Google+ Google+ Bondtehond bij het liquidatieproces: ‘Over Mink Kok heb ik niks te zeggen’ Google+

donderdag 4 oktober 2007

‘Over Mink Kok heb ik niks te zeggen’

Na de gevangenisstraf voor de ontvoering van Alfred Heineken probeerde Willem Holleeder eerlijk aan de slag te komen. Hij liep wat bij Rob Grifhorst, een vriend van Cor van Hout, als assistent bedrijfsleider. Hij verdiende meteen al lekker, bleek uit taps uit die tijd, volgens Koos Plooy. Dat werd lachend bevestigd door Holleeder "Tja, ik mocht niet klagen" Hij adviseerde wat in de beveiliging van oa Casa Rosso en de Bananenbar.


Op een middag in Zandvoort was hij op Buddy-Beach, een strandtent, en kwam hij de dochter van Maurits"Zwarte Joop"de Vries tegen. Daar hoorde Holleeder dat ze wilde stoppen met een paar zaken,waarop Willem zijn kansen rook en in overleg met Rob Grifhorst kon hij toen het 'Erotisch Museum' pachten. Dat vond ik wel goed zo, het had van mij zo mogen blijven, zei Willem later. Ook was hij wel eens contactpersoon tussen mensen die protectie konden gebruiken, daarvoor kwamen ze bij hem.Hij richtte een bedrijfje op met de door hem zelf bedachte naam 'Nariz'. "Dat betekent Neus in het Spaans, Edelachtbare" zij Willem vrolijk. De zaal barstte weer even in lachen uit. De Rechter vroeg wat ie deed ? "Oh ik was altijd op de wallen, het Museum moest onderhouden worden, en moest oppassen dat er niet gepikt werd" antwoordde Willem. Marcel Katee hielp hem met de administratie. Die werkte al lang voor Zwarte Joop, eerst als kaartjes verkoper op straat, en mensen naar binnen praten. Later werd Marcel bedrijfsleider en nog weer later financiëel-manager bij Rob Grifhorst.

Deze had o.a de Casa Rosso, het Erotisch Museum en Bananenbar overgenomen van de dochter van 'Maup' (Zwarte Joop) Zo hebben Willem en Marcel elkaar leren kennen en zo kwam het dat Marcel Katee ook de administratie voor het Erotisch Museum ging doen. Marcel Katee wist niet dat Holleeder en Endstra elkaar kenden. Endstra en Holleeder hadden elkaar ontmoet op een receptie, volgens Alex Endstra, de zoon van Willem Endstra, las de Rechter voor. Ze werden dikke maatjes. "Het klikte gewoon" aldus Willem Holleeder. Beatrix Endstra, de zus van Willem had gezegd "Op een gegeven moment deden Holleeder en mijn broer alles samen, uit eten, een lamp kopen, van alles eigenlijk, het leek wel of die twee verkering hadden met elkaar"  "Nee Edelachtbare, verkering hadden we niet", lachte Holleeder. Endstra had Holleeder willen helpen om zo zijn verleden achter zich te kunnen laten. Zo deed Holleeder wat bouw-klusjes voor verschillende mensen via Willem Endstra.De Rechter wilde weten waar Holleeder die bouw-vaardigheden vandaan had, heb je daar voor geleerd?

"Nou Edelachtbare, voor de ontvoering was ik altijd al bezig met de bouw, ik was koppelbaas."  "Dus u maakte zelf uw handen niet vuil, letterlijk en figuurlijk ? "Nou, zei Willem, ik heb wel geleerd voor stukadoor, maar dat was zo zwaar" Daarop klonk er weer gegrinnik op de publieke tribune. Holleeder werd wel boodschappenjongen genoemt van Endstra, klop dat?, vroeg de Rechter, waarop Holleeder meteen antwoordde dat hij dat absoluut niet als minderwaardig opvatte.Wim had hem gewoon dingen gegunt. En ook haalde hij de kinderen wel eens op, ook gewoon andere dingen of ze gingen uit eten. Zo had hij Wim geholpen met een woning van Mink Kok boven Sinners, die hij niet terug wilde geven waardoor Wim ging denken dat er net als met de Nachtwachtlaan mischien wapens zouden liggen. Holleeder heeft toen het schilderwerk en steigers op zich genomen. "Dat was vlak nadat John Mieremet had geadverteerd in de krant voor Wim Endstra" zei Holleeder De zaal schoot weer in de lach, want hij doelde natuurlijk op het pagina-grote artikel in de Telegraaf, "Bankier van de Onderwereld".
In ieder geval deed ie toen klusjes tegen commissie.

Over Mink Kok heb ik niks te zeggen.....merkte Holleeder nog op ergens tussendoor.
De Rechter zweeg....

Door Bondtehond

Geen opmerkingen :

Een reactie plaatsen

Aangepast zoeken