'Alle overige verzoeken van de verdachte Donald Groen worden afgewezen'

Een zeer korte zitting woensdagochtend in het Briard-proces. De rechtbank maakte de tussenbeslissing bekend inzake de onderzoeks- wensen die de advocaten van de verdachten maandag indienden. De verdediging had verzocht een groot aantal getuigen te horen. Mrs. Nico Meijering en Leon van Kleef, de advocaten van Donald 'Don' Groen, alleen al zo'n 32 (!) getuigen. De meeste getuigen werden vanmorgen echter afgewezen door de rechtbank. Dit (natuurlijk) tot ongenoegen van beide raadslieden die de zaak van Donald Groen pas laat op zich namen. Welke stappen nu door hen zullen worden gezet, zijn vooralsnog onbekend. Toen ik de Bunker verliet zou er in ieder geval nog overleg gepleegd worden met de voorzitter.

De rechtbankvoorzitter Mr. J. H. Janssen van de Rotterdamse rechtbank die de zaak in de Osdorpse Bunker-rechtbank behandelt, besliste wel dat TGB-officier van justitie mr. Marjolein Verwiel naar de bunker moet komen om helderheid te verschaffen waarom het nog steeds niet is gelukt de zogenaamde 'kerngetuigen', Remko van Lent en Jessica van Boven, in de rechtszaal te laten komen om te getuigen. Zij hebben tot nu toe de belangrijkste belastende verklaringen afgelegd en de verdediging wil hen daar over kunnen horen op zitting.

TGB-officier Mr. Verwiel is belast met het getuigenbescherming, echter gedurende het onderzoek kregen Van Lent en zijn partner een conflict met het TGB dat tot op heden nog voortduurt. De getuigen- beschermingsmaatregelen werden daarom beëindigd. Het Openbaar Ministerie heeft er volgens de rechtbank te weinig aan gedaan deze kerngetuigen op zitting te krijgen, aldus voorzitter mr. Janssen.

Lees hier integraal de beslissing van vanmorgen:

RECHTBANK ROTTERDAM

Straf team 1

Datum uitspraak: 10 april 2013

Beslissingen in onderzoek 'Briard'
Rechtbankvoorzitter mr. J.H. Janssen:
'Vooropgesteld wordt dat de verdachte Donald G. zijn procespositie en/of zijn proceshouding vanaf oktober 2011 heeft bepaald in samenspraak met mr. Moszkowicz. Door deze raadsman zijn veel verzoeken gedaan en door de rechtbank zijn veel van deze verzoeken toegewezen. Met instemming van deze raadsman en ook die van alle andere procespartijen is de inhoudelijke behandeling van de zaak Briard geappointeerd en is deze behandeling afgelopen maandag aangevangen.

Bij deze stand van zaken ziet de rechtbank zich gesteld voor de vraag of er ruimte is voor toewijzing van verzoeken die thans door de nieuwe raadslieden van de verdachte Donald G. zijn gedaan. Het antwoord op die vraag is dat die ruimte slechts bestaat indien uit nieuwe feiten en omstandigheden de noodzaak tot het doen van dat gevraagde nadere onderzoek is gebleken. Een dergelijke nieuwe omstandigheid is niet dat de verdachte nieuwe raadslieden heeft gekozen, noch zijn - mogelijk mede hierdoor - veranderde proceshouding.

Het is in de eerste plaats deze achtergrond waartegen de rechtbank de gedane verzoeken heeft beoordeeld. Toepassing van dit criterium leidt tot toewijzing van de gevraagde getuigen Pellekooren en Sanders in de zaak van de verdachten Donald G. en F. K.

Daarnaast bestaat, gelet op hetgeen in het Briard onderzoek reeds eerder is gebeurd en beslist en de omstandigheid dat de getuigen Van Lent en Van Boven (hierna: de kerngetuigen) op 8 april 2013 niet zijn verschenen om te worden gehoord, een ander/aanvullend kader waarbinnen de rechtbank de ingediende onderzoekswensen heeft geplaatst en beoordeeld, hetgeen in alle zaken in het onderzoek Briard leidt tot de navolgende vaststelling van feiten en de daarop volgende beslissingen.

Op de zitting van 9 januari 2012 heeft de rechtbank beslist dat de kerngetuigen dienden te worden gehoord en heeft zij de stukken in handen gesteld van de rechter-commissaris. De rechtercommissaris heeft gedurende maanden zeer vele inspanningen verricht om tot een verhoor te komen. Die inspanningen hebben evenwel niet tot meer resultaat geleid dan tot een één op één gesprek met Van Lent en een kort verhoor met Van Boven (zie o.m. verslag rechter- commissaris d.d. 14 december 2012).

De rechtbank heeft in samenwerking met de TGB-officier van justitie mr. Marjolein Verwiel in het weekend volgend op 28 September 2012 getracht tot een verhoor te komen toen bleek dat de kerngetuigen mogelijkerwijs in Nederland zouden gaan verblijven (een en ander zoals onder meer beschreven in de brief van de voorzitter van 18 februari 2013 en zoals op de zittingen van 14 februari 2013 en 8 april 2013 is uiteengezet).

Op de zitting van 1 oktober 2012 heeft de rechtbank vastgesteld dat ten aanzien van de kerngetuigen zich niet een situatie voordeed als bedoeld in artikel 288 lid 1 aanhef en onder a Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) en heeft zij bevolen dat de kerngetuigen voor een volgende zitting opnieuw moesten worden opgeroepen.

Op de zitting van 13 december 2012, in de zaken van de verdachten Donald G. en Harry S., heeft de officier van justitie de rechtbank medegedeeld dat de kerngetuigen weliswaar waren opgeroepen, maar dat de oproepingen de beide getuigen niet hadden bereikt.

Op de zitting van 14 februari 2013, in de zaken van de verdachten Donald G. en Harry S., heeft de rechtbank opnieuw bevolen dat de kerngetuigen tegen de nadere inhoudelijke behandeling dienden te worden opgeroepen.

Op de zitting van 9 april 2013 heeft de rechtbank een proces-verbaal ontvangen, opgemaakt door de TGB-officier van justitie, mr. Marjolein Verwiel, waaruit in ieder geval niet blijkt dat de oproepingen de kerngetuigen hebben bereikt.

Deze gang van zaken overziend, stelt de rechtbank vast dat de rechter-commissaris en de rechtbank (in voorkomende gevallen met medewerking van de TGB-officier van justitie) datgene hebben gedaan dat redelijkerwijs binnen hun mogelijkheden en bevoegdheden lag, om te bewerkstelligen dat de getuigen, in tegenwoordigheid van de verdediging, zouden kunnen worden gehoord. Dát kan van het handelen van het openbaar ministerie, sinds de zitting van 1 oktober 2012, in geen geval worden gezegd. Gelet op het belang van de verklaringen van de kerngetuigen had van het openbaar ministerie een grotere inspanning mogen worden verwacht om deze getuigen op zitting te krijgen dan louter aan de wettelijke oproepingseisen te trachten te voldoen. Dit laatste heeft tot gevolg dat thans nog immer niet kan worden geoordeeld dat ten aanzien van de kerngetuigen zich een situatie voordoet als bedoeld in artikel 288 lid 1 aanhef en onder a Sv.

Gelet op het voorgaande zal de rechtbank thans de oproeping van TGB-officier van justitie mr. Marjolein Verwiel bevelen. Zij zal zo spoedig mogelijk dienen te worden bevraagd over de gang van zaken rondom de oproeping van de kerngetuigen sinds 1 oktober 2012. Voorts zal in ieder geval met haar worden besproken wat de mogelijkheden en onmogelijkheden zijn om de kerngetuigen binnen de kortst mogelijke termijn ter zitting te doen verschijnen teneinde te worden gehoord.

In het licht van het voorgaande zal de officier van justitie worden gevraagd zo spoedig mogelijk een proces-verbaal te doen opstellen omtrent de verdenkingen die kennelijk zijn gerezen tegen de getuige Van Lent. Dit proces-verbaal zal tevens, voor zover de opportuniteit dit toelaat, een zakelijke weergave dienen te bevatten van wat het onderzoek tegen deze Van Lent inhoudt en wanneer een mogelijke vervolgingsbeslissing te verwachten valt.

Indien de rechtbank na het verhoor van TGB-officier van justitie mr. Verwiel tot de conclusie komt dat verdere oproeping van de kerngetuigen zinloos is en aldus zich de situatie als bedoeld in artikel 288 lid 1 aanhef en onder a Sv voordoet zal de rechtbank de navolgende onderzoekswensen honoreren als formele compensatie voor het feit dat de kerngetuigen niet kunnen worden ondervraagd, maar dan ook alleen in dat kader:

• horen van TGB-officier van justitie Mr. Verwiel;
• horen van de leider van het onderzoek Briard;
• horen van de zes verbalisanten: RN-C02, MN-C02, W.M. Douma, K. Alserda, J. van Ee en B. Kamstra.
• toevoegen aan het dossier van de niet ingebrachte verklaringen van getuige Van Lent waarbij de passages die betrekking hebben op een mogelijk ander onderzoek onleesbaar zouden kunnen worden gemaakt.

Alle overige verzoeken van de verdachte Donald G. worden afgewezen.

In het voorgaande liggen de toe- en afwijzende beslissingen op de verzoeken van de andere raadslieden besloten.'

Vrijdag 9:30 verder met het verhoor van mr. Marjolein Verwiel.

Bondtehond

'Cliënt denkt dat er een bonnetje openstaat'

De inhoudelijke behandeling van de zaak Briard is maandag van start gegaan in de Bunker te Osdorp. Even wat anders dan Passage... De zaak omvat een reeks afpersingen waarvan Donald Groen, Harrie Stoeltie en Michel Groen de hoofdverdachten zijn. Het betreft enkele afpersingen van o.a. de drugshandelaren Ferenc J. en Erik B., enkele antiekhandelaren in de wereld van de antiek(e klokken) en (kroon)getuige Remko van Lent met zijn vriendin Jessica van B., gedurende een periode van een slordige 6 jaar. De laatste twee verblijven op een onbekende locatie na conflicten met het TGB (Team Getuigen Bescherming). Mogelijk ergens in het buitenland.

De zitting begon reeds om 9:00. De bunker rechtszaal was als vanouds weer eens gevuld met zwarte toga's aan zijde van de aanwezige verdachten en zaten verspreid door de hele zaal. Van achter gezien zat links vooraan Donald Groen met aan weerszijden zijn advocaten Mrs Nico Meijering en Leon van Kleef, rechts zat Harrie Stoeltie met naast zich Mr. Bram Moszkowicz. Verder aanwezig, voor zover ik kon zien waren Mrs. Mark Teurlings, Els van Nieuwenhuizen, Van Straten, Van Stratum, Verbeek en Van Heijningen (voornamen mij (nog) onbekend) aan zijde van hun cliënten.

Het is volgens de verdediging duidelijk dat het venijn zit in de afpersingen, aldus Mr. Nico Meijering, die samen met zijn confrère Mr. Leon van Kleef de nieuwe advocaat van Donald Groen is, hoewel de overige tenlaste gelegde feiten, onder meer witwassen, niet gebagatelliseerd moeten worden. Het is ook duidelijk dat aan de afpersingsfeiten het zwaarst getild wordt door het OM. Het onderzoek Briard richt zich primair op hun cliënt.

We zien dat het dossier inmiddels het beeld is gaan uitstralen van een beestachtig, niets en niemand ontziende persoon die gedurende jaren grootschalig slachtoffers is gaan afpersen. Donald Groen wordt neergezet als een afperser waaraan eerder voor afpersing veroordeelde verdachten een spreekwoordelijk puntje zouden kunnen zuigen. Hij zou niet onderdoen voor personen als Willem Holleeder (in Kolbak) en Itzhak Meiri.

Er is volgens de verdediging echter wel een wezenlijk verschil dat in afpersingszaken gemaakt kan worden. Om het verschil maar simpel te duiden: een slachtoffer kan zijn eigen geld afgeperst worden, maar kan ook afgeperst worden van geld dat rechtens zijn (vermeende) afperser toekomt. Dat laatste mag ook niet, maar ligt toch aanzienlijk anders dan de andere variant.

Donald Groen zou volgens het dossier zich schuldig maken aan "een zeer geraffineerde werkwijze betreffende het afpersen van personen". Er zou sprake zijn "van een opeenstapeling van misleiding, manipulatie, intimidatie en dreiging met geweld" en van "een bewuste werkwijze". Er zou betrokkenheid zijn van meerdere verdachten die "lijken elk op eigen wijze een significante rol te spelen bij de afpersingen". Volgens het verbaal "lijkt het gerechtvaardigd om te spreken van een bepaalde roldifferentiatie" van betrokkenen. De modus operandi zouden "in verschillende fasen" kunnen worden onderverdeeld. Er zou eerst "een bepaald probleem gecreëerd" worden, "of een feitelijk bestaand probleem worden aangegrepen. Vervolgens krijgt het slachtoffer'hulp'aangeboden voor een oplossing voor deze problemen in de vorm van bemiddeling". Er zou verder sprake zijn van een "procesmatig en vaak cyclisch verloop" van de afpersingen.

Mr. Nico Meijering: Als we het allemaal zo lezen is hier aldus sprake van een jarenlang opererende gesmeerde organisatie – met cliënt als hoofdverdachte of misschien wel leider – die op geraffineerde wijze het land afpersend onveilig heeft gemaakt, telkens weer met dezelfde modus operandi bestaande uit verschillende fasen: contact- of aanloopfase; bemiddelingsfase; drukopbouw en escalatie. De organisatie bestaat volgens de recherche uit contactmakers, vertrouwenspersonen, bemiddelaars, controleurs, agressors en regisseur(s). Het is een analyse van de feiten die – indien die door uw rechtbank in vonnis zou worden overgenomen – welliswaar niet tot straffen zou kunnen leiden zoals hiervoor aangehaald in de zaken tegen Holleeder en M., maar toch serieuze consequenties voor cliënt tot gevolg zouden kunnen hebben.

De vraag is echter of de recherche en het OM ook zelf daadwerkelijk geloof hechten, althans nog steeds geloof hechten aan het bestaan van een dergelijk geraffineerd en gesmeerd opererende organisatie. Zou er misschien een totaal andere analyse moeten passen bij de feiten zoals die in het dossier zijn opgetekend en zouden recherche en OM daar zelf in essentie ook meer en meer in zijn gaan geloven?

Wij denken dan aan de analyse dat in het geheel geen sprake is geweest van vooropgezette, uitgedachte gesmeerde wijzen van afpersen, maar van meerdere incidenten waarbij sprake was van normaal tot stand gekomen verplichtingen van derden aan betrokkenen, en dat vanwege niet nakoming de spanningen zijn opgelopen en nu en dan uitgedraaid zijn op onvriendelijke bejegening en een enkele keer ruw gedrag zoals vernieling (T.), tot een schop onder de kont (Van Lent).

Dat de recherche en het OM zelf ook minder lijken te geloven in de analyse van een gesmeerd lopende afpersingsorganisatie, moge in de eerste plaats reeds blijken uit het feit dat bijvoorbeeld deelname of leidinggeven aan een criminele afpersingsorganisatie niet tenlastegelegd is (in tegenstelling tot bijvoorbeeld genoemde Kolbakzaak). Maar het blijkt ook wel overigens uit het dossier.

(samengevat) Cliënt heeft met ons gesproken en heeft ons kunnen overtuigen dat hij zijn visie op de zaak kan geven en daarover te zullen verklaren. Cliënt zal zelf op zitting over feiten en beschuldigingen verklaren en vragen beantwoorden.

De rechtbankvoorzitter onderbrak de raadsman en vroeg of Donald Groen eerst zelf kon aangeven waarom hij van raadsman was gewisseld. Dat kon.

Donald Groen: U wilt weten waarom ik van advocaat ben gewisseld?
Voorzitter: Jawel.
Donald Groen: Ik heb de volgende punten opgeschreven:
Mijn ex-advocaat is maar 2 keer 1,5 uur op bezoek geweest;
Ik heb vragen gesteld die nooit zijn gesteld in de rechtszaal;
Er zijn getuigen niet opgeroepen;
Er is mij nooit wat gevraagd over de zaak;
Mensen van het kantoor vertelden dat Bram Moszkowicz ook niets over de zaak wilden horen;
Mijn aantekeningen zijn niet besproken;
In de gevangenis wilde Bram ook niet over mijn dossier praten;
Achteraf was mijn vertrouwen misplaatst.
Voorzitter: Dank u wel.

De verdediging van Donald Groen ging vervolgens meteen verder met bespreking van de visie van hun cliënt.

Mr. Meijering: Cliënt kan zich niet aan de indruk onttrekken dat er ergens een zogenoemd justitieel 'bonnetje' tegen hem openstaat. Een bonnetje naar aanleiding van het feit dat cliënt in het verleden in beeld is gekomen bij, en met (vermeend) "grote namen" die figureren en figureerden in het zogenaamde milieu. Mogelijk dat daardoor de analyse van de in het dossier opgetekende feiten danig is opgeklopt.

Zuiverder zou het echter zijn om te rekenen met het feit dat cliënt -die tegen de 50 loopt- in het geheel geen antecedenten heeft en al jaren een eigen bedrijf runt. Het is de vraag of dat past bij het beeld dat in het dossier omtrent cliënt wordt opgeroepen. En of het beeld van de miljoenenafpersing gedurende jaren wel past bij wat de recherche aan vermogen -voor zover daarvan gesproken kan worden- tot cliënt heeft kunnen terugbrengen.

De verdediging ging vervolgens in op de visie van hun cliënt op de verschillende zaaksdossiers.

Samengevat waren dat de volgende:
De zaak Van Lent;
De zaak B. en J.;
Cliënt: handelaar in, en restaurateur van Antieke klokken
De zaak Toebosch;
De zaak Lolkes de Beer;
De zaak Degenaar;
De kwestie Vadertje Tijd;
De zaak witwassen Nieuw-Buinen;
De zaak witwassen Epoque;
De zaak beïnvloeding getuigen.

Kom daar nog zeker op terug. Aankomende week gaat de rechtbank de verdachten horen op zitting. Ongetwijfeld komen zaken dan inhoudelijk aan de orde.

De verdediging had meteen al een hele reeks onderzoekswensen. Ik zal me vandaag beperken tot het pleidooi van Mr. Meijering en zijn onderzoekswensen, hoewel de andere advocaten natuurlijk ook aan het woord zijn geweest met ieder een aantal eigen wensen en/of verzoeken. Echter Meijering en Van Kleef kwamen voor vandaag met het meest uitgebreide pleidooi en aanverwante verzoeken/wensen. Een aantal advocaten hielden de middag reeds rondom het middaguur voor gezien.

De kroongetuige kwam ook ruimschoots aan de orde in het pleidooi.

De kerngetuige is Remko van Lent, aldus Mr. Meijering, aangezien zijn partner Jessica van B., hoewel er met haar ook een deal is gesloten, als een de-auditu getuige, oftewel 'een van horen zeggen van Van Lent-getuige', kan worden gekwalificeerd.

De grote vraag is (samengevat) of Van Lent nou geen mega-belang heeft om onder zijn schuldeisers uit te komen waar hij al gauw zo'n 9 miljoen aan schulden heeft openstaan, onder meer bij de fiscus zo'n 550.000 euro en zo'n 8,1 miljoen aan concurrerende crediteuren. Van Lent zit dus dik in de schulden en dan hebben we het alleen over de schulden die zichtbaar zijn geworden. In de Quote had een curator het zelfs over 'tussen de 10 en de 20 miljoen euro'.

Kortom: Het roept het beeld op van een persoon die een megabelang had om te kunnen verdwijnen, om zijn schepen achter zich te verbranden en zonder schulden een nieuw leven op te bouwen. En dat kon alleen in het buitenland. Maar dat gaat niet zomaar. Dat kost geld, heel veel geld. Echter crediteuren kunnen hun debiteur ook in het buitenland achterhalen en aldaar procederen om hun geld te krijgen. Er was slechts één uitweg: met behulp van de Staat een verzorgd beschermingsprogramma met een nieuwe identiteit. Niemand anders kan een dergelijk nieuwe leven regelen en verzorgen, aldus Meijering.

Tot slot verzocht de verdediging een hele reeks getuigen te horen en hadden de raadslieden van Donald Groen aansluitend de onderzoekswensen. Ook daar kom ik nog wel op terug.

Later in de week......

Bondtehond

Passage-veroordeelde Freek S. weer vrijgelaten

De 43-jarige Freek S,. die eind januari werd veroordeeld tot 6 jaar gevangenisstraf in het grote Amsterdamse liquidatieproces Passage, is voorlopig weer op vrije voeten gesteld. Het Hof in Amsterdam heeft zijn detentie geschorst. Freek S. wordt verdacht van betrokkenheid bij de liquidatie van Tonny van Maurik, een Amsterdamse sport- schoolhouder, in 1993 bij het Altea Hotel. Het Openbaar Ministerie eiste wegens gebrek aan bewijs vrijspraak, echter de rechtbank had een andere visie op de feiten en legde Freek S. 6 jaar cel op wegens medeplichtigheid.

 

Freek S. zat tijdens het proces al geruime tijd niet meer in voorarrest. De rechter gaf bij het vonnis in januari opdracht S. direct weer vast te zetten, waarop de S. beroep aantekende tegen zowel tegen het vonnis als tegen zijn gevangenneming. Het gerechtshof besloot dat hij het proces in hoger beroep in vrijheid mag afwachten.

De advocaat van S., Mr. Pelle Tuinenburg, heeft de vrijlating van zijn cliënt voor Het Hof bepleit. Woensdag zei hij volgens een bron heel blij te zijn met de beslissing van het Hof.

Tonny van Maurik is op 19 april 1993 bij het Altea Hotel in Duivendrecht geliquideerd voor de ogen van personeelsleden van het hotel. Volgens de rechtbank is Pinny Song het brein achter de liquidatie van Van Maurik, met wie zij een relatie zou hebben gehad in 1993. Zij kreeg 12 jaar opgelegd. De beweerde uitvoerders Jesse Remmers en Mohamed Rasnabe kregen beiden levenslang voor onder meer de moord op Van Maurik.

Schutter Nanpaul de B. kreeg 10 jaar gevangenisstraf opgelegd in plaats van de geëiste 8. Ook hij was al geruime tijd op vrije voeten in afwachting van het rechtbankvonnis. Ook in zijn geval gelastte de rechter hem weer vast te zetten. Evenals Freek S. protesteerde De B. hiertegen bij het gerechtshof, maar over hem besliste het Hof negatief. De B. blijft achter slot en grendel.

Het liquidatieproces Passage heeft bijna 5 jaar geduurd. Het is nog niet bekend wanneer het hoger beroep zal dienen.

Bondtehond

'Dino Soerel nu echt snel overgeplaatst naar normaal regime'

Dino Soerel wordt zo snel mogelijk overgeplaatst naar een normaal regime binnen gevangenis Nieuw Vosseveld te Vught. Dat heeft zijn advocaat Mr. Marnix van der Werf woensdag bekendgemaakt. Mr. Van der Werf kreeg woensdag eindelijk bericht van het ministerie van Veiligheid en Justitie over de aanstaande overplaatsing. De raadsman van Dino Soerel heeft drie procedures bij de Raad voor Strafrechts- toepassing en Jeugdbescherming (RSJ) gevoerd om staatssecretaris Fred Teeven te bewegen tot overplaatsing van Soerel. Op 14 februari besliste de RSJ opnieuw dat Soerel uit het zwaarbeveiligde afdeling waarin hij in Vught verbleef moest worden overgeplaatst naar een normaal gevangenisregime.

Woensdag stuurde Van der Werf nog een persbericht de wereld in waarin hij zich beklaagde over de opstelling van Teeven. De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie negeerde in de ogen van de advocaat stelselmatig uitspraken van de RSJ en reageerde niet op klachten van Soerel's raadsman. Op 14 februari gaf de RSJ de bewindsman een week om iets aan de situatie van Soerel te doen, maar die liet deze termijn verstrijken. Van der Werf noemde Teevens werkwijze woensdag 'onzorgvuldig, onbetrouwbaar en onfatsoenlijk'.

De strijd tussen Teeven en Soerel sleept al veel langer. Reeds enkele malen gaf de commissie van rechters aan dat Teeven een nieuw besluit moest nemen. Soerel werd daarom al een keer eerder overgeplaatst. Aanvankelijk zat hij in de Extra Beveiligde Inrichting (EBI) van gevangenis Nieuw- Vosseveld in Vught, waar de gevaarlijkste en/of meest vluchtgevaarlijke criminelen zitten opgesloten. Vervolgens ging hij naar een afdeling voor agressieve en moeilijk beheersbare gevangenen, maar ook dat vindt de commissie een te zware afdeling voor Soerel.

Het ministerie van Veiligheid en Justitie laat via een woordvoerder weten dat Teeven binnen een week met een nieuw besluit zal komen.

In januari sprak de rechtbank in Amsterdam Soerel vrij van betrokkenheid bij liquidaties in de onderwereld, in het grote liquidatieproces Passage. Het OM tekende inmiddels Hoger beroep aan. Soerel zit nu vast in verband met drugshandel, waarvoor hij in hoger beroep 8 jaar cel kreeg opgelegd.

Bondtehond

Meijering: 'Media veroordelen Soerel toch'

Voor media blijft het kennelijk moeilijk om mensen voor onschuldig te houden indien het OM stelt dat ze wel schuldig zijn. Klinkende voorbeelden zijn terug te lezen in diverse kranten van de afgelopen week, nadat de Amsterdamse rechtbank mijn cliënt Dino Soerel – na een eis van het OM tot levenslange gevangenisstraf - had vrijgesproken van opdrachten tot moorden en leiding geven aan een liquidatieorganisatie. Dit schrijft Mr. Nico Meijering op Crimesite.

De Telegraaf sprak van ‘zware strafreductie’ en stelde dat Soerel ‘eigenlijk niet (is) vrijgesproken omdat het bewijs te licht was, maar omdat het belangrijkste deel van het bewijs – de verklaringen van kroongetuige La Serpe – door de rechter terzijde werd geschoven’. De krant refereerde hier aan het feit dat in de zaak van Soerel de rechtbank verklaringen van La Serpe terzijde had gelegd omdat het OM willens en wetens voor Soerel ontlastende delen uit verklaringen van La Serpe had weggelaten. De boodschap van De Telegraaf: indien de rechtbank wel de verklaringen van La Serpe zou hebben gebruikt, zou Soerel wel veroordeeld zijn tot een langdurige en misschien wel levenslange gevangenisstraf.

Niet alleen De Telegraaf heeft dergelijke onzin genoteerd. De Volkskrant schreef dat Soerel er ‘genadig is afgekomen’ en dat hij heeft ‘geprofiteerd van het laakbare een-tweetje tussen OM en La Serpe.’

'Vrijwel ongestraft'
In het redactionele commentaar van NRC was te lezen dat volgens het vonnis van de rechtbank Soerel zodanig in zijn verdediging was geschaad dat hij ‘vrijwel ongestraft’ bleef. Ergo: hij had volgens de redactie eigenlijk wel gestraft moeten worden. Die stelling kwam al helemaal verderop in die krant onverholen naar voren: "Bij één verdachte, Dino S. leidden fouten van het OM zelfs tot vrijspraak voor opdracht geven tot liquidaties. S., (..) S. ontliep zijn straf omdat een deel van de verklaringen van de kroongetuige door het OM was achtergehouden."

Het grote raadsel is waar die kranten het toch vandaan halen dat Soerel wel zou zijn veroordeeld indien het OM hier geen ontlastend materiaal zou hebben achtergehouden.

Om wat voor materiaal ging het hier? Het ging om passages waarin La Serpe eerst Holleeder had beschuldigd omtrent liquidatieopdrachten. Nadat echter met toestemming van nota bene de top van het OM die passages werden weggelaten, ging La Serpe later doodleuk Soerel beschuldigen. Het OM liet La Serpe gedurende het gehele verdere proces toe om in zijn verklaringen onder ede Holleeder buiten zijn verklaringen te houden en stond erbij en keek ernaar hoe La Serpe zich alleen nog maar op Soerel in beschuldigende zin concentreerde.

Holleederweglatingen
Slechts vanwege het feit dat La Serpe het OM onder druk wilde zetten om nog meer geld los te krijgen, is hij om twee voor twaalf in het proces gaan verklaren dat er sprake was van de 'Holleederweglatingen'. Als het derhalve aan het OM had gelegen waren deze voor Soerel relevante passages nimmer op tafel gekomen. Eerder waren er ook al incidenten geweest waaruit bleek dat het OM niet alle relevante stukken op tafel had gelegd.

De rechtbank heeft de kwestie rondom de 'Holleederweglatingen' het OM zodanig zwaar aangerekend, dat zij in het eindvonnis bepaald heeft niet eens meer kennis te willen nemen van de verklaringen van La Serpe aangezien de waarheid te zeer in het gedrang was gekomen.

Lees verder bij Crimesite: 'Onschuldpresumptie'

Bondtehond

Uitspraak liquidatieproces Passage: 'Blijdschap naast groot verdriet'

Het grote Amsterdamse liquidatieproces Passage is vandaag beëindigd met de langverwachte uitspraak. Gevangenisstraffen die variëren van een half jaartje voor Dino Soerel tot levenslang voor Jesse Remmers, Moppie Rasnabe en Siegfried Saez vielen deze verdachten dinsdagmiddag ten deel in de Bunker te Osdorp. De andere verdachten kregen celstraffen van dertig, twaalf, tien, acht, zes, drieënhalf en anderhalf jaar opgelegd. De rechtbank hield de spanning er nog behoorlijk lang in en laste voor het uitspreken van de straffen eerst een middagpauze in. Niemand had tijdens deze pauze nog enig idee welke richting het op zou gaan.

De rechters maakten ter inleiding de taakverdeling bekend bij aanvang van de zitting en lazen eerst wat feitelijkheden op, zoals: dat het proces ging over 8 moorden en 6 pogingen daartoe en dat het proces werd gevoerd met 5 officieren van justitie, 17 advocaten, 3 rechters, 1 reserve-rechter en 2 griffiers. Voorzitter Mr. Lauwaars bedankte de reserve-rechter Mr. R.H. Mulderije, omdat het wel erg veel van de rechter moet hebben gevergd om zo lang bij een proces te zitten zonder dat hij zich daadwerkelijk kon mengen in de rechtsgang terwijl hij wel duizenden pagina's dossier heeft moeten meelezen. Natuurlijk heeft het proces van iedere betrokkenen veel gevergd, maar dit wilde de voorzitter wel graag gezegd hebben.

Na de middagpauze gingen de rechters om de beurt in op de verschillende zaken en stelde de jongste rechter eerst drie vragen waar de rechtbank nader op in zou gaan, nl:

Valt de OM-deal binnen de grenzen van het recht?
Zijn de toezeggingen rechtmatig geweest?
Is het OM voldoende magistratelijk en transparant geweest?

(Hier kom ik ooit later nog uitgebreider op terug...)

Nu volsta ik met hetgeen mij het meeste opviel aan de motivering(en) van de rechtbank: In een aantal gevallen werden bovenstaande vragen ontkennend beantwoord, echter verbond de rechtbank hier lang niet in alle gevallen gevolgen aan die je dan zou verwachten....

Hier volgen nu de uitspraken.

Te beginnen met: De vrijspraken:

Dino Soerel: VRIJSPRAAK voor liquidaties / opdracht geven liquidaties
Dino Soerel werd vrijgesproken van de moorden op Thomas van der Bijl en Kees Houtman.
Wel krijgt hij een half jaar cel vanwege witwassen van 25.000 crimineel geld en het in bezit hebben van valse paspoorten. Die straf heeft hij echter al uitgezeten in zijn voorarrest. Vonnis Dino Soerel

Ali Akgün: VRIJSPRAAK voor liquidaties / opdracht geven liquidaties
De rechtbank sprak Ali Akgün vrij van de liquidaties van Thomas van der Bijl en Kees Houtman.
Akgün krijgt wel anderhalf jaar cel wegens gewoonte-witwassen, maar blijft op vrije voeten omdat hij zijn straf al heeft uitgezeten in voorarrest. Akgün leefde op grote voet van illegale inkomsten, aldus de rechtbank.

Levenslange gevangenisstraffen:

Jesse Remmers: LEVENSLANG 
Volgens de rechtbank is bewezen dat hij betrokken was bij zes moorden in crimineel verband, gepleegd tussen 1993 en 2006. Hij is tevens veroordeeld voor twee moordpogingen. Jesse Remmers pleegde de moorden alleen voor geld en aanzien in het criminele circuit. Jesse ontkent en lijkt onverbeterlijk. Mede ter bescherming van de maatschappij krijgt Jesse levenslang van de rechtbank.
VONNIS : BZ0293 op Rechtspraak.nl

Mohammed 'Moppie' Rasnabe: LEVENSLANG
De rechtbank acht bewezen dat Rasnabe verantwoordelijk is voor vijf moorden (allen gepleegd in 1993) en een poging tot moord. De slachtoffers waren op één na allen bekenden van hem. Volgens de rechtbank heeft Rasnabe zijn leven gewijd aan het plegen van zware feiten. Hij werd gekenmerkt door de categorisch wijze van ontkennen en de respectloze houding richting de slachtoffers. Dat laatste rekent de rechtbank hem zwaar aan.

Siegfried Saez: LEVENSLANG
De rechtbank acht bewezen dat hij Henie Shamel en Anne de Witte in Antwerpen in 1993 heeft doodgeschoten samen met vriend Kenny Rampenburg. Hij nam volgens de rechtbank op de koop toe dat er een tweede slachtoffer viel, naast het beoogde doelwit Hennie Shamel. Het motief zou zijn dat Henk Rommy zijn schuld niet wilde aflossen die hij had aan Shamel. ("Liquideren is goedkoper dan betalen") Saez werd in 2009 reeds veroordeeld tot 17 jaar voor de liquidatie van Ukkie de Pool langs de A4. De rechtbank noemde Saez een onverbeterlijke zware crimineel.

Tijdelijke gevangenisstraffen:

Fred Ros: 30 JAAR
De rechtbank acht bewezen dat hij 2 liquidaties heeft proberen aan te sturen en achter 1 geslaagde liquidatie zit, de moord op Thomas van der Bijl. Het ging in alle gevallen om zakelijke criminele afrekeningen in het criminele milieu. De rechtbank noemde het erg laakbaar dat hij 1 onschuldige vriend en 2 andere relatief onbekende jongens in het milieu heeft willen aansturen en hen daarbij zwaar onder druk heeft gezet door hen te dreigen met grof geweld. Ros heeft de feiten categorisch ontkend en de rechtbank heeft er geen enkel vertrouwen in dat hij zich transformeert tot een nette burger.

Chay Pin Song: 12 JAAR
De enige vrouw in het gezelschap, Pinny Song, had als prostituee een relatie met de doodgeschoten Amsterdamse sportschoolhouder Tonny van Maurik in 1993. Na problemen in de relationele sfeer, zou zij uiteindelijk de opdracht hebben verstrekt Van Maurik dood te laten schieten. De rechtbank acht dat bewezen en legt haar 12 aar gevangenisstraf op. De rechtbank beveelde gevangenneming.

Nanpaul de B.: 10 JAAR
De rechtbank acht bewezen dat hij in 1993 betrokken was bij de moord op sportschoolhouder Tonny van Maurik. Daarvoor moet hij tien jaar de cel in. Het OM eiste 8 jaar, maar de rechtbank ging daar dus 2 jaar boven zitten met de opgelegde gevangenisstraf. In tegenstelling tot anderen, vindt de rechtbank het duidelijk dat De B. wel spijt heeft van zijn daad en daar hevig onder lijdt, in zoverre zelfs dat hij psychische klachten heeft overgehouden aan die moord waarbij hij één van de schutters moet zijn geweest. Er was DNA aangetroffen op een peuk bij de plaats-delict. De rechtbank beveelde gevangenneming.

Freek S. : 6 JAAR
Vanwege gebrek aan bewijs had het Openbaar Ministerie vrijspraak voor S. gevraagd, maar de rechter acht toch bewezen dat hij betrokken was bij de moord op de sportschoolhouder Tonny van Maurik in 1993. De rechtbank ziet bewijzen, o.a. in de telecomgegevens, dat S. chauffeur moet zijn geweest op de avond van de liquidatie. Freek S. moet daarvoor zes jaar de cel in. Men acht het onwaarschijnlijk dat S. zijn (destijds zeer zeldzame) mobiele telefoon had uitgeleend aan Remmers. De rechtbank beveelde gevangenneming.

Sjaak Burger: 3,5 JAAR
Sjaak Burger is vrijgesproken van betrokkenheid bij liquidaties. Wel zou hij de eigenaar zijn geweest van de partij wapens die werden aangetroffen in de villa van Katja Schuurman in Vinkeveen. De rechtbank achtte bewezen dat Sjaak Burger zich schuldig heeft gemaakt aan de voorbereiding tot wapenhandel. Rekening wordt gehouden met het feit dat Burger eerder is veroordeeld voor doodslag. Ook Sjaak heeft deze straf reeds uitgezeten in voorlopige hechtenis.


(Kroongetuige)
Peter La Serpe: 8 JAAR
De kroongetuige in het liquidatieproces krijgt acht jaar celstraf. De rechtbank volgt hiermee de eis van het Openbaar Ministerie. La Serpe legde belastende verklaringen af in ruil voor een lagere straf.
Hij zocht zijn bestaan volgens de rechtbank in het criminele milieu. Daarin was La Serpe nietsontziend. Hij pleegde overvallen en werd daarvoor vastgezet in de bajes. Daar leerde hij Jesse Remmers kennen. Dat leidde tot samenwerking met Jesse Remmers waarbij Kees Houtman uiteindelijk werd vermoord en er pogingen werden gedaan anderen te liquideren.

*

Niet mis dus de straffen die gevallen zijn vandaag. Waren ze te verwachten? Nee. Dat zou al te makkelijk zijn om dat nu te zeggen. Degene die dat zeggen of zeiden waren niet of nauwelijks aanwezig bij zittingen, viel me op vandaag. Er werd me vanmiddag door een journaliste gevraagd: "Jij hebt wel zo'n beetje de meeste zittingen meegemaakt van alle journalisten hier, dus aan jou kan ik waarschijnlijk wel het beste vragen: Wat denk jij eigenlijk, zullen er veroordelingen vallen vandaag?"

Ik moest ontkennend antwoorden. Ik wist het gewoon niet. In sommige gevallen had ik natuurlijk wel een voorgevoel, maar wellicht dat ik juist door het bijwonen van zoveel zittingen door de bomen het bos niet goed meer kon zien. Uiteraard heb ik net als zoveel mensen enkele veroordelingen wel zien aankomen, maar ik hield daarnaast ook wel degelijk rekening met de niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie wanneer de deal met La Serpe wellicht van tafel zou worden geveegd door de rechtbank.

Welke veroordeling mij het meeste verbaast, is die van de enige vrouwelijke verdachte: Pinny Song. Persoonlijk verwachtte ik vrijspraak voor deze verdachte, die ik heb leren kennen als een zeer sympathieke dame. Ook haar zoons en man, die vaak aanwezig waren bij zittingen en waarmee ik regelmatig sprak tijdens pauzes, waren overtuigd van de goede afloop. Voor hen moet het dubbel hard zijn aangekomen, nu hun moeder/vrouw toch is veroordeeld, ondanks het feit dat notabene kroongetuige La Serpe op zitting Henk Rommy aanwees als mogelijke opdrachtgever en er ook andere berichten (geruchten of niet?) zijn, bijvoorbeeld dat Joegoslaven achter een aantal liquidaties zouden zitten, onder andere die van Tonny van Maurik. Dit laatste verhaal doet namelijk al lang de rondte in het milieu. Dus eigenlijk had ik ook niet zo heel veel twijfel. Ze was ook vrijgelaten uit voorarrest. Kennelijk was er niet zoveel tegen Song. En dan wordt nu juist zo'n verdachte ter zitting weer gevangen genomen... Het roept dan wel meteen een vraag op bij mij: Wat is er inmiddels gebeurd dat de rechtbank intussen toch anders heeft doen beslissen?

De vrijspraak van Dino Soerel en Ali Akgün heb ik min of meer wel zien aankomen. Niet in de laatste plaats door de gigantische pleidooien van Mr. Nico Meijering, waarmee de raadsman echt wel hout leek te snijden. Beter gezegd: hoe hij de ernstige beschuldigingen tegen zijn cliënten fileerde en ontdeed van het kleinste graatjes, om het maar even in beeldspraak te houden. Nee, ik vond de beschuldigingen van La Serpe al vanaf dag 1 vrij magertjes klinken. Maar goed, om nou maar niet meteen alle verdachten na te gaan lopen, zal ik het maar bij deze drie verdachten houden.

In de wachtkamer merkte iemand tijdens de momenten vlak na de zitting treffend op: "Het is wel een heel vreemde gewaarwording. Al die blijde en dankbare gezichten van familieleden wiens geliefde is vrijgesproken naast juist diep bedroefde gezichten van familieleden die hun geliefde lange tijd zullen moeten gaan missen...."

Al met al een zeer spannend einde van een zeer spannend proces, waar het laatste woord zeker nog niet over is gesproken. Dat geef ik u op een briefje.

----------------------------------------------------------------------------------

Alle uitspraken in 1e aanleg staan: HIER   (29 januari 2013)

----------------------------------------------------------------------------------

Bondtehond

Passage-verdachte barbecuemoorden Raymond Verbaan overleden

Dinsdag 29 januari zullen 11 Passageverdachten, waarvan de elfde persoon kroongetuige Peter La Serpe is, eindelijk hun vonnis horen. We zouden bijna vergeten dat het liquidatieproces aanvankelijk begon met 11 verdachten. Één verdachte was (nog) afwezig (Soerel), en werd pas later ingevoegd. De twaalfde verdachte, Raymond Verbaan uit Den Haag, die tijdens het proces bekende twee Joegoslaven, de 21-jarige Salim Hadziselimovic en de 19-jarige Djordje Ilic, bij de Ouderkerkerplas in z'n eentje te hebben doodgeschoten, blijkt kort voor of tijdens het zomerreces te zijn overleden. Dit heb ik afgelopen week vernomen uit een zeer betrouwbare bron nabij Justitie. Verbaan is 45 geworden.

Halverwege het Passageproces, op 9 april 2009, werd Raymond ontslagen van rechtsvervolging en vrijgelaten. De verdachte bleek de zittingen al in 2008 en begin 2009 niet goed meer te kunnen volgen vanwege de aftakelingsverschijnselen ten gevolge van de progressieve spierziekte waaraan Verbaan leed, de 'ziekte van Huntington' genaamd. Reeds meerdere familieleden, waaronder de vader van Verbaan zijn vroeger gestorven aan deze erfelijke aandoening. De ziekte van Huntington komt neer op een aftakelingsproces, waardoor de hersencapaciteit sterk afneemt en de controle over spierbewegingen verdwijnt. Daardoor zou Verbaan onder meer de tegen hem uitgebrachte aanklacht niet meer hebben kunnen begrijpen.

Verbaan had volgens een deskundige nog vijf tot tien jaar te leven. Zijn raadsman Mr. Daniël Fontein bepleitte daarom de beëindiging van het voorarrest van Verbaan, omdat volgens hem de zorg in het penitentiair ziekenhuis in Scheveningen tekort schoot. De raadsman toonde in de rechtszaal een video om de ernst van de ziekte te illustreren. De beelden waren gemaakt in een verpleeghuis waar lijders aan de ziekte verblijven. Uit de beelden bleek volgens Mr. Fontein dat Raymond Verbaan bijzondere zorg behoefde, die hem in het penitentiair ziekenhuis werd onthouden. Volgens de advocaat had Verbaan daar wel recht op. Mr. Fontein beriep zich op het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens, dat 'een vernederende behandeling' van gedetineerden verbiedt en hun het recht geeft op een zelfde niveau van verzorging als andere burgers toekomt. De moeder van Verbaan was bereid en in staat haar zoon thuis te verplegen, zoals zij dat eerder met Verbaan's vader deed. De rechtbank besloot het verzoek van Fontein te honoreren. Verbaan mocht naar huis om door zijn moeder verder verpleegd te worden.

Raymond Verbaan werd in het najaar van 2007 aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij de moord op de twee jonge Joegoslaven Hadziselimovic en Ilic, op 31 maart 1993 op een parkeerplaats bij de Ouderkerkerplas in Ouderkerk aan de Amstel, de in de volksmond zo genoemde 'Barbecue-moorden'. Verbaan legde na zijn arrestatie een bekentenis af, maar trok die later weer in. Aangezien de ziekte bij Verbaan al in een vrij vergevorderd stadium was, moest aan de waarde van die bekentenis worden getwijfeld, zo meende zijn advocaat Daniël Fontein in 2009. Tijdens eerdere zittingen in 2008 bleek Verbaan nauwelijks in staat vragen van de rechtbank te beantwoorden. Overigens vond de advocaat dat Verbaan ook op inhoudelijke gronden had moeten vrijkomen. Diens bekentenis dat hij de moorden op de Joegoslaven in zijn eentje zou hebben gepleegd, mocht niet serieus worden genomen en verder was er volgens de raadsman onvoldoende bewijs dat hij een rol speelde bij het doodschieten en in brand steken van de slachtoffers.

Dat er een aantal scenario's mogelijk zouden kunnen zijn en dus ook besproken zijn tijdens het liquidatieproces Passage, dat staat wel vast. Echter welk scenario de rechtbank als onomstotelijk bewezen zal achten, daar zullen we tot dinsdag op moeten wachten.

Bij deze wens in de familie van Raymond Verbaan veel sterkte bij het verlies van hun familielid. [r.i.p]

Het Passageproces wordt voortgezet met 11 verdachten.

Bondtehond

Passageproces nadert ontknoping

Op 29 januari is het dan eindelijk zover. Na bijna 5 jaar procederen op het scherpst van de snede zal de rechtbank uitspraak doen in het grote Amsterdamse liquidatieproces Passage. De verdachten zijn inmiddels vriendelijk, doch dringend verzocht die dinsdag aanwezig te zijn in de Bunker-rechtszaal te Osdorp. Voor sommige verdachten is dat natuurlijk geen enkel probleem, de gepantserde BOT-auto's zullen 's ochtends weer met zwaailichten in een noodvaart en onder zware bewaking over Neerlands wegen scheuren om de verdachten Dino Soerel, Jesse Remmers, Fred Ros, Moppie Rasnabe, Siegfried Saez vanuit diverse gevangenissen op tijd in Osdorp af te leveren in het cellencomplex onder in de kelder van de extra beveiligde rechtbank. De bewaking rondom en in het complex wederom in opperste paraatheid.

De reeds in vrijheid gestelde verdachten zullen op eigen houtje naar de Bunker moeten komen. De verdachten met de raadslieden aan hun zijde zullen het moment gaan meemaken waar iedereen jarenlang naar toe heeft geleefd: De uitspraak, die voor zes verdachten van invloed kan zijn voor de rest van hun leven. Enkele andere verdachten hangen al dan niet lagere straffen boven het hoofd. De vraag is nu, gaan vrijgelaten verdachten Ali Akgün, Sjaak Burger, Pinny Song, Nanpaul de B. en Freek S. gehoor geven aan de oproep van de rechtbank die hen vorige week via hun advocaten heeft bereikt? We kunnen hier slechts naar gissen en moeten het afwachten.

De opkomst van de diverse media zal die laatste en belangrijkste dag van Passage voor de verandering ongetwijfeld gigantisch zijn. Het was de laatste zittingen namelijk stil op de perstribune, zeer stil. Dat zal dit keer echt anders zijn. Welke nieuwsbron en/of journalist wil de ongetwijfeld uitgebreid gemotiveerde beslissing in het meest grote, duurste en langdurigste strafrechtproces ooit in de Nederlandse misdaadgeschiedenis nu missen? Ik schat zo in: Niet veel. Het wordt ook spannend.

We zullen zien. In elk geval zullen die laatste dagen tot aan dat allesbeslissende eindoordeel (in eerste aanleg) een aantal personen nu reeds met hoge spanning uitkijken naar dat moment op 29 januari. Het is ook niet niks wat het openbaar ministerie aan straffen geëist heeft. Maar liefst 6 personen wil het OM de rest van hun leven achter de tralies hebben. En we weten, in Nederland betekent levenslang ook echt dat een daartoe veroordeelde nooit meer één stap buiten de gevangenis zal zetten op wellicht een uitstapje naar een eventuele rechtszitting of overplaatsing na dan.

De andere verdachten, waartegen tijdelijke vrijheidsstraffen zijn geëist, zullen zeker niet veel minder gespannen uitkijken naar het oordeel dat de rechtbank zal vellen over hun vermeende betrokkenheid, maar enig verschil is in deze gevallen geheel niet ondenkbaar.

Ik had me voorgenomen een terugblik te publiceren op 4 jaar Passage-proces en enkele in het oog springende gebeurtenissen terug te halen, echter ik heb besloten dat niet zo uitgebreid te doen. Wel zal ik enkele punten benoemen waarover ik mezelf regelmatig de nodige hoofdbrekende vragen heb gesteld. (Wie niet?) Hoe gaat de rechtbank om met de vele tegenargumenten welke de verdediging naar voren heeft gebracht gedurende meer dan 4 jaar Passageproces? Hoe oordeelt de rechtbank over de betrouwbaarheid van kroongetuige Peter La Serpe? En over de kroongetuigendeal die is gesloten met deze door vele betrokkenen onbetrouwbaar geachte kroongetuige? Zal men überhaupt wel tot veroordelingen komen? Of zullen de rechters in navolging van de verdediging van mening zijn dat een deal met slechts één persoon (unus testis), daarnaast voornamelijk een zogenaamde de auditu getuige, en daarvoor flink wordt betaald, tegen meer dan 10 personen, die stuk voor stuk altijd hebben ontkend, extreem risicovol is? Kun je op die flinterdunne basis mensen wel veroordelen en mogelijk levenslang opsluiten? Het OM meent van wel.

De verdediging juist niet. We hebben gezien dat nogal wat getuigen de afgelopen jaren zijn komen opdagen in de Bunker, oa. op verzoek van advocaten, die op zitting anders hebben verklaard dan La Serpe bij de politie en op welke wijze de verdediging aannemelijk heeft trachten te maken dat die niet waar konden zijn en/of feitelijk gewoon niet klopten. Om nog maar te zwijgen van voor en tijdens het proces ontdekte tegenstrijdigheden, of louter verzwegen gebeurtenissen die door de advocaten van de verdachten wel boven water kwamen. Bijvoorbeeld: de verklaringen van La Serpe over de vermeende betrokkenheid van Willem Holleeder bij enkele liquidaties die reeds waren besproken tijdens voorbesprekingen van totaalonderzoek Passage en die dus jarenlang buiten het proces waren gehouden. Met alle mogelijke schadelijke gevolgen van dien. Hoort een kroongetuige niet vanaf het allereerste moment volledig open kaart te spelen tijdens de ondervragingen in de rechtszaal?

Ik noem de (tegen-)getuigen die in de Bunker verschenen nog één keer: Allereerst waren daar anonieme bedreigde getuigen F1 en F3, vervolgens NN1-Hollowpoint, daarna kwam de inmiddels overleden oud-hasjhandelaar Rob de Wit (r.i.p) drie dagen getuigen na publicaties die hij had gelezen op internet via Bondtehond cq. Crimesite. Diens voormalig raadsman Mr. Jan Hein Kuijpers nam hem de eerstvolgende zitting prompt mee naar de Bunker. Rob de Wit verklaarde op zitting wat hij wist over de mogelijke betrokkenheid van kroongetuige La Serpe bij de dood van hasjhandelaar Gerrie Bethlehem. Ook getriggerd door naar eigen zeggen geconstateerde onwaarheden, die hij op soortgelijke wijze had ervaren tijdens het lezen/horen van verklaringen van La Serpe meldde de vroeger voor xtc-productie en handel veroordeelde Brabander Peter 'Peerke' Schoofs zich via een kennis bij het welbekende kantoor’ van Mr. Nico Meijering. Ook hij verklaarde tegenover de rechtbank hetgeen hij had meegekregen i.v.m de betrokkenheid van La Serpe bij deze liquidatie. Niet iets om zomaar overheen te stappen als rechtbank, lijkt mij.

Al deze getuigen hebben verklaard dat de rol van Peter La Serpe bij een andere liquidatie, dan de enige liquidatie waarover hij wel een bekennende verklaring heeft afgelegd in het Passageproces, de liquidatie van Kees Houtman, groter moet zijn geweest dan hij zelf heeft toegegeven. En mag een rechtbank op basis van een mogelijk ernstig strafbare feiten verzwijgende, dan wel mogelijk liegende kroongetuige, het openbaar ministerie wel ontvankelijk verklaren? Of anders gezegd: Is het risico dat er mogelijk een groep verdachten onschuldig of gedeeltelijk onschuldig jarenlang of zelfs levenslang uit de maatschappij worden verbannen naar een gevangeniscelletje wel reëel?

Eén getuige van het OM, dhr. Harry W., heeft naar eigen zeggen het een en ander opgevangen in verband met zaken waarover onder andere met La Serpe de jaren daarvoor reeds vele malen was gesproken ter zitting. Lijkt me weinig waardevol voor het OM. En een andere keer kwam een oude (nogal rancuneus overkomende) vriendin van het gezelschap, ene Malika N., vertellen dat er een keer 's nachts een soort van toneelstukje gespeeld zou zijn en dat er wat dingetjes gefluisterd zouden zijn die haar later op het idee gebracht zouden hebben dat het een en het ander wellicht wat met een moord te maken gehad zou kunnen hebben. Fantasie leek nogal eens op de loop te gaan met Malika, en dit ging over 20 jaar geleden...

Wat moet je hier nu van vinden als journalist? Wat kun je hier van vinden? Natuurlijk, levensdelicten behoren tot de aller-zwaarste groep delicten die ons strafrechtsysteem kent. Moord is vreselijk. Het is een afschuwelijk misdrijf die behalve het slachtoffer zelf meestal ook vele anderen treft. Tot diep in het hart. Verdriet van familieleden en vrienden is intens en het gemis van hun geliefde duurt vaak ook levenslang. En dat maakt het dan ook zeer moeilijk om een afgewogen mening te geven als je niet onomstotelijk bewijs hebt dat hier wel eens een gerechtelijke dwaling aan de gang zou kunnen zijn die zijn weerga niet kent. Alleen al door de omvang en immense grote druk van dit grootste proces ooit. Ik denk gelukkig ook niet dat dat van me verwacht wordt, al hebben een aantal mensen me daar intussen wel eens om gevraagd, en in deze fase waarin rechters hun uiterste best zullen doen om tot een goede, eerlijke, afgewogen uitspraak te komen, zou dat wellicht niet gepast zijn, maar ik zeg één ding: Het moet wel erg moeilijk opgave zijn in mijn ogen om tot een oordeel te komen zonder dat de rechtbank dan één groep als finaal ongeloofwaardig af zal moeten serveren. Tuurlijk, in principe is dat natuurlijk altijd zo, echter, na 4 jaar Passageproces is dat mijns inziens, na alles wat ik heb gezien en gehoord, een bijna onmogelijke opgave geworden. En dat zegt al heel wat, denk ik.

Natuurlijk, in 'het laatste woord' van zowel kroongetuige Peter La Serpe als het openbaar ministerie bleef men vasthouden aan de eenmaal bij aanvang van dit in de media enorm gehypte onderwereldproces ingenomen stelling. Maar kon men wel anders? Kon Peter La Serpe halverwege het proces nog zeggen: "Ja nou, sorry hoor meneer Lauwaars, het klopt dat ik ook betrokken ben bij de liquidatie van Gerrie Bethlehem. Ik kom daar na beweringen van vijf getuigen echt niet meer onderuit en eerlijk is eerlijk, ik was bang dat ik mijn kroongetuigendeal niet zou krijgen en heb deze moord met opzet maar verzwegen. Angst is nou eenmaal een slechte raadgever en het beloofde geld trok me ook alleen maar verder over de streep om de waarheid hier en daar geweld aan te doen". Is een scenario dat dit ooit heeft gespeeld ondenkbaar? Dat een kroongetuige daadwerkelijk uit de OM-school klapt, spijt betuigt en z'n deal op zou opgeven? Soms leek het er sterk op dat het zover wel degelijk zou komen, echter telkens wist men op de één of andere manier de geest in de fles te houden.

En wat waren de rollen van OM en TGB in dit soort kwesties? Hoe erg schrokken OM-leden bij het lezen van het manuscript van La Serpe waarin hij een geheel ander scenario omschreef dan hetgeen hij in de rechtszaal al die jaren vertelde? We zullen het waarschijnlijk nooit weten. Wel weten we dat de rol van La Serpe naderhand als veiligheidjes-inbouwer werd weggeformuleerd met behulp van allerlei nuanceringen die de officieren trachtten aan te brengen in het vreemde verhaal. En hoe konden de OM-leden eigenlijk inzage krijgen in deze stukken die zich op de laptop van La Serpe bevonden, als je nagaat dat die onder het kopje 'Correspondentie, advocaat aan cliënt' of 'Correspondentie cliënt aan advocaat' waren opgeslagen? Was dat niet verboden 'terrein' voor de zaaks-officieren van justitie, oftewel viel dat niet onder geheimhouders-informatie? Vragen, vragen, vragen en nog meer vragen roepen zich op zodra je je verdiept in de gang van zaken rondom het gevonden materiaal op de laptop en USB-sticks van de kroongetuige.

Er hangt veel van deze uitspraak af. Jurisprudentie zal geschreven worden. Het voortbestaan van de spiksplinternieuwe kroongetuigenregeling die pas de eerste keer is gebruikt in dit strafrechtproces zal er vanaf hangen. Zo ook de geloofwaardigheid van de rechtelijke macht, niet in de laatste plaats van het openbaar ministerie. Hoeveel is er niet te doen geweest om de geloofwaardigheid van deze kroongetuige in stand te houden. Ik zal niet zeggen koste wat kost, maar dat er geen rare sprongen zijn gemaakt in het nauw, maak dat de kat maar wijs. De journalisten zaten er meestal met de neus bovenop. Zelfs persoonlijk getinte aanvallen vielen sommige, zo niet alle procesdeelnemers in de rechtszaal wel eens ten deel op dat soort momenten. Zonder nou direct een partij aan te wijzen, maar het ging soms hard tegen hard, al bleef het altijd binnen de perken van wat van een redelijk handelend advocaat of magistratelijk OM verwacht mag worden. En die keren dat dat niet het geval was, was daar altijd de sturende stem van rechtbankvoorzitter Mr. Lauwaars of zijn beide vrouwelijke collega rechters, of werd dat keurig buiten de rechtszaal uitgevochten, hetzij via een kort geding of andere procedures, hetzij via de media. In de rechtszaal kwam men daar dan later in de meeste gevallen wel weer op terug.

Een enkele keer liepen de gemoederen hoog op en een enkele keer moesten er tijdens het proces zelfs zaken worden gerectificeerd. Het meest recente voorbeeld daarvan draaide niet zozeer om een procesdeelnemer, als wel om een regelmatige bezoekers van het proces die vele zittingen bijwoonde vanaf de publieke tribune, de ex-politieman dhr. Sjaak Kist. Een aanbod van de ex-rechercheur van de Amsterdamse politie, die ooit verdacht werd van corruptie, maar daarvan werd vrijgesproken, om stukken uit te werken voor de verdediging van de kroongetuige, viel bij officier van justitie Mr. Betty Wind niet in goede aarde en kwam de heer Kist op enkele verhitte opmerkingen te staan. Via een kortgeding, aangespannen door Mr. Marnix van der Werf, de raadsman van Sjaak Kist, heeft het openbaar ministerie deze uitspraken moeten rectificeren van de rechtbank op de website van het OM.

Nou ja, goed, we zijn allemaal mensen, en waar mensen werken worden fouten gemaakt en waar gehakt wordt, vallen nou eenmaal spaanders. Laat ik het daar maar op houden wat dit betreft. Het is echter in geval van de overgebleven 10 verdachten (Raymond Verbaan is ontslagen van rechtsvervolging wegens een ongeneeslijke ziekte) te hopen dat er geen fouten worden gemaakt in de beoordeling van de bewijzen die er al dan niet liggen en dat de rechtbank tot een eerlijke, goed overwogen beslissing komt die recht doet aan de feitelijke gang van zaken en omstandigheden waar men na vier jaar liquidatieproces hopelijk toch voldoende helder inzicht in heeft kunnen krijgen tijdens deze intensieve jaren van procederen, en dat men het Passage-onderzoek goed kan afsluiten.

Zelden, nee nog nooit, had ik een team van top-advocaten zo intensief en van zo dichtbij mogen zien werken. Alles werd uit de kast getrokken om cliënten bij te staan in hun strijd tegen het machtige openbaar ministerie en de meest besproken kroongetuige ooit: Peter La Serpe. Dat alleen al was een zeer bijzondere ervaring. Met een continu zicht op het "commandocentrum der advocaten", wat een langwerpig kamertje met TL-verlichting zonder ramen bleek te zijn, kreeg ik een goede indruk van de keiharde juridische strijd die zich tijdens het liquidatieproces afspeelde. Daglicht was daar al in geen jaren meer binnen gevallen vanwege de immer gesloten rolluiken voor het gepantserde glas, maar ze moesten het er maar mee doen. Daar lunchten de advocaten, maar regelmatig sloten de deuren en werd er strategisch overleg gepleegd of simpel even een kopje koffie gedronken tussen de vele zittingen door. Toch stond de deur ook regelmatig open en mengden de raadslieden zich tussen bezoekers of stonden zij familieleden van verdachten en journalisten te woord.

Zo kon ik dus redelijk goed volgen wat er zich afspeelde in en rondom deze kleine ruimte aangrenzend aan de wacht- en journalisten-kamer met als communicatie-knooppunt de voor velen zo belangrijke koffieautomaat. De sfeer was van begin tot einde goed invoelbaar en ik durf dan ook te zeggen dat ik ooit nog wel eens een zeer aardig boekje kan opendoen m.b.t de vele belevenissen cq. gebeurtenissen rondom en in de rechtszaal van het grote Passageproces. Na de uitspraak, waar ik natuurlijk zeker bij zal zijn, kan ik me beter oriënteren waar de verhaal-lijnen in een (mogelijk) boek over zullen gaan. Eén van de rode lijnen zal dan natuurlijk gaan over de nimmer aflatende strijd van een team aan topadvocaten die ik van redelijk nabij heb kunnen observeren. Maar ook over journalisten, de media in het algemeen, de rechters, de officieren van justitie, het publiek, de getuigen, de kroongetuige en natuurlijk de verdachten, u kunt het zo gek niet bedenken of ik zou als één van de frequentste Passage-bezoekers wel iets over kunnen vertellen. Echter, daar ga ik nog hard over nadenken. Op dit moment kijk ik vooral met toenemende spanning uit naar die belangrijkste datum: 29 januari 2013.

Bij deze wens ik alle procespartijen alvast alle sterkte, geluk en wijsheid toe.

Dat het recht mag zegevieren!

Bondtehond

Bezoekers misdaadsite Camilleri op de korrel bij politie inzake dubbele liquidatie

Wederom blijkt dat de politie de bekende misdaadsites nauwlettend in de gaten houdt en meeleest wat er zoal aan commentaar geleverd wordt onder artikelen door willekeurige bezoekers van deze steeds populairder wordende groep websites die zich voornamelijk richten op de (veelal zwaardere georganiseerde) misdaad in Nederland. Na Crimesite is nu ook Camilleri aan de beurt en viel er deze week een heuse 'Vordering verstrekking identificerende gegevens' op de deurmat bij de registrar van Camilleri, te weten Mijndomein / Metaregistrar. En ook Camilleri zal niet zonder slag of stoot vertrouwelijk geachte gegevens beschikbaar stellen aan de politie.

Meteen werpt zich al een vraag op: Waarom richt het TGO (Team Grootschalig Onderzoek) zich niet rechtstreeks tot de redactie van deze misdaadsite? Is de reden dat men bij voorbaat al denkt, en daar kunnen ze wel eens gelijk in hebben, dat de Camilleri-redactie nou niet 1,2,3 bereid is daar meteen gehoor aan te geven? Je wilt als objectieve misdaadnieuws-website immers niet als verlengstuk van justitie bekend komen te staan. Maar buiten dat, het lijkt mij sowieso niet erg slim van de speurneuzen om een interessant bronnetje, die je anders niet zo gauw voorhanden zou hebben, reeds te dempen voor men de verkregen (mogelijk waardevolle) informatie eerst op andere wijze probeert uit te rechercheren.

Door te laten blijken dat deze comments nauwlettend gevolgd worden, die overigens vaak voor een groot deel bestaan uit speculaties en stoere coffeeshop- of kroegverhaaltjes, aangevuld met hier en daar een plausibel en serieus klinkend stukje informatie, zullen de bewuste reageerders voortaan wellicht minder geneigd zijn het achterste van hun tong te laten zien op een openbaar forum. En dat is jammer, veel meer kan ik er niet van vinden.

Ook voor journalisten zijn reacties onder nieuws-artikelen namelijk soms bruikbaar. Het kan wel eens leiden tot interessante onderzoekjes, en ook deze journalisten hebben vaak geen toegang tot deze IP-nummers. Achtergelaten emailadressen zijn in 9 van de 10 gevallen gewoon vals, weet ik uit ervaring. Emailadressen als mocrogangsters @ west.nl, kaaskop @ web.nl, thedevilon @ coke.nl en mother @ fokker.nl kom je regelmatig tegen...tja... wat moet je daar nu verder nog aan toevoegen?

Camilleri-redactie schrijft: 'De vordering (13EBETSU/ 2012332178 ) op grond artikel 126nc van het Wetboek van Strafvordering, is overduidelijk: de politie wil de IP en eventuele mail gegevens van bezoekers. Vanzelfsprekend heeft de redactie van Camilleri deze vordering ter beoordeling gelegd bij de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) en haar huisadvocaat mr. Yehudi Moszkowicz. Aansluitend op de principes van het voltallige Camilleri team is het advies van hen geen gehoor te geven aan deze vordering. Camilleri is een nieuwssite over criminaliteit en de redactieleden zijn vrijwel allemaal aangesloten bij de NVJ. Bronbescherming hoort bij de journalistiek. Mijn domein / Metaregistrar heeft geen toegang tot IP gegevens van de bezoekers en lijkt ons sowieso het verkeerde loket om aan te schrijven. De heren van het Team Grootschalig Onderzoek kunnen desgewenst terzake contact met Mr. Yehudi Moszkowicz opnemen voor een eventuele nadere uitleg. Camilleri geeft geen informatie aan politie. Alleen op last van een bevoegde rechter zullen wij dit overwegen'.

Het blijft een interessant vraagstuk of politie/justitie op deze wijze onderzoek zou moeten (en mogen) verrichten. Zou men niet beter stilletjes mee kunnen blijven lezen wat stemmen van de straat ons te vertellen hebben? Want één ding zullen de meeste redacties het wellicht met me eens zijn, en dat is dat jonge en oude, goede en slechte, serieuze of asociale crimewatchers uit alle lagen van de multiculturele Nederlandse samenleving er soms kennelijk behoefte aan hebben hun mening te geven of wat anders met anderen te delen en dat moet je niet willen onderwerpen aan allerlei wettelijke dwangmaatregeltjes die hoogstwaarschijnlijk maar op één manier uitgelegd worden en dat is dat de vrijheid van meningsuiting en/of debat, zeker op serieuze journalistieke websites als Camilleri.nl, Crimesite.nl, Misdaadjournalist.nl, Bondtehond.nl of  Dutchprisons.nl hier op den duur ernstig mee zal worden ingeperkt. En dat zou je toch eigenlijk niet moeten willen met z'n allen.

Mischien moest de plisie zelf eens een website openen met mogelijkheid tot reaguren? Weet men meteen hoeveel werk dat met zich meebrengt en hou je de opsporing vooral onder eigen pet...

Deze hele kwestie zal ongetwijfeld een (mogelijk juridisch) staartje krijgen.

Wordt dus vervolgd....

Bondtehond