuigen als onbetrouwbaar te kwalificeren. En dat is geen eerlijk proces voeren.... Passage is dus allesbehalve een gelopen race. Hieronder kunt u op mijn Twitter-timeline nalezen. Vandaag was het groot deel van de dag de beurt aan Mr. Christian Flokstra, nadat Mr. Meijering het deelpleidooi dat hij vrijdag reeds grotendeels voordroeg had afgerond.



Bondtehond


Aangepast zoeken